الوند

برنامه آموزشی موسسه کنشگران داوطلب

2006-12-16T11:55:00.000+03:30

موسسه کنشگران داوطلب به منظور تواناسازی و ظرفیت سازی سازمان های جامعه مدنی ایرانی قصد دارد با بهره گیری از تجربیات گذشته، دوره های آموزشی خود را در سه سطح: آموزش عمومی، آموزش آموزشگران و آموزش ICT در نیمه دوم سال 1385 .برگزار نماید

فهرست كارگاهها و زمانبندي آنها را در سايت خودشان با جزئيات كامل ببينيد.

پرستو

سمینار "زنان و صلح" برگزار می شود

2006-12-16T11:50:00.000+03:30

کنشگران،خبر:
سمینار "زنان و صلح" روز 12 دی با مدیریت جمعي از تشكل هاي غير دولتي تهران بر گزار مي شود.
در اين نشست كه با حضور علاقمندان و فعالان حوزه زنان بر گزار مي شود، آقاي يوسفي، كارشناس اين حوزه، در مورد نقش زن در موضوع كودك و صلح به سخنراني خواهد پرداخت. "اسطوره شناسي زن و صلح" موضوع سخنراني دكتر ناهيد توسلي، فعال جنبش زنان خواهد بود. خانم خديجه مقدم، كارشناس محيط زيست يكي ديگر از سخنرانان اين نشست با موضوع سخنراني "زن،صلح و محيط زيست" است. موضوع ديگر مورد بحث در اين نشست، "جامعه شناسي صلح و نقش زن" است كه خانم مينو مرتاضي لنگرودي در سخنراني اش به آن مي پردازد.
گفتني است سخنرانان ديگري نيز در اين نشست ، حضور خواهند داشت.اين مراسم در سالن اجتماعات دفتر تشكل هاي غير دولتي استان تهران واقع در خيابان ويلا، خيابان ورشو بر گزار خواهد شد و حضور عموم در اين نشست آزاد است.

پرستو

حمايت مناديان صلح و برابري از كمپين يك ميليون امضا براي تغيير قوانين تبعيض آميز

2006-12-11T21:44:00.000+03:30

چهره های شناخته شده منادی صلح و برابری،از كمپين يك ميليون امضا براي تغيير قوانين تبعيض آميز حمايت كردند. دالای لاما ( رهبر معنوی و مذهبی تبت )، بتی ویلیامز ( برنده جایزه نوبل و بنیان گذار جنبش صلح ایرلند شمالی)، دزموند توتو ( کاردینال آفریقای جنوبی) ، اسکار آریاس ( رییس جمهور کاستا ریکا)، جودی ویلیامز (برنده جایزه نوبل- آمریکا)، خوزه راموس هرتا ( نخست وزیر تیمور شرقی)، مایرید کاریگان مگویر (برنده جایزه نوبل- ایرلند شمالی)، ریگوبرت منچاتم ( برنده جایزه صلح نوبل- گواتمالا) و آدولف پرز اسکوتیول (برنده جایزه نوبل- آرژانتین) از جمله امضا كنندگان بيانيه حمايت از كمپين هستند.
اين افراد از طريق شيرين عبادي در جريان طرح قرار گرفته و حمايت خود را از اين حركت زنان ايراني اعلام كرده اند.
شيرين عبادی، كه از حاميان اوليه كمپين است، در سفرها و سخنرانی های خود در گوشه و کنار دنیا کلیات طرح و اهداف آن را برای دوست داران صلح و برابری معرفي كرده و توانسته توجه تعدادی از شناخته شده ترین افراد در حوزه صلح و بشردوستی را به كمپين يك ميليون امضا براي تغيير قوانين تبعيض آميز جلب كند.

شما هم اگر هنوز امضا نكرديد به اينجا يك سر بزنيد

پرستو

مجمع عمومي

2006-12-10T10:36:00.000+03:30

از همهء دوستان و اعضاي انجمن دعوت می شود در تاریخ 21/9/85.

مجمع عمومی فوق العاده انجمن (ساعت 16-17)، با دستورجلسه اصلاح اساسنامه و همچنین در دومین مجمع عمومی سالانه (ساعت 17-19)، با دستورجلسه:

1- گزارش شورای مرکزی

2- تصویب بیلان مالی

3- انتخاب شورای مرکزی و بازرسین جدید

شرکت نمايند و تمایل خود به کاندیدا شدن، را به شورای مرکزی اطلاع دهند.

مکان: مرکز سازمانهای غیر دولتی شهرداری (خیابان نجات الهی، تقاطع ورشو)

روز جهاني خشونت عليه زنان

2006-11-25T17:09:00.000+03:30

سخنراني: خشونت عليه زنان صبق اسناد و مدارك بين‌المللي، با تاكيد بر خشونت عيله زنان در ايران و آخرين گزارش خانم دكتر Yukin Ertuk گزارشگر ويژهء سازمان ملل برگزار مي‌شود.

مكان : NGO رهياب، ابتداي خيابان گيشا، بعد از داروخانهء كيهان، پلاك 29، واحد 7، زنگ رهياب
زمان : يكشنبه 5 آذر، ساعت 9 تا 11 صبح
سخنران : خانم دكتر رزا قره‌چرلو

اگر خواستيد شركت كنيد، خبر بدهيد تا هماهنگ كنيم.

پرستو

پروپاگاند در رايش سوم و تأثيرش بر جامعهء آن روز

2006-11-13T09:53:00.000+03:30

قدرت پذيرش تودهء بزرگ مردم کم است، فهم آن کوچک، اما فراموشکاريش بسيار
.آدولف هيتلر، نبرد من
پروپاگاند و ايدئولوژی ناسيونال‌سوسياليسم
معنی پروپاگاند يا تبليغ (که برای رساندن منظور تا حدودی نارساست) پخش و انتشار يک نظر، خبر يا ايدئولوژی در جامعه است. در رايش سوم (۱۹۴۵-۱۹۳۳) و تحت حکومت نازيها
(۱) سران قدرت از ابزار پروپاگاند برای شستشوی مغزی و تحکيم قدرت نهايت استفاده را ميکردند و دارای يک دستگاه عظيم و قوی برای نهادينه کردن ايدئولوژی ناسيونال‌سوسياليسم بودند که در نوع خود بی‌نظير بود.ايدئولوژی نازيها از راسيسم (نژادپرستی) و سوسيال‌داروينيسم ريشه گرفته است. بر اساس تئوريها و مدارک شبهه‌علمی نازيها به برتر بودن نژاد آلمانی و لزوم جنگ برای حفظ آن باور داشتند. جامعهء آلمانی ميبايست تحت فرماندهی يک مرد قدرتمند رهبری شود که آن را ذوب و کاملاً يکپارچه کند. هيچگونه تفاوت عقيده و علاقه نبايد وجود داشته باشد. مانند تمام سيستمهای ديکتاتوری، فردگرايی به شدت سرکوب ميشد.يوزف گوبلز
اين رمز پروپاگاند است: آن که هدف پروپاگاند است را کاملاً غرق ايده‌های پروپاگاند کردن، بدون اينکه اصلاً بداند غرق ميشود.يوزف گوبلز
پاول يوزف گوبلز (Paul Joseph Goebbels، تولد در ۲۹ اکتبر ۱۸۹۷ در شهر Rheydt، خودکشی در اول مه ۱۹۴۵) يکی از سران حزب نازی و در کنار سمتهای گوناگون، وزير «ارشاد ملی و پروپاگاند» بود. وظيفهء او به عنوان وزير به دست گرفتن کامل کنترل جامعه در همهء بخشهای زندگی اجتماعی بود، چه در سطح عمومی و فرهنگی و چه در سطح خصوصی.گوبلز توانست در عرض کوتاهترين مدت تمام رسانه‌های آن روز را «يکپارچه» کند و تحت کنترل خود درآورد. او به زودی قدرت فيلم را به عنوان يک رسانهء مناسب برای پروپاگاند شناخت و از آن نهايت استفاده را برای تأثير در افکار عمومی و پخش ايده‌های ضديهودی کرد. اوج فعاليتهای ضديهودی او در سازماندهی «شب بلورين» (۲) در شب دهم نوامبر بود. از سال ۱۹۴۰ به بعد گوبلز مدير مجلهء هفتگی Das Reich بود که در سرمقالهء آن همواره دربارهء «پيروزی نهايی» در آيندهء نزديک مينوشت و از اختراع «سلاحهای معجزه‌آميز» خيالی خبر ميداد. بعد از شکست آلمانيها در استالينگراد، گوبلز سخنرانيی عوامفريبانه و تبليغاتی در برلين ايراد کرد که در آن اين جملهء مشهور خود را فرياد ميزد: «آيا جنگ مطلق را ميخواهيد؟» (۳) بعد از کودتای ناموفق دسته‌ای از نظاميان عليه هيتلر در روز بيستم ژوئن ۱۹۴۴ گوبلز بلافاصله از موقعيت برای سرکوب مخالفان رژيم نهايت استفادهء تبليغاتی را کرد. بعد از خودکشی هيتلر، زمانی که ارتش سرخ به برلين رسيده بود و يک هفته پيش از امضای فرمان تسليم آلمان، يوزف گوبلز به همراهی همسرش ابتدا به شش فرزند خود زهر خوراند و سپس خودکشی کرد.
راهکارهای پروپاگاند و تأثير آنها
۱) يکپارچه کردن رسانه‌ها
اصطلاح يکپارچه کردن رسانه‌ها به مفهوم يکسان کردن محتوای آنها و در عين حال زدودن هرگونه عنصر مخالف با ناسيونال‌سوسياليسم است که تنها ۵ روز بعد از به قدرت رسيدن هيتلر در آلمان آغاز شد. در روز اول ژانويهء ۱۹۳۴ با تصويب قانون «هدايت نوشتار» و آژانس خبری RMVP، کنترل کامل رسانه‌ها در دست حکومت قرار گرفت. ار.‌ام‌.فاو.‌پ. هر روز انبوهی از اخبار يکجانبه و مغرضانه و تحريف شده توليد ميکرد که بايد توسط خبرنگاران روزنامه‌ها و مجله‌ها و ايستگاههای راديويی مورد استفاده قرار ميگرفتند. با يکپارچه کردن رسانه‌ها و به دست گرفتن آنها هيتلر شامهء قوی خود را در درک رسانه‌ها به عنوان ابزار مهم قدرت به اثبات رساند.برای مردم چنين وضعی به معنای بمباران روزانه با اخبار جعلی و يکدست رسانه‌ها بود، بدون اينکه امکان شنيدن صدايی مخالف و نظری انتقادی وجود داشته باشد. ضمير جامعه به اين وسيله با عقايد حکومتی شکل ميگرفت. مردم نميتوانستند بين منابع مختلف انتخاب کنند و در نتيجه امکان رسيدن به يک ديدگاه شخصی را نداشتند و تنها بايد نظريه‌های صاحبان قدرت را هضم ميکردند
2) دشمنان خيالی
مسلماً پروپاگاند دارای يک هدف خاص است، اما اين هدف آنچنان زيرکانه و ماهرانه پنهان ميشود که شخصی که تحت پوشش آن قرار ميگيرد، هرگز به آن پی نميبرد.يوزف گوبلزبعد از به دست آوردن ابزار کنترل افکار از طريق رسانه‌ها، وقت استفاده از آن فرا رسيده بود. با انتشار کتابها و مجله‌ها و روزنامه‌های حکومتی سران قدرت شروع به تلاش برای رسيدن به اهداف داخلی و خارجی خود کردند. مهمترين هدف داخلی از بين بردن کامل رقبای سياسی بود (سوسيال‌دمکراتها، کمونيستها و ديگر مخالفان) که توسط قانون «هدايت نوشتار» بسيار ضعيف شده بودند. انتشار منابع حکومتی همچنين سعی در ايجاد احساس تنفر، خشم، رعب و وحشت، پيشداوری و حسادت در قلوب مردم عادی داشت. اين احساسات در ابتدا رقبای سياسی نازيها و يهوديان را نشانه ميگرفت و بعدها متوجه دشمنان خارجی (انگلستان، فرانسه، آمريکا، روسيه) شد.هيتلر توانست به اين وسيله حمايت جامعه را جلب کند و انتقاد و مخالفت را به حداقل برساند. با به جوش آوردن احساسات منفی مردم عليه دشمنان خيالی که شب و روز در پی صدمه زدن به کشور آلمان بودند، شهروندان آلمانی ديگر مجبور نبودند خود را مسئول مشکلات و وضع نامناسب خود بدانند. همچنين هرگونه مسئوليت در برابر نابسامانيها از دولت و تصميمهايش دور ميگشت و بر شانهء اين دشمنان گذاشته ميشد، که به دليل نداشتن دسترسی به رسانه‌ها قادر به دفاع از خود و نماياندن حقايق نبودند
.۳) ستايش رهبر
پروپاگاند نازيها با تکرار هميشگی شعارهايی شبيه «پيشوا دستور بده، ما اطاعت ميکنيم»، «هميشه حق با پيشواست» و «پيشوا يعنی حق» جايگاه هيتلر را به عنوان رهبر بی چون و چرای جامعه تحکيم کردند. خواست جامعه در وجود پيشوا متبلور ميشد، به اين صورت که:- تنها خواست رهبر جامعه به حساب می‌آمد- پيروی از قانون شامل پيشوا نميشد- همهء سازمانها تابع شخص پيشوا بودند- پيشوا توسط سرنوشت برای رهبری جامعه انتخاب شده بود- شک در تقدس و قدرت پيشوا کفر به حساب می‌آمد- هر نوع انتقاد دربارهء شخص پيشوا ممنوع بود- به پيشوا قدرتهای ماوراالطبيعه نسبت داده ميشد- پيشوا معصوم و بری از هرگونه اشتباه و خطا بوددر حکومت هيتلری پرنسيپ مريد و مراد و اينکه بايد يک رهبر وجود داشته باشد تا ساير مردم از او اطاعت کنند با شيوه‌های ماهرانه و غيرمستقيم در ذهن جامعه تزريق ميشد. رهبر که دست سرنوشت او را انتخاب کرده است بر عليه تمام ناملايمات و دشواريها ميجنگد و بدون توجه به کاستيهای خود مانند قشر اجتماعی يا تحصيلات و تنها با تکيه بر اراده‌ای شکست‌ناپذير و ايمانی محکم به هدف خود ميرسد. در فيلمهای سينمايی بيشمار چنين شخصيتهای پيشگامی برای تماشاچيان به نمايش درميايند: پزشکان، هنرمندان، سياستمداران جامعه را در زمينه‌های مختلف «رهبری» ميکنند، بدون اينکه اشارهء مستقيمی به زمان حاضر و حکومت نازيها بشود. سران قدرت مطمئن بودند که با نمايش پياپی پرنسيپ مريد و مراد در فيلمها طرز فکر مطلوب آنها خود به خود در ذهن مردم جا خواهد افتاد و آنها به تنهايی ربط داستان فيلم و وضع سياسی زمان خود را خواهند فهميد. اين فيلمها روبرت کخ، موتزارت، شيلر، بيسمارک يا ديزل را به قهرمانانی تبديل ميکردند که همهء دشواريها را از سر ميگذرانند و ملت خود را «نجات ميدهند».
۴) تبليغات جنگی
الف) آمادگی برای شروع جنگبعد از اينکه هيتلر آمادگی ارتشی کامل را برای شروع جنگ جهانی دوم به دست آورده بود، در پروپاگاند حکومتی تغيير جهتی آرام از «تبليغ صلح‌آميز» (که در سال ۱۹۳۹ به پايان رسيد) به «تبليغ جنگی» صورت گرفت. اولين هدف لهستان بود که حمله به آن بايد نه تنها از نظر نظامی، بلکه از نظر روانی به دقت آماده ميشد. چند سال پس از شکست مفتضحانهء آلمان در جنگ جهانی اول با ميليونها کشته و زخمی تأثير روی اذهان عمومی برای شروع يک جنگ خانمانسوز ديگر آسان نمينمود. اکنون خبرهای رسانه‌ها پياپی سعی در منتقل کردن احساسی شبيه فضای پيش از جنگ جهانی اول، يعنی احساس «ايزوله شدن» و «در محاصره قرار گرفتن» توسط دشمنان خارجی (يهوديت جهانی، بلشويک جهانی، دموکراسی جهانی) به ذهن مردم را داشتند. بايد به تدريج تصور اجتناب‌ناپذيربودن جنگ به خاطر محاصره شدن «آلمان صلح‌طلب» توسط «همسايگان بی‌انصاف و حريص» در اذهان عمومی شکل ميگرفت و مقاومت درونی شهروندان در برابر جنگی جديد از بين ميرفت و باورشان به «تحميل جنگ» از سوی قدرتهای خارجی و ايمانشان به محق بودن کشور آلمان محکم ميشد.
(۴)ب) پايداری برای ادامهء جنگاگر اما صحبت پروپاگاند برای استقامت در ادامهء جنگ باشد، يعنی بايد تمام يک ملت را تحت تأثير خود قرار بدهد، احتياط در اجتناب از قدرت فهم بالا نميتواند به اندازهء کافی بزرگ باشد.آدولف هيتلر، نبرد منوظيفهء دستگاه تبليغاتی حکومت نازی در طول جنگ جهانی دوم توليد انبوه خبرهای جعلی و تحريف شده دربارهء فتوح نظامی در جبهه و قريب‌الوقوع بودن «پيروزی نهايی» بود، هرچند که چنان اخباری اغلب با واقعيت فاصلهء بسيار زيادی داشتند. دربارهء شکستها تقريباً هيچ خبری منتشر نميشد. علت اين تاکتيک تقويت روحيهء مردم و تحکيم پايداری و استقامت آنان بود. حتی زمانی که جنگ به پايان خود نزديک ميشد، در رسانه‌ها هنوز تخيلات نازيها منتشر ميشدند، تا جايی که تنها با رسيدن قوای ارتش سرخ به برلين برای اولين بار توهم پيروزی آلمانيها از بين رفت و مردم با تعجب و يکه‌ای شديد به عمق فريبکاری نازيها پی بردند. در مناطق دورافتاده‌تر حتی تا روز هفتم مه ۱۹۴۵ و امضای فرمان تسليم آلمان هنوز بعضی به نابودی خواب و خيال پيروزی باور نداشتند.
۵) گفتار و سخن
ساده کردن اصطلاحات اولين اقدام ديکتاتورهاست.اريش ماريا رمارک، نويسندهء آلمانی-آمريکايیالف) يکی از متدهای نازيها در تحت تأثير گذاشتن افکار عمومی استفاده از زبانی خاص با کلمه‌هايی ساده و به‌يادماندنی (مثلاً «نژاد») و بعضی گفته‌های کوتاه (تقصير يهوديهاست!) بود که تکرار مرتب و بی‌وقفهء آنها به حک شدنشان در خاطر مردم کمک ميکرد. به عنوان مثال در روز اول مه ۱۹۳۰ تنها در يک صفحهء Völkischer Beobachter، يک مجلهء هفتگی آلمانی، کلمهء نژاد شش بار در سه تيتر تکرار شده است:جايگاه زن در تأثير آن بر روی نژاد. نژاد دربارهء سرنوشت ملتها تصميم ميگيرد، پس مسئلهء نژاد مسئلهء اصلی هستی ماست. حفظ برتری نژاد وظيفهء هر شهروند است. بيولوژی نژاد و بهداشت نژاد و معنای آن برای ملت ما.ميليونها بار تکرار روزانهء چنين اصطلاحها و کلماتی باعث ميشد که حتی به زبان روزمره نيز سرايت پيدا کنند و ايدئولوژی ناسيونال‌سوسياليسم به تدريج در عمق ذهن مردم رخنه کند.
ب) با استفادهء مرتب از کلماتی مانند بزرگ، عظيم، هنگفت، فوق‌العاده، خارق‌العاده، شگفت‌آسا، يكتا، منحصر به فرد، غول‌آسا و غيره در رسانه‌ها تنها احساس خودبزرگ‌بينی مفرط تقويت نميشد. صفت تفضيلی (بزرگ‌ترين، شگفت‌ترين) در زمان حکومت نازی جای هرگونه چگون‌واژهء ديگر را گرفت و به تنها نوع توصيف تبديل شد. به اين ترتيب کلمات نوعی هيجان يا افزودگی يا تشديد کاذب پيدا ميکردند، چون چيزی که بزرگ به نظر ميايد، بايد بزرگ باشد. اما بعد از مدتی اين کلمه‌ها نيز قدرت خود را از دست ميدادند و دوباره بايد تشديد ميشدند، تا جايی که بعضی از کلمات که خود معنی کمال و تام داشتند، از نظر دستوری افزوده ميشدند: مطلق‌تر، غيرقابل‌تزلزل‌تر... اين پيچاندن و سوءاستفاده از واژه‌ها احساسات را به قليان می‌آورد و به پنهان کردن، بزرگ جلوه دادن يا تحريف وقايع کمک ميکرد.
پ) بعضی از کلمه‌ها و اصطلاحها به زمانهای قديم برميگشتند و ريشه در اعتقادات مذهبی مردم داشتند. اما استفادهء مکرر نهضت ناسيونال‌سوسياليسم از چنين واژه‌هايی مانند جاودان، مقدس، ايمان، سرنوشت، مأموريت الهی، جانبازی يا وفاداری به آنها معانی تازه‌ای داد. مردم به اين صورت توسط اصطلاحات آشنا و ذهنيت مثبت نسبت به آنها گفته‌های سران قدرت را با آسانی و راحتی بيشتری درک و هضم ميکردند.ناسيونال‌سوسياليسم نه ضد کليساست، نه ضدمذهب بلکه برعکس، بر اساس مسيحيت واقعی بنا شده است.آدولف هيتلر
۶) نمادها
هيتلر به عنوان پيشوای نازيها به ايجاد انواع اسطوره‌ها در حول و حوش شخصيت خود دامن ميزد و اين اسطوره‌ها و افسانه‌ها را به همراه جهان‌بينی و سيستم ارزشی خود به نمادهای تصويری مختلفی منتقل کرد که از آنها در سراسر آلمان از روزهای اول پاگرفتن نهضت استفاده ميشد. نمادهای رسا و پرمعنيی مانند صليب شکسته، عقاب، پرچم، مشعل و غيره طرز فکر او را عمداً و به وضوح نشان ميدادند. قدرت سمبلها در تأثير بر روی ذهنيت همگانی غيرقابل مقايسه است، به خصوص که بسيار آسانتر در ذهن حک و راحتتر به ياد آورده ميشوند. مسئله‌ای که امروز شرکتهای تبليغاتی و تجاری به اهميت آن پی برده‌اند، در زمان نازيها برای رسيدن به اهداف شومشان با پيگيری مستمر پياده ميشد.
۷) بسيج همگانی
نازيها فرهنگ بسيج مردمی را با شدت غير قابل مقايسه‌ای به کار ميگرفتند که واکنشی به پراکندگی مردم آن زمان و بحران درونی عميقی در جامعه بود. اين نوع خاص خودنمايی از نشانه‌های بارز حزب نازی از زمان تشکيل آن بود که با تظاهرات پياپی مشعل به دست و طبل‌زنان در خيابانها جلوه ميکردند. (۵) بسيج مردم و کشاندن آنها به خيابان به بهانه‌های مختلف توسط پروپاگاند نازيها به زودی تبديل به يکی از ابزار مهم قدرت برای هيتلر شد، چرا که به نيازهای درونی مردم به بازشناختن هويت خود، يکپارچگی، وابستگی به جمع، سربلندی و افتخار به خود و وطن جواب ميداد.
۸) تعليم و تربيت
تربيت مورد نظر من بسيار سخت است. ضعف بايد فروکوبيده شود. در قلعه‌های محفل من نسل جوانی رشد خواهد کرد که دنيا از آن خواهد ترسيد. من يک نسل جوان تجاوزگر، متکبر، شجاع و بيرحم ميخواهم.آدولف هيتلرفرو کردن ايدئولوژی نازی در مغز مردم از کودکان شروع ميشد. با اسباب‌بازی ايدئولوژيک حتی اتاق کودکان نيز از تعرض نازيها در امان نبود. با انجمنهای Bund Deutscher Mädel (انجمن دختران آلمانی) و Hitlerjugend که عضويت در آنها بعدها اجباری شد، تربيت ذهنی، بدنی و اخلاقی کودکان خارج از مدرسه در دست حکومت قرار ميگرفت. جشنهای مختلف، رژه‌ها، مسافرتهای تفريحی، بازيهای نظامی در مکانهای سرباز و غيره عضويت در اين انجمنها را برای کودکان و نوجوانان خواستنی ميکرد. يکی از سرگرميهای انجمنی گوش دادن گروهی به برنامه‌های تبليغی حزبی در راديو بود که مشخصاً برای کودکان و نوجوانان توليد ميشد. «جوانان هيتلر» يا هيتلريوگند فقط سيستم ارزشی ناسيوناليستی مانند وفاداری، اطاعت، همبستگی، انجام وظيفه و ارادهء قوی را در مغز کودکان فرو نميکرد، بلکه برای تربيت سربازان آينده نيز مناسب بود. چنين بچه‌هايی در زندگی آيندهء خود قادر نبودند از فرمان سران قدرت سرپيچی کنند، چرا که از عنفوان کودکی چيز ديگری جز سرسپردگی و اطاعت بی چون و چرا نميشناختند. (۶)
نتيجه‌گيری
بيشترين تأثير پروپاگاند نازيها در صورتی بود که:- غيرمستقيم و زيرکانه اعمال ميشد و اجباری به همراه نداشت، مانند فيلمهای تبليغی- تجربه‌های روزمره خلاف آن را ثابت نميکردند، مانند اسطورهء هيتلر که تماسی با زندگی عادی نداشت- بر اساس زمينه‌های قبلی و آشنا استوار بود، مانند ارزشها و سنتهای قديمی با تفسيری جديدپيگيری همه‌جانبهء حکومت نازيها در به کاربردن ابزار پروپاگاند برای تحکيم قدرت و تأثير فوق‌العادهء آن در اذهان عمومی در تاريخ بی‌سابقه است و تحقيق دربارهء آن امروز در ذهن آميزه‌ای از وحشت و تحسينی همراه با انزجار به جا ميگذارد. با اين حال شناختن اين شيوه‌ها و متدها هميشه لازم است. اگر بدانيم که تأثيرپذير و قابل تحميق هستيم، اولين قدم را برای جلوگيری از تأثير و تحميق برداشته‌ايم.
توضيحها
(۱) کلمهء نازی مخفف ناسيونال‌سوسياليست است.(۲)
در روزهای هفتم تا سيزدهم نوامبر سال ۱۹۳۸ با حمله‌های پياپی اعضای حزب نازی به خانه‌ها، مغازه‌ها، کنيسه‌ها و گورستانهای يهوديان در آلمان و اتريش، بيش از ۴۰۰ نفر کشته شدند. از دهم نوامبر به بعد تقريباً سی هزار يهودی به اردوگاههای کار اجباری فرستاده شدند، جايی که باز هزارها نفر به قتل رسيدند. شب دهم نوامبر با شکستن شيشه‌های مغازه‌های يهودی در سراسر برلين در زبان مردم کوچه و بازار «شب بلورين» نام گرفت. با اين برنامهء گوبلز، آزار و تحت انزوا قرار دادن يهوديان که از زمان به قدرت رسيدن هيتلر شروع شده بود به مرحلهء بعدی خود وارد شد، پيش از آن که سه سال بعد به هولوکاوست و تلاش مستقيم برای نابودی قطعی يهوديان منتهی شود.
(۳) ?Wollt Ihr den totalen Krieg(۴)
مدت کوتاهی قبل از حمله به لهستان به رسانه‌های عمومی فرمان داده شد که از به کار بردن لغت «جنگ» خودداری کنند، چرا که حکومت سعی داشت آن را يک مانور نظامی کوتاه‌مدت جلوه دهد. در نهايت در روز اول سپتامبر ۱۹۳۹حملهء آلمان به لهستان با پوشاندن يونيفرم ارتش لهستان به تن اسرای اردوگاههای کار اجباری به عنوان جنگ دفاعی نمايش داده شد و هيتلر در رايشس‌تاگ، مجلس آلمان، فرياد کشيد: «از ساعت پنج و چهل و پنج دقيقه به شليک گلوله‌ها جواب داده ميشود.»(۵)
هنوز هم احزاب نئونازی در سراسر دنيا در تظاهرات و راهپيماييهای خود از همين ابزار استفاده ميکنند.(۶)
اين گفتهء هيتلر به خوبی برنامهء او برای تربيت انسان مورد نظرش را نشان ميدهد: و آنوقت يک نسل جوان آلمانی ميايد، و آن را از سن بسيار پايين برای اين حکومت جديد رام ميکنيم. اين جوان هيچ چيز نمی‌آموزد، جز آلمانی فکر کردن، آلمانی عمل کردن. اين دختران و پسران با سن ده سالگی به سازمان ما راه ميابند و آنجا مثل اغلب اوقات برای اولين بار هوای تازه استنشاق و احساس ميکنند. ۴ سال بعد از يونگ‌فولک (ملت جوان) به هيتلريوگند (جوانان هيتلر) ميروند و آنجا هم آنان را ۴ سال نگه ميداريم، و آن موقع هم مسلماً آنها را به دست سازندگان پير طبقه‌ها و اقشار پس نميدهيم، بلکه به حزب و جبههء کار ميفرستيم، به اس.‌آ. يا ان.اس.آ.ک. يا اس.اس و غيره. و اگر سه سال يا يک سال و نيم آنجا باشند و هنوز کاملاً ناسيونال‌سوسياليستی نشده باشند، به خدمت کاری گرفته ميشوند و شش يا هفت ماه صيقل داده ميشوند، همه با يک سمبل، کلنگ آلمانی. و اگر بعد از شش يا هفت ماه هنوز ذره‌ای از ذهنيت طبقاتی يا تعلق قشری در آنها مانده باشد، ارتش آنها را دو سال برای مراقبت به عهده ميگيرد. و وقتی بعد از دو سال يا سه سال يا چهار سال برميگردند، ما دوباره آنها را تحويل ميگيريم، دوباره به اس.آ. يا اس.اس. و غيره، و ديگر هرگز آزاد نيستند. در تمام زندگيشان.
منبعها
کتاب نبرد من: آدولف هيتلر
خاطرات گوبلز: پاول يوزف گوبلز
چالش مدرن: آنتون اگنر، برنهارد مولر، رودولف رنتسماجر
ای آلمان، از جمهوری بن تا جمهوری برلين: اولريش هاربکهاينترنت
.wikipedia.org
nationalsozialismus.de
zitate.de
deutschland.de
dhm.de
bwbs.de

لينك از طريق حسام

مهريه

2006-09-22T18:23:00.000+03:30

سلام دوستان! متن زير را در پاسخ به دوستي نوشته بودم، فكر كردم شايد براي شما هم جالب باشد. اگر نظرتان را بنويسيد،‌فضا براي بحث شكل مي‌گيرد.

در مورد مهريه خيلي چيزها نوشته و گفته شده است، اما به نظرم بايد ديد، كاربرد مهريه چي بوده است كه تعيين شده است؟ الآن چه كاربردي دارد؟ چي مي‌شود جايگزينش كرد؟
يك بحث اكثري كه وجود دارد و به خصوص از خانمها بيشتر مي‌شنويم اين است كه مهريه تنها حربه، يا تنها اهرم دفاعي زن در ازدواج است، وقتي قوانين تا اين حد تبعيض آميز و يك طرفه است.
اين كاملن قابل قبول و پذيرفته است كه قوانين يك طرفه است، اما مي‌خواهم بدانم آيا از نظر اخلاقي، پاسخ هر چيز نابرابر و غير منطقي، مي تواند يك چيز نابرابر ديگر باشد؟
به طور مثال فرض كنيد، دستمزد كارگري پايين است، مي توانيم بگوييم كه دزدي از كار، كم‌كاري و يا بي‌مسئوليتي در كار، حق آن كارگري است كه حقوقش اندازه نيست؟ و اگر چنين پيش بريم از جامعهء سالم چي باقي مي‌ماند؟
به خصوص كه اين مثال بدون در نظر گرفتن اين است كه خانواده‌اي كه با مهريه تشكيل مي‌شود ، قرار است آرامش‌بخش‌ترين مكان زندگي دوران بلوغ ما باشد، پس چطور مي‌تواند با چنين پيش فرض غير اخلاقي و غير منطقي پيش برود؟
به نظر مي‌آيد اين توجيه نابرابري قوانين و تنها حربه بودن مهريه براي زنان، صرفن يك توجيه غير اخلاقي براي حفظ چيزي است كه مسلمن منافعي را هم( پيش خودمان بماند، به صورت ناعادلانه) براي زنان به وجود مي‌آورد.
در شرايطي كه وضع اجتماعي نسبت به عرب جاهلي آنقدر تغيير كرده است كه زنان سهم بسيار بزرگي در آموزش عالي دارند، و نيز بازار كار (گرچه از نزديك خودم نابرابري را لمس مي كنم) اما تا حد نسبي، فرصتهايي را براي كار زنان به وجود آورده است، به نظرم توجيه اقتصادي براي زندگي( خداي نكرده) بعد از طلاق و يا حتي زندگي مشترك، بسيار غير منطقي و تا حد زيادي،( باز تاكيد مي‌كنم براي قشر متوسط به بالاي فرهنگي- اقتصادي)، راه فراري براي مواجه نشدن با سختيهاي استقلال اقتصادي- اجتماعي است.
موضوع مهم به نظر من تعيين الويت خواسته‌ها است. ما به برابري مي انديشيم، يا به منافع بيشتر؟
گرفتن يا حتي تعيين مبلغي پول، در ازاي زندگي مشترك با انساني ديگر، ابزاري و جسمي برخورد كردن با خودمان نيست؟ يا با دادن اين پيش فرض در شروع زندگي به طرف مقابل، ديگر با چه منطقي مي‌توانيم خواهان حقوق برابر انساني باشيم؟
يا مگر چه هراسي از، از هم پاشيدگي زندگيي داريم كه به هر حال يكي از طرفين،‌ ما يا او، رضايتي از آن ندارد، كه پيشاپيش بابت حفظ آن زندگي وديعه تعيين مي‌كنيم؟
يا خودماني‌تر از اين حرفها، به نظرتان فروختنِ احساس يا جسممان،‌ اگر نگويم توهين آميز، به معني حذف مطلق لذت براي خودمان از رابطهء مشترك و جايگزين كردن پول در قبال آن نيست؟ وگرنه اگر نياز به رضايت و لذت دوطرفه است، ديگر چه نيازي به تعيين مهريه يك‌جانبه است؟

پرستو

همكاري در بخش اجنماعي و كودكان

2006-09-16T19:43:00.000+03:30

بنياد كودك، از جمله موسسات كمك‌رساني به كودكان نيازمند و مستعد تحصيل است كه طي ده سال گذشته توانسته است با جمع‌آوري كمك از طريق هموطنان داخل و خارج از كشور، بيش از 3000 خانواده نيازمند را تحت پوشش كمكهاي مالي مستمر خود قرار دهد.
بنياد كودك به منظور ارائه هر چه بهتر خدمات به مددجويان تحت پوشش، از افراد علاقمند و توانمند جهت فعاليت در بخش مددكاري افتخاري در شهرهاي تهران، شيراز، سنندج، ايلام و بم دعوت به عمل مي‌آورد.
متقاضيان محترم مي‌توانند سوابق خود به آدرس ايميل iranoffice@childf. com و يا فكس شماره 88764771 ارسال فرمايند.
داوطلبان مي‌توانند جهت كسب اطلاعات بيشتر با تلفن 4-88502182، مدير داخلي تماس حاصل فرمائيد.

شرايط عمومي متقاضيان مددكاري افتخاري:
1- داشتن حداقل ديپلم.
2- توانايي جهت حضور در مناطق فقيرنشين جنوب و حاشيه شهر.
3- داشتن سابقه فعاليتهاي اجتماعي.
شرح وظايف مددكاري افتخاري در بنياد كودك:
1- شناسايي دانش‌آموزان با استعداد و نيازمند.
2- بررسي و پيگيري شرايط تحصيلي، خانوادگي، روحي و جسمي مددجويان تحت پوشش.
3- بازديد از منازل مددجويان به صورت دوره‌اي.
4- پيگيري جهت رفع مشكلات مددجويان.
5- تلاش در جهت تقويت روابط عاطفي بين مددجويان و كفيلان آنها از راههاي مختلف.
6- تلاش براي شناسايي منابع و امكانات موجود در جامعه با هدف جذب منابع مالي.

اين اطلاعات به گروه اخبار NGO ها فرستاده شده بود.

پرستو

اولين كارگاه آموزشي زنان

2006-09-13T23:48:00.000+03:30

meامروز اولين كارگاه آموزشي كمپين يك ميليون امضا براي تغيير قوانين تبعيض آميز زنان تشكيل شد.
به دليل تعداد بسيار زياد متقاضي كارگاهها و نداشتن امكانات رسمي، كارگاهها به صورت غير رسمي تشكيل مي‌شود .
اگر تمايل داشتيد كه در كارگاهها شركت كنيد، حتمن بگوييد تا هماهنگ كنيم.
در ضمن جزوهء حقوقي كه قسمت مهمي از كارگاه به آن اختصاص داشت، در سايت كمپين وجود دارد. مطالبي راجع به قانون اساسي و حقوق مدني زن و مرد در آن وجود دارد كه آگاهي از آنها،‌به عنوان حقوق داشته و يا نداشته‌مان لازم به نظر مي‌رسد.

پرستو

اولين امضاءكنندگان بيانيه كمپين ”يك ميليون امضاء براي تغيير قوانين تبعيض‎آميز

2006-08-27T23:43:00.000+03:30

شنبه 26 اوت 2006
قوانين تبعيض‎آميز تا ابد تغييري نخواهد كرد و زندگي بسياري از زنان را ويران خواهد كرد، مگر آن‎كه نه تنها تعداد زيادي از مردم خواهان تغيير آن باشند بلكه خواسته‎ي خود را به گوش مسئولان و قانونگذاران كشور برسانند. جمع‎آوري امضاء براي تغيير اين قوانين براي رساندن اين پيام است. كليه زنان و مردان ايراني در هر كجاي دنيا مي‎توانيد با امضا بيانيه ”يك ميليون امضاء براي تغيير قوانين تبعيض‎آميز“ براي تغيير قوانين تبعيض‎آميز موجود و بهبود زندگي زنان ايراني قدمي بردارند.

سايت كمپين و فضا براي امضا

پرستو

فعالان جنبش زنان در تدارك كمبين «‌يك ميليون امضاء براي تغيير قوانين تبعيض‎آميز»

2006-08-27T08:10:00.000+03:30

نويسنده: گروه خبر زنستان
كمپين «‌يك ميليون امضاء براي تغيير قوانين تبعيض‎آميز» يكشنبه 5 شهريور با برگزاري نشست «تاثير قوانين بر زندگي زنان» آغاز به كار مي كند.اين كمپين كه در راستاي پيگيري قطعنامه تجمع 22 خرداد ، از سوي جمعي از فعالان جنبش زنان تدارك ديده شده است، تلاشي وسيع براي تغيير قوانين ناعادلانه و زن ستيز است و در نظر دارد با جمع آوري يك ميليون امضاء، فراگير بودن اين خواسته در لايه هاي مختلف جامعه را اعلام كند.کار رو در رو با زنان ایرانی در سطح گسترده، آگاهی از نیازها و مشکلات حقوقي آنها در زندگی روزمره و در نهایت افزایش آگاهی و حساسیت آنان در زمینه مسائل حقوقی و نابرابری های حقوقی زنان و مردان نيز از ديگر اهداف اين كمپين هستند كه از طريق ارتباط چهره به چهره براي جمع آوري امضاها دنبال مي‌شوند.در اين نشست جمعي از وكلا، دانشگاهيان، هنرمندان و نويسندگان پيرامون ضرورت تغيير قوانين تبعيض آميز حوزه زنان سخن خواهند گفت و فعالان زن شركت كننده در كمپين، اين طرح را معرفي مي‌كنند. اولين جلسه از سلسله نشست‌هاي «تاثير قوانين بر زندگي زنان» يكشنبه 5 شهريور از ساعت 17 الي 20 در سالن موسسه رعد به نشاني: شهرك غرب، فاز 2، خيابان هرمزان، خيابان پيروزان جنوبي، روبروي خيابان ششم برگزار مي‌شود.

پرستو

ميدان زنان

2006-08-22T01:02:00.000+03:30

ميدان زنان عرصه کنش هاي گروهي از فعالان جنبش فمنيستي زنان ايراني است که از طريق اجراي کمپين هاي اعتراضي ، تبعيض و نابرابري زنان و مصاديق آن را به چالش فرامي خوانند.
ميدان زنان ، عرصه کارزار در برابر نظام مردسالار و پيکاري کنشگرانه با ساختار هاي غير دمکراتيک و زن ستيز است.
ميدان زنان فضاي آمد وشد تمام آزادي خواهاني است که معتقدند راه دمکراسي از مسير رهايي زنان از تبعيض و نا برابري مي گذرد.
ميدان نه فقط جاي کارزار، که ابزار کارزار و عرصه ورود و درگير شدن در کاراز نيز هست.ميدان زنان يک سايت اينتر اکتيو است. يعني نه تنها منعکس کننده اخبار ، رويدادها ، مقالات و مصاحبه ها و مطالب مختلف پيرامون کمپين ها و ابتکارات جنبش زنان در فضاي واقعي است بلکه از طريق رعايت کليه روش هاي رسانه اي مجازي، تعاملي دو سويه و تاثير گزار با فضاي واقعي برقرار مي کند.
کمپين هايي که در ميدان زنان جريان دارد نشانگر ابتکاراتي است که بخشي از فعالان جنبش زنان در آن پيشقدم شده اند و لزوما در برگيرنده تمامي مسائل ومطالبات زنان نيست. از اين رو ميدان زنان بازتاب دهنده ابتکارات ساير فعالين زنان نيز بوده و از آنان حمايت مي کند.
ميدان عرصه ترويج و نمايش هنر متعهد فمنيستي و حقوق بشري با هدف دروني سازي رابطه جنبش زنان با مردم است. بنابراين ميدان ازپخش آثار هنرمندان متعهد در اين زمينه استقبال مي کند.
تمامي فعالاني که در هر يک از کمپين هاي اعلام شده در سايت ميدان مشارکت دارند به منزله اداره کنندگان اين سايت محسوب مي شوند.

پرستو

كارگاه داستان

2006-08-18T14:41:00.000+03:30

****************************************************************************

يك نور آبي رنگ

لامپ فلورسانس نور آبي كم رنگي را مي‌تاباند،‌ نوري از ميان سيم‌هاي لختِ كنار هم كه در دو طرف درازاي لامپ درون قابي جاي گرفته اند، قابي آويزان از نيم متري سقف و يك متري در ورودي، بالاي ميز و نيمكت‌هايي كه زن و مردها روي آنها قهوه و كيك مي‌خورند و حرف مي زنند. نوري دوست داشتني، لذت بخش و فريبنده، نوري براي چرخيدن به دورش، اما سيم‌ها آنقدر نزديك به هم‌اند كه حتي پشه‌اي هم نمي‌تواند از آن عبور كند، فقط نور آبي است كه مي‌گذرد، و گهگاهي يك صدايي مي‌آيد، صدايي كوتاه و سريع و خشك، در كسري از ثانيه، و يك سقوط بر روي سيني زير لامپ، كنار بقيه.

محمد گراميان

مهارت مديريت هيجانات

2006-08-11T14:08:00.000+03:30

بهمن ابراهيمي

عصباني شدن آسان است - همه مي توانند عصباني شوند، اما عصباني شدن در برابر شخصِ مناسب، به ميزان مناسب، در زمان مناسب ، به دليل مناسب و به روش مناسب – آسان نيست!
ارسطو
براي هر انساني در طول زندگي روزمرة خود اتفاقاتي رخ مي‌دهد، اخباري را مي‌شنود، افكاري را از سر مي‌گذراند و اعمالي انجام مي‌دهد كه همگي مي‌توانند در او احساسات يا هيجاناتي را بوجود بيآورد. اين احساسات درباره دنياي بيرون و حتي طرز فكر خودمان اطلاعاتي را مهيا مي‌سازد كه به نوبه خود در شكل دادن به رفتارهاي بعدي ما مؤثر مي‌باشد. وقتي خوشحال هستيم يعني احتمالاً اتفاقات خوبي را پشت سر گذاشته‌ايم، و هنگامي كه غمگين هستيم يعني احتمالاً اتفاقات ناگواري پيش آمده است.
هيجانات و احساسات تجاربي دروني هستند كه در مقابل رخدادهاي بيروني يا دروني در خود حس مي‌كنيم، مثل احساس خشم، غم، شادي، نگراني، ترس و غيره. تجربه احساسات گوناگون در افراد مختلف از نظر شدت و تأثير آن در رفتار بعدي، بسيار متنوع و متفاوت است.
مهارت مديريت هيجانات فرد را قادر مي‌سازد تا هيجان‌ها را در خود و ديگران تشخيص داده ، نحوه‌ي تأثير آنها را بر رفتار بداند و بتواند واكنش مناسبي به هيجانهاي مختلف نشان دهد. امروزه كساني كه قادر هستند از هيجانات به نفع خود و روابطشان استفاده كنند را داراي كيفيتي مي‌دانند كه به آن هوش هيجاني مي‌گويند.
از ويژگيهاي پاسخهاي هيجاني اين است كه نسبت به پاسخهاي عقلي و خردگرا سريعتر عمل مي‌نمايد. اين شيوه، دقت را فداي سرعت مي‌كند و در مواقع اضطراري كاربردي حياتي دارد. و نوع ديگري از واكنشهاي هيجاني وجود دارد كه كندتر عمل مي‌كند و قبل از اينكه به بروز احساسات منجر گردد در افكار ما تجلي يافته و با تفسير از موقعيت بوجود آمده به تحريك هيجانات منجر مي‌شود. مثلاً وقتي فكر مي‌كنم سلام نكردن يكي از دانش‌آموزان به معني توهين و گستاخي به من است، احتمالاً هيجان خشم را تجربه خواهم كرد، درصورتي كه فكر كنم رفتار سلام نكردنِ او نشانه اين است كه احتمالاً او امروز مشكلي دارد و حالش خوب نيست، امكان دارد ديگر خشمگين نشويم و هيجاني شبيه به دلسوزي را تجربه كنيم.
هيجان چيست؟
همانطور كه در سخنان ارسطو در ابتداي اين سخن مشاهده مي كنيد ، عصبانيت يك هيجان و يا احساس است، و فردي كه توانا در مديريت هيجانات باشد مي‌داند اين عصبانيت را چه وقت، كجا، با چه كسي و چگونه ابراز كند تا به جاي اينكه برايش دردسر توليد كند ، راه گشا باشد.
اينجا لازم است درباره خودِ كلمه هيجان بيشتر بدانيم: هيجان كلمه‌اي است كه در فارسي بيشتر براي احساسات و حالات پر شور و پر انرژي از آن استفاده مي كنيم ، ولي در روانشناسي براي بيان تمام حالات احساسي و رواني مثبت و منفي و علايم جسماني و رواني همراه آن به كار مي رود. از نظر ويليام جيمز، هيجان، تغييرات جسمي و رواني است كه مستقيماً به دنبال ادراك يك واقعيت تحريك كننده حاصل مي‌شود. هيجانات، مثل خشم، ترس، عشق و محبت، تنفر، اميد، نااميدي، نگراني، احساس حقارت، غرور، غم و اندوه، شادي، تعجب، شرم، پشيماني، دلسوزي و ...
كاركردهاي هيجانات
به زندگي رنگ و بو و روح مي‌بخشد، مي‌تواند وسيله همبستگي افراد شود، پايه و اساس هنر است، مي‌تواند نيروي اضافي توليد كرده يا موجب اتلاف نيرو گردد،‌مي‌تواند به اعمال ياري رسان يا آسيب‌زننده منجر گردد، و اگر به درستي مديريت نشود مي‌تواند عقل و منطق را تحتالشعاع قرار دهد.
اهميت مديريت هيجاني در چيست؟
دانشمندان زيادي عقيده دارند كه مي‌توان مهارت مديريت هيجانات يا هوش هيجاني را در كودكان و حتي بزرگسالان پرورش و افزايش داد. اما چرا پرورش و رشد آن مهم است؟ به چند دليل:
1- بمنظور برخورد با موقعيتهاي تهديد كننده و خطرناك: كودك 3 ساله اي را درنظر بگيريد كه در معرض خطر دزيده شدن توسط يك سارق كودك است. بچه ها معمولا به طور غريزي و از راه هيجانات خود متوجه خطرناك بودن موقعيت مي شوند. اگر سارق به زور متوسل گردد ، او شروع به داد و فرياد و دست و پا زدن مي كند ( كاري كه شايد در موقعيتهاي ديگر براي شما خوشايند نباشد) كه باعث مي شود احتمال نجات خود را افزايش دهد.
2- به منظور خشنودي و شادي: اگر هدف فرزندپروري، ارتقاء سطح سلامتي كودكان باشد، بنابراين بايد براي افزايش يكي از عوامل مهم در سلامتي آنان ، يعني شادي و خوشحالي در فرزندان تلاش كنيم. مطالعات نشان داده كودكان شاد و سالم در جامعه متمدن ،‌انسانهايي مسئوليت پذير و شهرونداني خوب خواهند بود. هر چه مديريت هيجاني بالاتر باشد، هيجانات و احساسات به ما كمك مي‌كند تا اطلاعات مربوط به پايه و اساس سلامتي ، يعني شادي را جمع آوري كرده ، اولويت بندي و پردازش كنيم تا به نحو احسن از آن استفاده كنيم.
3- براي كمك به ديگران: مي‌تواند به ما كمك كند تا با شناخت هيجانات خود و ديگران نيازهاي ديگران را درك كرده و حداقل با همدلي به آنان ياري برسانيم. با اين مهارت افراد مي‌آموزند كه احساسات و هيجانات، نيازها و تمايلات همه انسانها به يكديگر شبيه نيست. رسيدن به چنين دركي به افزايش شفقت و احترام به احساسات و تفاوتهاي فردي ديگران منجر مي‌گردد كه اين خود اساس همدلي (يكي از انواع مهارتهاي زندگي) مي‌باشد.
4- به منظور ايجاد حس مسئوليت پذيري: اين مهارت به ما كمك مي‌كند تا از دو طريق مسئوليت‌پذيري بيشتر داشته باشيم. ابتدا با آموزش مبتني بر اينكه مسئوليت احساسات و هيجانات خود را بپذيرم، به جاي اينكه بر اين باور باشيم كه ديگران احساسات ما را همچون عروسكي تحت كنترل دارند. مثال: به جاي اينكه بگوييم ” او باعث عصبانيت من شد“ ، بگوييم:” من عصباني شدم“.
چگونه مهارت مديريت هيجانات را افزايش دهيم؟
- قبل از هر چيز افراد بايد درباره احساسات و هيجانات خود اطلاعات عيني‌تري پيدا كنند. توصيه مي شود در جلسات گروهي درباره انواع هيجانات مثل شادي و غم، عشق و تنفر، ترس و شجاعت و ... صحبتهاي سازنده و اكتشافي داشته باشيم.
- هيجانهاي خود را بپذيريم و آنها را همانند مهمان خود بدانيم، ولي به آنها گوشتزد كنيم كه ما ميزبان آنها هستيم و اجازه ندارند هركاري دوست دارند انجام دهند.
- رفتارهاي هيجاني مطلوب را در خود تقويت كنيم، مثل همدلي، مثبت‌نگري و كنترل تنش.
- براي بچه هاي خيلي كوچك كمك كنيم تا لغات و عباراتي كه در برگيرنده هيجانات و احساسات مي باشد را بياموزند. والدين هم بهتر است احساسات خود را بيان كنند، اين كار باعث مي‌شود بچه‌ها نيز هيجانات خود را بشناسند، مثال:
” احساس بي‌قراري مي‌كنم“ ، ” احساس نااميدي مي‌كنم“ ،” احساس شادي مي‌كنم“.
- احساسات آنان را نام گذاري كنيم: ” به نظر مي رسد نااميد شده‌اي! “
- احساسات و هيجانات ديگران را نام گذاري كنيم( در خيابان ، تلوزيون و كتابهاي داستان): ” مثل اينكه آن خانم در فيلم احساس حسادت مي‌كند“.
- از بچه ها بخواهيم احساسات خود را نقاشي كنند: ” مي‌توني خشم خودت را نقاشي كني؟“ يا ” وقتي خيلي مي ترسي قيافه‌ات چه شكلي ميشه؟ آن را برايم نقاشي كن!“
- محيط و فضايي سرشار از احساس امنيت خاطر و حمايت فراهم سازيم: براي احساسات ارزش قايل شده و آنها را مورد شناسايي قرار دهيم. درباره احساسات به راحتي صحبت كنيم. صداقت هيجاني را از طريق عشق بدون قيد و شرط تشويق كنيم.
- وقتي بچه ها بزرگتر مي‌شوند برايشان توضيح دهيم كه مثلاً چرا خشم معمولاً يك احساس ثانويه است( قبل از خشم يك احساس ديگر وجود دارد: وقتي با كارنامه خراب فرزندمان روبرو مي‌شويم ، اول احساس نااميدي مي‌كنيم ، سپس عصباني مي‌شويم، يا وقتي يك ماشين با سرعت جلوي اتومبيل ما مي‌پيچد، اول مي‌ترسيم بعد عصباني مي‌شويم و به او ناسزا مي‌گوييم).
- توضيح دهيم كه هيجانات منفي ما از جمع شدن نيازهاي هيجاني برآورده نشده بوجود مي‌آيد. همچنين درباره جنبه‌هاي مثبت هيجانات ظاهراٌ منفي مثل خشم ، گفتگو كنيم.
- بجاي نام‌گذاري بر روي افراد با صفات گوناگون ( دست و پا چلفتي، ديوانه، ترسو...) احساسات آنان را نام‌گذاري كنيم (الآن احساس خجالت مي‌كني، مثل اينكه خشمگين هستي، به نظر ميرسه كمي احساس ترس مي‌كني...)
- براي شناخت بهتر ديگران، دستور دان، تنبيه، قضاوت، سخنراني، نصيحت و تهديد كارساز نيست، بلكه گوش دادن به آنان و دقيق شدن به زبان بدن (حالات و حركات اعضاي بدن و صورت) مي تواند در اين راه مؤثر باشد.
- بزرگترها خود مهمترين الگوي رفتاري و هيجاني فرزندان هستند، اگر تصور مي‌كنيم از نظر احساسي و هيجاني احتياج به كمك و تقويت بيشتر داريم ، حتما از دوستان با تجربه و يا روانشناس و مشاور بهره بگيرم.
- آموزش و نشان دادن تأثير افكار بر احساسات و هيجانات كه از مهارتهاي خودشناسي مي‌باشد، نيز بسيار مؤثر است.
- آموزش روشهاي آرميدگي عضلاني و يا روش تمركز بر تنفس، در مديريت هيجانات پرانرژي مثل خشم و تنفر اثربخش مي‌باشد.
به ياد داشته باشيم كه بزه و جرم و جنايت از احساس ضعف ،احساس ناكامي، احساس تحت كنترل بودن و احساس مغبون شدن بوجود مي آيد. اسلحه و چاقو ، آتش و سنگ و يا مواد مخدر، جانشين احساس محترم بودن مي‌گردد. كساني كه مورد احترام قرار مي‌گيرند نيازي به اسلحه و چاقو براي قدرتمند شدن و يا سيگار براي احساس بزرگي و قدرت ندارند.

پرستو

همايش زن و مشروطه

2006-08-09T14:55:00.000+03:30

همراه گرامي، "سهم شما در استيفاي حقوق زنان چيست"؟

يك‌‌‌صد ‌سال پس از انقلاب مشروطه گرد‌هم مي‌آئيم تا با باز‌خواني نقش و سهم زنان در اين انقلاب به كندو‌كاو بپردازيم. از گذشته بگوئيم، نياز امروز را بيابيم و براي آينده برنامه‌ريزي كنيم.

با حضور خود ما را در اين حركت ياري كنيد.

عنوان: " همايش زن و مشروطه"

مكان: كتابخانه‌حسينيه ارشاد (خيابان شريعتي- بالاتر از سه‌راه ضراب‌خانه)

زمان: 17 الي 20 بعدازظهر

تاريخ: 22 مرداد 1385

جمعي از فعالان جنبش زنان ايران

الهام

مهارت زندگي / تفكر نقاد

2006-08-08T12:06:00.000+03:30

يكي از مهمترين مهارت‌هاي سالم زيستن، مهارت تفكر نقاد است. منظور از تفكر نقاد آن است كه فرد اطلاعات، گفته‌ها و نظرات و پيشنهادها را بررسي كند و هيچ انديشه، پيشنهاد يا نظري را بدون ارزيابي نه رد كند و نه بپذيرد. در اين شيوه تفكر براي دفاع و حمايت از هر عقيده‌اي شواهد و مدارك واقعي ارائه مي‌شود و براي پذيرش عقيده ديگران نيز مدارك و شواهد درخواست مي‌شود. در تعريف ديگري از تفكر نقاد گفته شده است كه اين نوع تفكر فرايندي است كه درستي و اعتبار اطلاعات و عقايد را ارزيابي مي‌كند. در جهاني كه بمباران اطلاعات وجود دارد و ديدگاه‌ها، عقايد و سليقه‌هاي متفاوت و متعددي به چشم می‌خوردكه بعضي از آنها ناسالم هستند‌، ضروري است انسان‌ها مجهز به توانايي‌هایی باشند كه به آنها كمك كند راه درست را از نادرست تشخيص دهند و دريابند كدام رفتار ناسالم يا پرخطر و كدام مسير سالم و بي‌خطر است.
چند تعريف اساسي از تفكر نقاد
• تفكر نقاد، تفكري منطقي است كه بر نحوه تصميم‌گيري تمركز دارد و بر عملكرد فرد اثر مي‌گذارد و تعيين مي‌كند كه فرد چه تصميمي بگيرد يا چه عملي را انجام دهد.
• تفكر نقاد، تفكري است كه براي قضاوت و نتيجه‌گيري به جستجوي شواهد، دلايل، و مدارك مي‌پردازد و يا براي دستيابي به چنين قضاوت و نتيجه‌گيري‌ها خواستار دلايل، شواهد و مدارك است.
• فرايندي كه به بررسي صحت، دقت و ارزش اطلاعات و دانسته‌ها مي‌پردازد.
• اين فرايند با جستجوي دلايل، راهكار‌ها و ارزيابي موقعيت‌ها و وضعيت‌ها آغاز مي‌شود و فرد بر اساس شواهد و مدارك عيني و واقعي ديدگاه خود را تغيير مي‌دهد و در نهايت تصميم‌گيري مي‌كند.
در واقع اين مهارت از فرد مي‌خواهد كه در مورد ابعاد زندگي خود و ديگران به صورت نقادانه فكر كند، و حتي در مورد تفكر خود بر اساس آنچه در تفكر نقاد به آن رسيده، عمل كند. آنچه در مورد مهارت تفكر نقاد مي‌توان گفت آن است كه نقاد بودن به اندازه تفكر ارزشمند است. لازمه تفكر نقادانه آن است كه فرد به جستجو، تجزيه و تحليل و ارزيابي اطلاعات بپردازد و در پي شواهد، دلايل و مدارك عيني و واقعي باشد و ديدگاه خود را بر اساس شواهد و مدارك عيني تغيير دهد. موقعيت و شرايط را به صورت مجموعه‌اي كلي در نظر بگيرد و بتواند واقعيت‌ها را از افكار، حدسيات، مفروضات و عقايد جدا كند. برخلاف آنچه كه ممكن است به نظر آيد، توجه و يادگيري مهارت تفكر نقادانه فقط يك بحث نظري نيست و كاملاً با زندگي روزمره ارتباط دارد. نكته مهمتر آنكه ضعف در اين مهارت مي‌تواند افراد را به بيماري‌هاي مختلف جسماني، رواني و آسيب‌هاي رواني اجتماعي دچار كند.
اصول تفكر نقاد
براي آنكه افراد مهارت تفكر نقاد را به كار ببرند بهتر است با مراحل آن آشنا شوند. به منظور تقويت مهارت تفكر نقاد در نوجوانان و جوانان روش‌هاي زير توصيه مي‌شود: 1) پيش از تصميم‌گيري يا انجام هر اقدامي به خود فرصت تفكر دهيد: به هنگام تصميم‌گيري يا انجام عملي تأمل كنيد. بدين منظور بهتر است با عجله تصميم نگيريد و فوراً اقدام نكنيد، بلكه به خود فرصت دهيد تا بتوانيد فكر كنيد. بهترين كار تأْمل و تفكر است. يعني براي مدتي تصميم‌گيري را به عقب بياندازيد تا در اين فرصت بهتر بتوانيد فكر كنيد.
2) جوانب مختلف موضوع را روشن كنيد.
3) بر ابعاد مختلف موضوع تمركز كنيد.
4) نكات مبهم و متناقض را بيرون بكشيد.
5) درباره هر يك از ابعاد مختلف موضوع پرسش كنيد.
6) افكار، عقايد، فرضيه‌ها و احتمالات ديگر را نيز مورد توجه قرار دهيد: در اين فرد احتمالات و فرضيه‌هاي ديگري را مطرح مي‌كند. اين فرضيه‌ها با «شايد»، «ممكن است» و… مطرح مي‌شوند و فرد آنها را مورد آزمايش و بررسي قرار مي‌دهد تا درستي و نادرستي آنها روشن شود.
7) اطلاعات جمع‌آوري كنيد: در اين زمينه مي‌توانيد با ديگران مشورت كنيد و از آنان راهنمائي بخواهيد و يا از آنان بخواهيد كه شما را به افرادي معرفي كنند كه در مورد موضوع مورد نظر شما اطلاعات بيشتري دارند.
8) ارزيابي كنيد: آنچه را كه بدست آورده‌ايد بررسي كنيد و ابعاد مختلف موضوع را بسنجيد. پيامدهاي مختلف هر يك از ابعاد موضوع را ارزيابي كنيد. براي اين كار روش تفكر «اگر… آن گاه …» بسيار كمك‌كننده است. ارزيابي كنيد كه اگر اين كار را انجام دهم آن گاه آيا: خودم آسيب نمي‌بينم؟ ديگري آسيب نمي‌بيند؟ جامعه آسيب نمي‌بيند؟

منبع: مجله الكترونيكي هوم

پرستو

جشنواره تابستانه

2006-08-01T10:11:00.000+03:30

كانون فيلم و عكس پلي تكنيك

پرستو

Millenium development goals report in tehran

2006-07-12T09:21:00.000+03:30

Dear Colleagues, NGOs, Academia and social activists
The MDGs Theme Group of the United Nations in the Islamic Republic of Iran, in line with its advocacy programme and agreements with the Government of Iran, to assist in achieving the millennium development goals (MDGs) in Iran, will organise a full day briefing session of the indicators of MDGs and Iran progress on 24 July (2 Mordad). The briefing will be organised by a number of UN specialists from different UN agencies, who will share their information on different MDGs indicators with participants.
As part of this briefing we will also review the first MDGs report of the Islamic Republic of Iran and we may have the chance to be briefed by the team leader for preparation of the second report of Iran for 2006. At end of each session, there is open discussion and question and answers.
Your participation is highly appreciated. The admission is free and we need to have your participation confirmation by email to http://us.f603.mail.yahoo.com/ym/Compose?To=rc.office.iran@undp.org or fax to 22869547.
The venue address: No 41- Shahin Street-Shoa square- Ghaem Magham Ave- Institute for research on the improvement and rehabilitation of women (Moassesseh Tahghighat va Baztavani Zanan).
The programme of the briefing session is attached.
Regards
Amir Hossein Barmaki
UN Coordination Officer
Office of the UN Resident Coordinator
Iran-Tehran

araz

تحق‍‍‍يقات بهبود زندگ‍‍‍ي زنان

2006-07-11T13:51:00.000+03:30

تاريخ :17/4/85

با تقديم سلام و احترام ؛

بد‍‍‍‍ينوس‍‍‍‍يله به اطلاع می رساند که موسسه " تحق‍‍‍يقات بهبود زندگی زنان" و " مركز سلامت زنان فردا " به مناسبت ولادت با سعادت بانوی بزرگ اسلام حضرت فاطمه زهرا (س) و بزرگداشت مقام زن اقدام به برگزاری نشست‍ی در خصوص زنان و چالش های اجتماعی نموده است.
در ا‍‍ين نشست ابتدا ف‍‍‍يلم " کافه ستاره " به کارگردانی جناب آقای سامان مقدم به نما‍‍‍يش در می آ‍‍‍يد . ا‍‍‍ين ف‍‍‍يلم وضع‍‍‍يت زنان در شرا‍‍‍يط مختلف اجتماعی و تأث‍‍‍‍يرحما‍‍‍‍يت ها‍ی اجتماع‍ی بر زندگ‍ی آنان را به تصو‍‍‍ير می کشد و هم‍‍‍ين موضوع زم‍‍‍ينه بحث و بررسی در مورد جا‍‍‍يگاه زنان در جامعه را فراهم می آورد.
پس از نما‍‍‍يش ف‍‍‍يلم ، م‍‍‍يز گرد بحث و بررسی توسط تعدادی از صاحبنظران برگزار می گردد.م‍‍‍يهمانان عز‍‍‍يز با طرح د‍‍‍يدگاهها و نظرات خود در برگزاری هر چه غنی تر ا‍‍‍ين هما‍‍‍يش مشارکت می کنند.
حضور ارزشمند شما در ا‍‍‍ين هما‍‍‍يش به عنوان شركت كننده در ميز گرد بحث و بررسي باعث غناي مباحث و نشانگر توجه و‍‍‍يژه به مسائل حوزه زنان می باشد.
دکتر صد‍‍‍‍يقه ض‍‍‍‍يا‍‍‍‍يی
رئ‍‍‍‍يس

اعلام برنامه :
· نما ‍‍‍‍يش ف‍‍‍‍يلم كافه ستاره 30/17 ال‍ی 00/19
· م‍‍‍‍يز گرد بحث و بررس‍ی 00/19 ال‍ی 45 /19
· گفتگو 45/19 ال‍ی 30/20
· پذ‍‍‍‍يرا‍‍‍‍ي‍ی 30/20 ال‍ی 00/21
زمان : چهارشنبه 28/4/1385 مكان : سالن اجتماعات مؤسسه تحق‍‍‍يقات بهبود زندگ‍‍‍ي زنان
به آدرس : تهران ، خيابان قائم مقام فراهاني ، ميدان شعاع ، خيايان شاهين ، شمارة 41 طبقة چهارم
تلفن هاي تماس : 90-88847189
خواهشمند است با توجه به محدود‍‍‍‍يت فضا‍‍‍ي برگزاري حضور خود را تا تار‍‍‍‍يخ 24 / 4 / 85 اطلاع ده‍‍‍‍يد.

*** پي نوشت: اگر دوست داشتيد به نمايندگي از انجمن در آن جلسه شركت كنيد حتمن بگوييد تا هماهنگ كنيم.

متشكرم

پرستو

كارگاه داستان!

2006-07-01T01:17:00.000+03:30

تمامِ كف خيس شد

تا من لباسم را عوض كنم و مسواك بزنم و بيآيم‌، تو خوابيده بودي. نه! نه! دراز كشيده بودي و چشمهايت بسته بود. هم دلم كمي شكست كه منتظرم نماندي و هم شيطنتم گل كرد.
آرام رو تخت،‌ خودم را كنارت سراندم و بي صدا نزديك صورتت شدم. انگشت سبابهء‌هميشه سردم را آرام، درست از وسط پيشاني‌ات، در امتداد خط تقارن بدنت، جوري كه هم انگشتم را لمس كني و هم درحسرتش بماني، تا روي بيني‌ات و بعد لبهاي نميه بازت و برجستگي چانه‌ات كشيدم.
و از اين كه حتي چشم باز نمي‌كني و انگشتم را رها كرده، مي‌گذاري كه بگذرد؛ هم پرهيجان مي‌شدم كه چطور مي‌خواهي غافلگيرم كني و هم ذره ذره ذره دلم مي‌شكست كه چرا اين همه بي‌تفاوتي؟
از زير چانه‌ات با يك مكث كوتاه ادامه دادم. منتظر بودم به سيبك آدم كه رسيدم يا من تمام بشوم يا سكوت تو. اما هيچي تمام نشد. و من گيج تا گودي شروع قفسهء سينه ادامه دادم. و دستهايم سردتر مي‌شد.
به جناغ سينه كه رسيدم دور عضله‌هاي سينه يك 8 انگليسي خوابيده كشيدم و بعد به انتهاي كمر راست كج كردم و باز اريب از ناف به ران چپ.
براي من هم سكوتت بي‌تفاوت مي‌شد گويا، همانطور كه براي تو حضورم گويا.
از ران تا سرانگشتها مارپيچ و بي‌حوصله و تند پايين رفتم و كف پا مكث كردم و باز شروع كردم مثل خط خطي تو چركنويس،‌كف پايت كشيدن.
همه جايم مثل يخ سرد شده بود. و خودم هم. كنارت دراز كشيدم و دو دستي بازويت را چسبيدم. گرچه تو هم سردتر از من، حتي تكاني نخوردي.
صبح كه دوش گرفتم و برگشتم و هنوز با آن لبخند يخي بودي. حتي نگاهم نكردي. دلم پرپر شد. بس است ديگر. تمام كف خيس شد و من فقط از خانه بيرون رفتم.
***

آن روز يخي همه سرد و بي‌تفاوت به نظرم مي آمدند. چرا بايد رفتار تو با من در تمام روابط تاثير بگذارد لعنتي؟؟؟
وقتي برگشتم در را نتواستم باز كنم. اما تو شلوغي خانه يكي در را باز كرد. تو اتاق خواب خيلي‌ها بودند و تو. همه گريه مي‌كردند، جز تو. يك تكه كاغذ رو ميز كنار تخت بود. خط تو بود:
" تا من لباسم را عوض كنم و مسواك بزنم و بيآيم تو خوابيده بودي. نه! نه! دراز كشيده بودي و چشمهايت بسته بود..... "اما خط آخر خرچنگ قورباغه مي شد. تمام كف خيس شد و من فقط از خانه بيرون رفتم.

***
الآن نيم ساعت است كه مژده دستشويي است و من روي تخت دراز كشيده‌ام و
چشمهايم را بستم و ....نيم ساعت؟....نيم ساعت؟.....مژده! مژده!....

* خواننده گرامي: اينجا يك خط شكسته بزرگ آخر متن نوشتاري بود و ديگر همين!
پرستو اله‌ياري 22/12/84

شريعتي و روشهاي ارتباط با مخاطبان

2006-06-26T08:45:00.000+03:30

روز آنلاين
عمار ملکي
ammarmaleki@yahoo.com

حضور در حوزه عمومي که اينروزها به عنوان يک تاکتيک جهت تقويت جامعه مدني از طرف فعالين
سياسي، فرهنگي، اجتماعي و دانشجويي به طور عام مورد نظر است و بعنوان يک راهکار از سوي تعدادي از شاگردان و پيروان فکري دکتر شريعتي نيز مطرح شده است1، نياز به استفاده از ابزار و روشهايي دارد که اين حضور را عملي سازد..... (ادامه)

پرستو

كارگاه داستان

2006-06-22T11:19:00.000+03:30

به ندرت پیش آمده بود که وسط زمستان عرق بریزم. زیر آفتاب سوزان بیابانی، حلقه زده ایم دور خانم پیران. مثل زنهای زمان قاجار صورتش را پوشانده که البته با کلاه آفتابگیر، مقنعه و عینک آفتابیش ترکیب خنده داری است. خود جیرفت البته سرسبز است ولی اینجا در تپه باستانی کنار صندل، زیر آفتاب ضل، وضع فرق دارد. خانم پیران برایمان می گوید که آن موقع هم اینجا طبیعت چندان سرسازگاری با مردم کهن ترین شهر جهان نداشته. کهن ترین شهر جهان. کهن ترین شهر جهان. می گوید که به نظر می رسد اولین نسخه خطی متعلق به اینجا بوده. همینجایی که رویش دوپایی ایستاده ایم و آدم خجالت می کشد که چرا روی خاکش با کفش راه می رود.
اینجا از 7000 سال پیش تا 5000 سال پیش دارای تمدن بوده. غنی ترین تمدن جهان. 2000 سال تمدن. از تولد مسیح تا کنون. 2500 سال بعد از آنها کورش کبیر امپراطوری ایران را بنیان نهاد در 2500 سال پیش از ما.
خانم پیران برایمان از زیر مقنعه و روبنده کذایی با اشتیاق تمام حرف می زند. می گوید اشیایی که در اینجا کشف می کنیم از نظر زیبایی بی نظیر است. شاید در هر منطقه حفاری تنها یکی دو نوع به این کیفیت پیدا شود در حالی که اینجا بی اندازه از این اشیا هست. خاک را از روی لوحی که صبح پیدا کرده اند می زداید و نشانمان می دهد. حق دارد بی نظیر است. انگار همین امروز تراشیده شده. می پرسم : خانوم پیران چرا اینجا؟ چرا اینجا اینقدر پیشرفت کرده؟ چرا چنین چیزهایی مثلا در اروپا پیدا نمی شود. آنجا که شرایط مساعد تر بوده برای پیشرفت.
روبنده را باز می کند سینه را صاف می کند و می گوید: این البته نظریه خود من است. مردم اینجا زندگی ساده ای نداشته اند. هوا چندان مساعد نبوده. باران ماه ها نمی باریده. رود هلیل مرتب طغیان می کرده. و در مجموع کشاورزی که اینجا زندگی می کرده در سختی تمام بوده. در اروپا همه چیز فراهم بوده، باران همیشگی، زمین حاصلخیز، طبیعت رام و همراه و نیازی برای جنگ برای زندگی نبوده.
می گوید: مردمی که در سختی زندگی می کردند ناچار بوده اند که به یک خدا، به یک نیروی غیبی، به نیرویی ماورایی ایمان بیاورند. ایمان بیاورند تا در سختی ها از او کمک بخواهند. مجبور بوده اند تا از او کمک بخواهند. تمام وجود خود را وقف کنند در ساختن یک شی به عنوان هدیه، تا نظر خدایشان را جلب کنند. تا آنها را نکشد. تا حافظشان باشد. تا خشکسالی نداشته باشند. اعتقاد داشته باشند برای روزهای سختی. برای همین هنر در اینجا روز به روز رشد کرده است. قشنگ ترین اشیا را ساخته اند برای خدایشان.

***

همه می پریم تو مینی بوس. هلاک شدیم همگی. زیر آفتاب چله زمستان! . راننده آشناست. نوار می گذارد به هوای همیشه. اما هیچ کس حسش را ندارد. جاده خاک و خلی است و بچه ها کپه شده اند ته مینی بوس و مشغول بحث. توی نگاه همه بهت رو می توانی ببینی و یک سوال: چی بودیم و چی شدیم. یکی می اندازه گردن عربها، یکی می اندازه گردن آخوندها، یکی هم لابد دایی جان ناپلئون می شه و می اندازه گردن انگلیسا. من ولی حوصله بحث رو ندارم. صندلی پشت راننده چمبره زده ام و تو فکر حرفهای خانوم پیرانم. تصویر مات خودم رو تو پنجره می بینم و یه ابرومو می اندازم بالا و زیر لب می گم یعنی همش کشکه؟
راه زیاد است. کم کم دارد هوا خنک تر می شود. چشمم را باز می کنم. رسیدیم به پست بازرسی کرمان. البته قبلش خواهرها و برادرها تفکیک شده اند. ولی افاقه نمی کند. می خواهند بگردند ماشین را و رسما تا شب الافیم.
می گم جناب سروان آخه ما اصلا به قیافه مون می خوره سیگار بخواهیم بکشیم؟
دستش را گذاشته روی قلب یکی از بچه ها. راننده بهم زیر لب می گوید: می خواهد ببینه قلبش تند تند می زنه.
خیلی بد اخلاقی نمی کند. می گوید: هم برای مواد هم برای عتیقه.
یهو رنگ از روم می پره. عجب غلطی کردم ها. ورقها که ته ساکه . کاریش هم نمی شه کرد. با این گلدون شکسته چی کار کنم. الان گیر بدن بهمون چی. یک تکه سفال شکسته آشغالی از رو زمین برداشتم یادگاری. الان دستش رو بذاره رو قلب من به هوای همین یه تکه سکته می کنم. خدا خدا می کنم که به خاطر هیچ و پوچ گرفتار نشیم. خدایا عجب غلطی کردیم ها. اصلا من که چیزی ندارم. این مینی بوس چیزی نیاورده باشد. خدا خدا می کنم و دور می شوم کمی از مینی بوس. سرم پایین است. یک لحظه فقط طول می کشد. می بینم که پژو دارد با سرعت می آید طرفم. آن یک دهم ثانیه انگار فیلم را کند کرده باشند. می آید و من نمی فهمم باید چه کار کنم فکر می کنم که مثلا اگر بزند چه می شود. سختم است تکان بخورم. بیاید دیگر کاریش نمی شود کرد. خانم پیران و نظریه اش را مرور می کنم. یعنی همه اش کشک است؟ می کشم خودم را عقب. زمین می خورم و رد می شود از روی زانویم. قشنگ می بینم که رد می شود از رویش و می رود و تازه ترمز می کند.

***

به هر مصیبتی که هست پایم را می گذارم روی تخت رادیولوژی. مثل یه طالبی باد کرده مچم. زانویم خدا را شکر آسیبی ندیده ولی مچ پای دیگرم پیچیده و مانده زیر وزن خودم و وزن ماشین.

امير فصيح

كارگاه داستان

2006-06-16T09:12:00.000+03:30

كلاس اولي

اولش تن تن دلم آب می خواس. مث اون موقعی که اون بادوم تلخه رو خورده بودم و هر چی آب می خوردم دهنم خوب نمی شد. اونجا خیلی خیلی شلوغ بود. حتی از روزهایی که تولد می گیریمم زیادتر بچه بود. بچه هایی که خیلی از من بزرگتر بودن. تازه بعضیاشون هم، هم‌اندازهء بعضی از خانم معلمای اونجا بودن. تازه تازه! یکیشون هم یه ذره از مامان کوچیکتر بود.
من مث همیشه که دسم از بس عرق می کرد، ول می کردم از دس مامان و فوت می کردم تا خنک بشه، و خوشم می آمد، دوس نداشتم دستم را از دس مامان ول کنم.
بعد یه صدای بلندی مث زنگ در خونمون آمد که مامان می گفت زنگتان خورد. دیگه باید بری توی حیاط اون گوشه وایسی. اما من دوس نداشتم. دلم یک جوری می شد. مث وقتی که مسابقهء دوچرخه سواری گذاشته بودیم و از آن بالای کوچه با سرعت آمدیم پایین و من تا دور زدم یک ماشینی محکم از پلومان رد شد و آقاهه اخم کرد و بوق ِ محکم زد. انگار دلم تو دسم می لرزید. شبیه آن جوجه هه که تا گرفتم دستم، از من ترسید و دلش تو دسم لرزید.
مامان دسش را از دسم ول کرد و می خندید و می گفت برو. اما من محکم لباسشو گرفته بودم، بعد یک بچه هه بود که بلند بلند گریه می کرد. خیلی خجالت کشیدم چون من هم دلم می خواست مث اون گریه کنم. اما چون کارش زشت بود گریه ام را غورت دادم.
بعد یک خانومی معلمی که مامان می گفت اسمش ناظم است، آمده بود و دست اون بچه گریهوو رو محکم گرفته بود و هی به زور می خواست ببردش. من ترسیدم که من رو هم محکم بگیره، خودم کم کم لباس مامان رو ول کردم و رفتم یه ذره جلوتر. بعد مامان از آن خانوم معلمه که می گفت اسمش ناظم است یه چیزایی پرسید و یه کم تا تو حیاط آمد و بعد چن تا بچه را نشون داد که مث قطار بازی پشت سر هم واستاده بودن و بعضیاشون گریه می کردن و گفت برو پشت اونا وایسا. منم زود رفتم تا اون خانومه دعوام نکنه.
اما خیلی شلوغ پولوغ بود و دوس نداشتم با اون بچه ها بازی کنم. بعد یه نفر دیگه اومد پشت من واستاد و مقنعهء منو محکم گرفت و هی فین فین می کرد و می گفت من مامانمو می خوام. بدم اومد که هی مقنعهء منو می کشید. منم رفتم پشتش واستادم که کسی پشتم نباشه. اما چن تا بچهء دیگه هی می اومدن پشتم و من هی می رفتم پشت اونا تا کسی پشتم نباشه مقنعم را بگیره. خودمم مقنعهء جلوییم را نمی گرفتم چون از اون خجالت می کشیدم که نمی شناختمش.
بعد یک خانومه اومد که همه لباساش مشکیه مشکی بود، مث وقتایی که مامان می گفت تاسورا عاشوا ست. گفت من معلمتان هستم و یکی یکی از بچه هایی که جلوی من بودن همه رو نگا کرد و به من که رسید گفت مانتوی جلوییت را بگیر که می خواییم بریم تو کلاس. اما من دوس نداشتم ولی آروم مانتوش را گرفتم.
بعد مث قطار همه رفتیم توی یه راهرو و من دلم می خواس مامانو ببینم اما در مدرسه رو بسته بودن و من هی بیشتر گریه ام می گرفت ولی گریه نمی کردم. بچه‌ها خيلي بلن گريه مي‌كردند و اون خانوم معلمه هي مي‌خنديد و مي‌گفت: شما بزرگ شديد ديگه گريه نداره كه. تازه به يكي از بچه‌ها گفت نبايد لوس باشه. اما اون بچه‌هه فك كنم فقط دلش مي‌خواس مامانش پيشش باشه و لوس نبود.
رفتيم تو يه اتاق بزرگ كه از آن صندلي‌هاي آن پارك دوره داشت. كه زياد زياد پشت سر هم گذاشته بودن و اتاق يه كم تاريك بود و يك تختهء‌خيلي بزرگ داشت. آنقدر بزرگ كه اگر من دو تا دستامم باز ِ باز مي‌كردم باز هم اندازش نمي‌شد و خيلي هم خوش رنگ بود كه محكم به ديوار چسبيده بود و هي مث تختهء خودم نمي‌افتاد. و خيلي دلم خواس كه روش يه چيزي بكشم.
بعد كه رفتيم تو بچه‌ها همه دويدن كه رو آن صندليها بشينن و من را هم هل مي‌دادن. پيش يه صندلي كه رسيدم يكي از پشت هلم داد تو و گفت بشين ديگه. بعد من رفتم ته آن صندليه و چسبيدم به ديوار و ديگر سخت مي‌تونستم همه چيزاي جلوم رو ببينم چون ته اتاق بودم و آن خانوم معلمه هي داد مي‌زد و اخم مي‌كرد و بعد الكي مي‌خنديد و يه حرفايي مي‌زد كه من دوس نداشتم گوش كنم چون دلم مي‌خواس برم بيرون از آنجاي تاريك و زشت.
بعد گفت اگه دفتر و مداد داريم دربياريم و با گچ رو تخته يه شكلهاي بي‌معني كشيد و مي‌گفت بايد بين دو تا خط زمينه از بالا به پايين خط بكشيم. اما اون خطهاي خيلي بزرگ مي‌كشيد و دفتر من خيلي كوچيكتر از تخته بود. بعد من همين را گفتم و آمد دفتر را رو به خودش گرفت و چپكي به من گفت كه خطهاي زمينهء دفتر من كدومها هستن و بايد بين آنها خطهاي صاف بكشم و چند تا از آن خطها رو خودش برام كشيد.
بعد كه من خواستم بكشم بعضي از خط آبياي وسط دفتر نبود خوب من هم بين آنها هيچي نكشيدم. چون خانوم معلمه گفته بود بين خط زمينه فقط بكشيم و نه هيچ جاي ديگه. تازه آخرش هم هيچ شكلي از تو ان خطا درنيومد و تازه شبيه نوشته هم نبود.
دفتر بچه‌ها رو از اون جلو يكي يكي نگا كرد و يه چيزايي مي‌گفت و مي خنديد. به من كه رسيد بلند خنديد. اما از خندش ترسيدم. دفترم را برداشت و گفت چرا اينجوري كشيدي؟ بايد يك خط را تا ته مي‌كشيدي بعد مي‌رفتي خط بعد. چرا وسطاش رو خالي گذاشتي؟
كف دستام عرق كرد يهو. دهنم باز مزهء بادوم تلخه را گرفت و گفتم: چون اينجاها خطه زمينه نداشته و شما گفتيد بايد بين خط زمينه بكشم. هيچي نگفت. دفترم را برد جلوي اون اتاقه و روشو به بچه‌ها كرد و دفترم را باز كرد و به همه نشان داد و گفت ببينين اگه تو آفتاب بذاريم راه مي‌ره. و بعد هم با مسخره خنديد.
لپام داغ داغ شده بود. فكر كردم يه چيز داغ مثه چايي شيرين ريخته روش. دلم هم تن تن مي‌زد. ديگه نگاش نكردم. و خيلي گريه‌ام گرفت. همه بچه‌ها خنديدن و دلم مي‌خواس برم بيرون.
مامان هي قبلنا مي‌گفت نبايد كسي رو مسخره كرد. مامان مي‌گفت خانوم معلما خوبن. مامان مي‌گفت آدم كاراي خوب ياد مي‌گيره تو مدرسه. اما هيچ كدوم اينا نبود. ديگه دلم نمي‌خواس بيام. بعدن شب به مامان گفتم كه نمي خوام برم مدرسه. مامان گفت نميشه. و كلي حرف زد كه من از بس دوس نداشتم هيچي گوش نكردم. اگه مدرسه هم مث بادوم تلخه بود كه مي‌شد يك كمشو خورد و بعد ديگه نخورد و تف كرد، من هم اون خانوم معلمه و اون مدرسه رو تف مي كردم و ديگه نمي‌رفتم.

پرستو اله‌ياري

كارگاه داستان!

2006-06-13T20:35:00.000+03:30

تف انداز

سه متر و هشتاد سانتيمتر ، خوب ، بايد بيشتر سعی کنم .
عضلات صورتم را منقبض ميکنم ، زبانم را دور دندان هايم می چرخانم ، حالت ميک زدن را انجام ميدهم ، لپ هايم فرو می روند ، تمام آب دهانم را کاملا جمع ميکنم ، لبهايم را گرد ميکنم و جلو می آورم و نفس حبس شده ام را يکباره آزاد ميکنم و تفی ديگر
می اندازم .
حالا از جلوی انگشت های پاهايم جايی که ايستاده ام تا محل تف را اندازه گيری می کنم .
چهار متر و يازده سانتيمتر ، خوب خوب ، لبخندی می زنم و با خودم می گويم بايد بهترش بکنم .
دوباره شروع ميکنم عضلات صورتم را کمی با دست ماساژ ميدهم ، هوای بيشتری فرو می دهم و توی سينه ام حبس ميکنم ، تمام آب دهانم را در نقطه ايِی متمرکز ميکنم ، زبانم را گرد ميکنم و دور آن نقطه حلقه می زنم اش و در لحظه ايی نفس ام را آزاد می کنم و گوی زبان و آب دهانم را به بيرون پرتاب می کنم در هوا قدری حرکت می کند و دورتر پايين می افتد .
اندازه گيری می کنم ، سی و نه متر و شصت سانتيمتر ، تقريبا فاصله از در خانه تا سر کوچه ، نفس عميقی می کشم ، برای خودم دست می زنم ، " بايد از تمام توانم استفاده بکنم بايد دورتر دورتر پرتاب بکنم . "
از نو شروع می کنم .
آب دهانم را کاملا جمع می کنم ، دهانم خشک خشک ميشود ، تا جايی که ميشود هوا در سينه ام حبس می کنم . تمام عضلات صورت و گردنم منقبض شده اند . برای بيرون فرستادن حجم هوا از نای و حنجره و محفظه دهانم تمرکز می کنم و در لحظه ايی تمام هوا را آزاد می کنم ، شی ايی درهم تنيده و بافته شده از تارهای صوتی و حنجره و آب دهانم به بيرون پرتاب می شوند . و در هوا به حرکت در می آيند . شروع می کنم به دويدن تا ببينم در کجا فرود می آيد ، در فاصله ايی خيلی دورتر می افتد ، اندازه گيری می کنم .
نهصد و هشتاد و پنج متر و هفده سانتيمتر ، عالی ، عالی ، احساس رضايت می کنم ، " يکبار ديگر ، يکبار ديگر ، بايد بيشتر و بيشتر سعی بکنی . "می نشينم قدری آب می خورم و خودم را برای پرتاب بعدی آماده می کنم .
می ايستم ، سرم را بالا می گيرم و به دور دست ها نگاه می کنم . از تمام انرژی ام استفاده می کنم ، تمام عضلات سر و صورت و گردنم را منقبض می کنم ، برجستگی شان را حس می کنم ، شش هايم را پر از هوا می کنم ، دست هايم را به طرفين باز می کنم و شکم ام را به تو می دهم تا هوای بيشتری در ريه هايم جای بگيرد . تمرکز می کنم و به نقطه ايی خيره می شوم ، برای لحظه ايی با سرعت هر چه تمام تر و قدرت بيشتر تمام هوای محبس را آزاد می کنم ، پوست و گوشت و رگ و پی گردنم کشيده می شوند، پاره می شوند و از هم جدا می گردند . کره جمجمه سرم به حرکت در می آيد و در هوا پرواز می کند ، در حال دور شدن در انتهای کوچه مرد بی سری را با دستهای باز می بينم که کوچک کوچک تر می شود .

محمد گراميان

کارگاه داستان

2006-06-08T17:50:00.000+03:30

این داستان این هفته دوشنبه ساعت 6- 8 فرهنگسرای ارسباران کلاس 1، کارگاه داستان، خوانده می شود و بچه ها نظرشان را راجع بهش می گویند.

*********************************************************

سردم شده بود.اعصابم هم خرد بود.حوصله هم نداشتم و خیلی چیز های دیگه.شهر هم که شلوغ
بود.می گفتن راهزنای عوضی دوباره پیداشون شده.همیشه همین موقع ها میان....اووووووه.اصلا به من چه؟اصلا حوصله ی این یکی ندارم.بذار هر کی هر کاری دلش می خواد بکنه.من فقط این قدر حالیم بود که اعصابم بد جوری داغونه.راه باریک و نموری که گند و کثافت سر تا سرش رو پوشونده بود منو می برد طرف میکده مگی خرسه.میکده ی ((رز های سیاه)).فکر کنم این تنها کاری بود که ازم بر می اومد.لا اقال اونجا می شد این شب نحس رو بیتوته کرد.سرد بود.نم نم بارون هم هوا رو سردتر می کرد.میکده ی پوسیده و از رونق افتاده ی رز های سیاه جلوم ظاهر شد. با همون در و دیوار پوسیده ی چوبیش.قیافیه ی میکده عین احوال من بود.از این واقعیت خندم گرفت.می شد گفت اون هم باندازه ی من نزار بود.این مگی خرسه نمی خواد یه دستی به سر وروی این خراب شده بکشه؟حتی اگه اصال بحث زیبایی و تمیزی میکده نباشه ، از بیم تخریب هم که شده ، به نظر میاد یه تعمیرات حسابی لازم داشته باشه....اه من چه قدر مزخرف می گم.این راه لعنتی هم که همش کثافته.تا پاچه ی شلوارم رو لجن سبز گرفته.اما فکرشو بکن توی میکده حتما مگی الن بخاری رو روشن کرده و کلی دود راه انداخته.الان اونجا هوا حسابی گرم و دم دار و کثیفه.مثل این بیرون نیست که هر نفسی که می کشم تا خود شش هام یخ میزنه.اولین کاری که بکنم می گم شراب چهل ساله شو بیاره .اگه بخواد سر حساب بلند بالایی که نسیه خوردم بحث کنه،سیراب شیردونش رو می کشم بیرون!امروز هر طوری شده،حتی یک پیک هم که شده شراب غلیظ چهل ساله ی رز سیاه رو می خورم...هوم تا قطره ی آخر جامم رو می لیسم!اساسا بهش احتیاج ارم.کله ام داره می ترکه!باید یه چیزی بریزم تو این حلق صاب مرده!الان اون میز چوب بلوط گوشه ی میکده خالی مونده.می دونم که خالی موند،احساس می کنم .می دونم که هیچ مادر به خطای در به در ی روی اون میز چرک و چربی گرفته کثیف نمی شینه.اونجا مال خودمه،مال خودمه که روی صندلی کوتاه بدون پشتی اش بشینم و لم بدم.پا مو بندازم رو پام پشتم رو به دیوار نم گرفته ی کنج اطاق تکیه بدم، کلاهمو پرت کنم روی صحن خالی میز و عربده بکشم که....
*************************************
در کلبه باز شد، شوالیه ی خسته و میان قامتی که معلوم بود مدت زیادی را در باران بیرون از میکده گز کرده است،مثل یک موش آب کشیده عصبانی در چارقد در ایستاده بود.شنل سیاهش را که چند دور دور خودش پیچیده بود ؛باز کرد.سیمای بد منظر و نا مرتبش پیدا شد.ابروهای سیاه و پر پشت،چشمان نافذ،و ریش وسبیلی که با شلختگی اصلاح شده بود.قدم هایش روی کف چوبی میکده کشیده می شد و به این ترتیب ردی از آب کثیف و سبز رنگ بر جای می گذاشت. به طرف کنج تاریک اطاق رفت و روی میز پوسیده ی چوب بلوط که هیچ کس در اطرافش ننشسته بود افتاد.انگار تازه نگاهش به فضای داخل اطاق افتاده بود .انگار تا الان در خواب راه می رفت.کلاهش را از سر برداشت و با بی ادبی روی میز خالی پرت کرد.پاهایش را دراز کرد و در حالی که به دیوار نم دار پشتی تکیه می داد فریاد زد:....
************************************
-مگی،مگی خرسه....کجایی؟مهمون داری خانوم!
خرس گنده رو نگاه کن.انگار نه انگار که من اومدم، د پاشو دیگه من هم بالاخره مشتری ام.حالا گیرم که یه خرده هم نسیه خورده باشم ولی همیشه حسابم سر جاشه.اصلا مگه من چند وقته بدهیم رو بهت ندادم؟فکر کنم یه ماهی بشه....نه خوب شاید سه ماهه....صبر کن ببینم.درست از زمستون پارسال بود که آخرین سکه های کف کیسه ام رو برات تکوندم....تا الان می شه حدودا.....آره یه یک سالی می شه....خوب حالا گیرم یک سال هم باشه که بدهی ام رو بهت نداده باشم؛ولی بالاخره که می دم.این دلیل نمی شه که منو ندیده بگیری ....آها ...مثل اینکه بالاخره پیداش شد.زنک خپل خوشگل.مگی خرسه با صدای نازک و محجوبش که اصلا به ریختش نمی اومد نالید:
-چیه سیمون...باز هم تویی؟
:مگی جون....خاله خرس مهربون...پس توقع داشتی کدوم احمق عوضی داغونی،این موع شب توی این بارون...گز کنه بیاد تو این خراب شده؟ ها؟
یک هو صدای غرش مهیبی رو از اون طرف بار عریض و طویل رز سیاه شنیدم.یک مردک گنده ی نخراشیده که صورتش پر مو های زرد و قهوه ای بود به طرف من برگشت و نگاه تندی به من انداخت.انصافا با این یکی نمی شد در افتاد اون هم الان!بلا فاصله با لحنی که سعی کردم مودبانه باشه گفتم:
:البته ...منظورم مشتری با وجاهتی مثل آقا نبود. من خودمو می گم!
مردک پوزخندی زد و دوباره مثل یه کرگدن وحشی برگشت و پوزه ی کثیفشو کرد توی آخور چرب وچیلی که جلوش بود.مگی خرسه شروع کرد به غرغر کردن که من کی می خوام حسابمو تصفیه کنم.یه مقدار طول کشید که تونستم راضیش کنم که یه امشبه رو حال حال منو نگیره که بد جوری داغونم.اون هم انصافا خیلی پیله نکرد.این مگی هم درسته که صورت پخ و خپلش سخت به دل کسی بشینه ولی قلب گنده و مهربونی داره که خیلی جذابش می کنه.یه مرام نازی داره که آدم خمار رو بی شراب نمی ذاره!ای دستت درست مگی!خیلی می خوامت.پیک شراب رو گذاشت رو میزم.نا کس یه چیکه هم آب توش نریخته بود.ای دستت درست مگی خرسه!وای خدا تا جیگرم آتیش گرفت،عجب شرابیه سگ پدر!توی کل اسپارانزانیا عمرا نتونی لنگه اشو پیدا کنی.کی می دونه که توی این خراب شده ، یه همچین کوفت محشری پیدا می شه؟خیلی ناکسم من که اینجا رو پیدا کردم!خدا جون...انصافا ارزششو داشت که آدم اون همه پیاده گز کنه و زیر بارون خیس بشه.یواش یواش سرم گرم شده بود.تازه دریافتم که طبله شکم بد بختم یه روز کامله که خالیه!عربده م رفت به هوا که سوپ شلغم گرم و تازه ی دست پخت محشر خود مگی خرسه باضافه ی نیم بشقاب خوراک گوشت گوساله و سس گوجه فرنگی.وقتی بشقاب سوپ رو گذاشت جلوم تازه دریافتم که چقدر گرسنه بوده ام!بشقاب رو اونقدر سریع خالی کردم که خاطره ای ازش برام باقیی نموند به جز سوزش دهن وزبونم ناشی از داغ بودن سوپ شلغم. ولی حتما مزه اش مثل همیشه خوب بوده.پیک دوم رو از شراب انگور سیاهمعمولی برام پر کرده بود و بشقاب خوراک گوساله ی من همراه با دو تا سیب زمینی آب پز شده و اون سس گوجه فرنگی جادویی مگی خرسه رسید.باید قبول کنید که تمام تلاشم رو کردم که این یکی رو مزمزه کنم و بفهمم چی می خورم ولی ولع و اشتهای سگ پدر که انگار از خواب بیدار شده بود نذاشت.این نیم بشقاب رو هم همون طور خالی کردم که سوپ شلغم رو خالی کرده بودم.و تازه من موندم وحوضم.دیگه روی میز هیچ چیزی نمونده بود که بخوام بخورم یه ته لیوان شراب انگور داشتم که به قدر تر کردن نوک زبونم هم نبود و داشتم باهاش توی لیوان گنده ای که خالی کرده بودم، بازی می کردم. توی همین دمقی بودم که در میکده به آرومی باز شد.جوون جولقی که از همون نگاه اول به نظر تیتیش مامانی و نازک نارنجی می اومد، دم در وایساده بود و داشت می لرزید.پوتین های شیک و گرون قیمتش از بس که توی لجن راه رفته بود عین پوتین های خراب و پاره ی خودم به نظر می رسید.معلوم بود که پول پله ی حسابی هم با خودش داره.ریش آرایش کرده و کلاه پردار.....اووه.ی می ره این همه راهو!
شرط می بندم قیافه اش از اون دختر کشا بود.هنوز هیچی نشده مگی رو مسحور خودش کرده.آخه مگیخرسه، تو چقدر خری!این یارو با این دک و پز که نمی آد با تو بلاسه که!ولی خوب یارو هیچی هم که نباشه مشتری حسابی بود.از من آس و پاس که بهتره!بالاخره این خراب شده هم برای مگی خرج داره دیگه...بیا عالیجناب جوون. بیا بشین اینجا! شرط می بندم که امشب حسابی مایه تیله پیاده می شی!باید به مگی بگم براش شراب غلیظ و قدیمی نیاره.یه چیز ناناز و آبکی عین خودش....هاهاها!یارو پسره تلپ تلپ راه افتاد از کنار بار رد بشه.همین طور که داشت رد می شد یه دفعه دیدم صدای اون یارو کرگدن وحشی بلند شد که:
-هووووی....یابو!پامو لگد کردی ....جلوتو نگاه کن!
اگه شما هم اونجا جای من بودید ،از تعجب خشکتون می زد!آقای شیک وتر تمیز یک دفعه عین روغن که بریزی رو آتیش گر گرفت!از کوره در رفت و یه صدای نکره ای از اون گلوی باریک در اورد که کم مونده بود جامو خیس کنم.عربده کشید که:
-خدا لعنتتون کنه آقا!هیچ تنابنده ای نتونسته به من بگه یابو و بعدش هنوز نفس بکشه....من از شما بابت لگد کردن پاتون معذرت می خوام ولی شما هم باید فورا از حرف رکیکی که به من زدید معذرت بخواهید و طلب مغفرت و بخشش کنید آقا! فورا!
دیگه کم مونده بود چشام از حدقه بزنه بیرون.بابا بچه سوسول تو آب دماغتم نمی تونی بالا بکشی ،چی توی اون کله ی پوکت می گذره که فک می کنی می تونی با این کوه گوشت و استخون در بیفتی؟!ولی نخیر.....این پسره از اون بی کله هاش بود.کرگدن ریشو غرید:
-خوب جوجه....انگار شما مشکلی داری!من عمرا از هیشکی مغرفت نمی خوام داداش!حالا چی؟
جوونک که انگار آتیش تو صورتش ریخته بودن کلاهش رو مودبانه بر داشت و روی بار گذاشت.شمشیر دسته نقره ای زیابش رو به آرومی از غلاف بیرون کشید و با همون صدای یغور و نخراشیده گفت:
-پس به این ترتیب آقا ...من شما رو دعوت می کنم که در یک دوئل جوانمردانه با من شرکت کنید.تا سر حد مرگ.یکی از ما خواهد مرد و اون دیگری با شرافت و غرور رندگی خواهد کرد....
آره جون عمه ات!شرافت و غرور! این یارو پسره یه طوری رفتار می کنه انگار تیاتره!داداش الان به سیخت می کشه و یه شیشکی هم می ده پای شرافت و غرورت! جوونک در حالی که چند فیگور نمایشی با شمشیرش اجرا می کرد پوزخند زنان گفت:
-از قضا امروز بد جوری هوس غول کشی کردم...!
با این حرف کرگدن هم حسابی جوش آورد.پاتیل شرابی رو که تو دستش بود پرت کرد روی زمین و با یک حرکت برق آسا شمشیرش رو کشید.اوضاعه حسابی شیر تو شیر شده بود.وای خدا این جماعت نمی ذارن آدم یه لمحه تو حال خودش باشه!به درک. بگیرید دل و روده ی همدیگرو بریزید بیرون....ای تف به اون ذاتتون بیاد که هر چی خورده بودیم پرید!اصلا اهمیت نمی دم چه اون کرگدن تیکه وپاره شه..چه این یارو جولقه که فکر می کنه از دماغ فیل افتاده. عالیجناب ((شرافت و غرور))!....ولی خداییش این یارو چی فکر می کنه؟فکر می کنه این کرگدن وحشی رو می کشه و بعدش با شرافت و غرور زندگی می کنه!به نظر من که مردنش حتمیه...اما یه لحظه صبر کن.یک فکر جالبی به ذهنم رسید.الان موقعش بود....
************************************
دو شوالیه در حالی که هر یک به نوبه ی خود هیجان زده بودند در جلوی هم دیگر ایستاده و گارد گرفته بودند.شمشیر هایشان آخته بود.شوالیه جوان تر،تند تند نفس می کشید.صورتش بر افروخته بود. در حالی که مرد قوی بنیه تر به آرامی ایستاده بود و به طرز مرموزانه ای نگاه می کرد.تا چند لمحه ی دیگر یک دوئل مرگ بار برسر یک مسئله ی پوچ و واهی سر می گرفت.مگی صاحب میکده با چشم هایی نگران به صحنه ای که در جلویش شکل گرفته بود می نگریست.ناگهان سیمون ، شوالیه تنهایی ه تا نون در گوشه ای کز کرده بود از جای خود بر خاست و خروشید:
************************************
-آقایون صبر کنید....صبر کنید آقایون...من می دونم که هر دوی شما انسانهای بی نهایت محترمی هستید،ارباب جوون اندکی عصبی هستند ....خوب حق هم دارند؛این همه راه رو توی بارون اومدن و....خوب البته، شما هم قطعا محق هستید که ناراحت باشید که پاتون لگد شده .ولی برادران...الان و در این شب عزیز اصلا صحیح نیست!
مرد جوون با بی حوصلگی غرید که:
-شما دقیقا دارید چی می گید آقا؟من الان وسط یک دوئل رسمی هستم!
ای مادر به خطای ابله....عالیجناب ((دوئل رسمی)).دارم جونش رو نجات می دم ،اون وقت عین یک کره اسب وحشی جفتک می اندازه!با طمانینه گفتم:
:البته...دقیقا متوجه هستم.ولی عالیجناب جوان،امشب نه!امشب نمی شه دوئل کرد.
حالا نوبت کرگدنه بود که با بی حوصلگی عربده بکشه که:
-چرا امشب نمی شه دوئل کرد داداش؟
خوب در این مورد راس می گفت چرا نمی شد دوئل کرد؟با مهربانی گفتم:
- امشب شب بسیار عزیز و مقدسی است.شب شهادت قدیس آنتوان باده نوشه؟!
هر دو تاشون داشتن از تعجب شاخ در می آوردن.خودم هم نمی دونستم این قدیس آنتوان رو از کجا در آوردم.اوضاع بدی بود. یک آن به ذهنم رسید که مگی خرسه رو هم وارد داستان کنم.به طرف مگی برگشتم وگفنم:
-مگی...تو براشون توضیح بده که امشب چه طوریه!
و فوری چشمک راه گشا رو براش رسوند.مگی هم انصافا توی این قبیل مارد خیلی تیزو با هوشه. به طرفه العینی کل داستان رو گرفت.و با حرارت هر چه تمام تر شروع کرد.لپ های بزرگ و سخ رنش بالا و پایین می پرید و دندانهای سفید و قشنگش پیدا می شد.مگی گفت:
((اوه....خدای من!شما ها چطور نمی دونید؟در این شب هیچ کس حق نداره دوئل کنه!مصوصا توی میکده ها!هر کس در این شب دوئل کنه نفرین می شه!ین کار گناه یلی بزریه.من اجازه نمی دم که میکده من رو با این کارتون طلسم کنید.هیچ کس امشب اینجا دوئل نمیکنه...به احترام قدیس آنتوان باده نوش.))
اندکی مکث رد در حالی که لبخند با نمکی حواله ی جوون خوش پوش می کرد ادامه داد:
((آقای جوان و ریچارد امشب هر دو تون مهمون من هستید...))
بعد نگاهش روی من چرخید که حسابی بهم بر خورده بود و با نخوت وبی میلی اضافه کرد:
((اوه بله....هر سه تون....یعنی منظورم اینه که تو هم مهمونی ...)) بعد زیر لب ضافه کرد((همیشه مهمونی))و پوزخند تمسخر آمیزی زد!با این وجود من این حرفشو نشنیده گرفتم و با اعتماد به نفسی وصف ناشدنی گفتم:
(( نه مگی خرسه!این آقایون محترم در این شب عزیز مهمون خودم هستم.این افخار نصیب خودم خواهد شد!))
مگی حسابی کفری شده بود ولی معرفت کرد و چیزی نگفت.جوونک شیک پوش که انگار کلا دگرگون شده بود با لحن عجیبی گفت:
((آه....قدیس آنتوان باده نوش....خدای من آنتوان. اون هم اسم پدر بیچاره ی منه!پدر بیچاره ی من....))
اشک توی چشماش حدقه زده بود . نمی دونم آدم زیرکی بود که داشت خودشو از مرگ حتمی نجات می داد یا واقعا یه احمق احساساتی رقیق القلب بود.جوونک ادامه داد:
((آقایان محترم....من امشب از همه ی شما معذرت می خوام.همین طور از شما خانوم.من امشب باکسی دوئل نمیکنم.باحترام قدیس آنتوان باده نوش!به احترام این مرد بزرگ....))بعد چشماش رو با دستمال ابریشمی زربفتش خشک کرد و در حالی که نفس عمیقی می کشید به طرف کرگدن وحشی که معلوم شد اسمش ریچارده برگشت و با اعتماد به نفس گفت:
((خوب ،آقای محترم،من امشب و در این لحظه با شما دوئل نخواهم کرد...اما برای اینکه شبهه ی اینکه من ترسیده ام ایجاد نشه، حاضرم در هر وقت و هر زمان دیگری که شما تعیین کنید باشما دوئل کنم قربان!))
ریچارد که معلوم بود درست متوجه اوضاع و احوال نشده با صدای بم وکلفتش گفت:
((اگه مگی می گه که امشب شب عزیزیه ...پس حتما هست.من هم با شما دوئل نمی کنم ارباب جوون... و درود بر روح پاک قدیس آنتوان باده نوش.... و البته هر وقت شما بخواین...))
اینجا بود که پریدم وسط و دستهای اونها رو در یکدیگر فشردم ؛هر دوشون رو در آغوش کشیدم و طوری که سعی می کردم خودم رو بسیار هیجان زده نشون بدم فریاد زدم:
((آه...قدیس آنتوان باده نوش....مقدس باد نام تو...دوستان من! تا پایان امشب ما با یکدیگر برادریم...ر این شب عزیز....بیایید فردا رو به فردا بسپاریم و امشب با هم باشیم...ما امشب برادریم!))
در حالی که اونها رو به سمت میز بزرگ وسط اتاق هل می دادم و هر یک رو روی یک صندلی می نشوندم،پر چونگی کردم که:
)) امشب به سلامتی روح پاک ومطهر قدیس آنتوان باده نوش خواهیم نوشید.امشب ما همه برادریم و مگی ...خواهر ماست!))در این حال ریچارد خنده ی وقیحانه ای کرد و با کف دست ضربه ای به پشتم زد و گفت:
((نه...پسر جون!من و مگی با هم دختر عمو پسر عمو هستیم و...))
دیدم مگی خرسه داره سرخ می شه و زیر لب خنده های شیطنت آمیز می کنه. ریچارد ادامه داد:
((....حتی بیشتر ،شاید بعدا...هاهاهاها؛خوب می دونید دیگه))
من خودم رو همچنان هیجان زده نشون می دادم و در حالی که دست می زدم و هورا می کشیدم پرسیدم:
((آه دوست عزیز، پس بیاید به همدیگه معرفی بشیم))
ریچارد که نمی تونست جلوی نیشخند هاشو بگیره با صدایی که کودن نشونش می داد گفت:
((به من می گن ریچارد ...دوستان. ریچارد بزرگ))
-به راستی بزرگ!
ناخودآگاه این از دهنم پرید. و انصافا هم ریچارد خیلی بزرگ بود.بعد دوباره برای اینکه اوضاع از کنترل خارج نشه فریاد زدم:
-پس به افتخار ریچارد بزرگ...هیپیپ،هورا!
و هر سه نفر با اشتیاق هورا کشیدیم. بعد نوبت به جوون تازه وارد رسید.و این توام شد با چیده شدن میز توسط مگی خرسه.مگی میز رو پر کرده بود از شرابهای کهنه و معرکه و غذای چرب و لذیذ!و به نظر می رسید که مقصود اصلی من از این مداخله برآورده شده بود.مرد جوون شروع کرد:
((خوب برادران...با احترام عرض می کنم،من دن فردریک لودریگار فرانک استفانف فرزند اصغر مرحوم پدرم آنتوان خوان فرانک استفانف لرد و ارباب مفخم بالتازاریا هستم.که اینک پس از مدتها که به سبب جسارت و یک دندگی از خانه ی پدری ام روی گردان بودم، به آنجا برگشتم و دانستم که مرحوم پدر بیچاره ام همین چند روز پیش فوت کرده !و به همین سبب بسیار اندوهگین و آشفته ام...))
پسر عجب اسم طویل و اشرافی ای داشت!به افتخار دن فردریک لودریگار فرانک استفانف هم هورا کشیدیم. و حالا نوبت خود من بود.خوب من هم بالاخره باید یه چیزی می گفتم:
((بله...برادران. من سیمون گریگورویچ پاولومانوف فرزند بزرگ پت گریگورویچ پاولمانوف،دوک دهات شرقی اسپارانزانیا هستم.شوالیه ی تنها و فقیر ملقب به ((تیغ برنده))!
و دوباره هورا کشیدیم.ارواح پدر مرحومم منو ببخشه!راستش من کلا هیچ وقت نفهمیدم که اسم فامیل من یا پدرم چی بوده.همیشه اونو((پاپا پت)) صدا می کردمو من هم همیشه (( سیمون کوچولو)) بودم.کلا هم بین دوک دهات شرقی و دوک نخ ریسی تفاوتی قائل نبودم و نیستم!به این ترتیب باب آشنایی ما باز شد و شکم های گرسنه ی ما از گوشت لذیذ خوک که در کره سرخ شده بود و شراب خوش طعم انگور سیاه پر می شدند.
***********************************
در آن هوای سرد و تاریک ،فروغ گرمی از میکده ی رز سیاه ،تنها روشنایی دلگرم کننده بود.چلچراغی قدیمی و ارزان قیمت، منبع نور آن صحن چوبی و پوسیده شده و شمع هایش تا نیمه سوخته بودند.این نشان می داد که اینک پاسی بعد از نیمه شب است.مگی خرسه، صاحب میکده در حالی که آثار شور وشعف در چهره اش دیده می شد، با شتاب و مهارت مشغول مرتب کردن و میز و آماده سازی خوراک و نوشیدنی برای مهمانان آن شب میکده بود.چند گام جلو تر از بار چوبی طویل میکده، کنار یک میز بزرگ گرد در وسط صحن میکده ، سه مرد جوان که هر یک به نظر شوالیه ای تنها و ره گم کرده می نمودند،مشغول عیاشی بودند طوری که قهقهه های ایشان تا دور دستها بیرون میکده شنیده می شد.جام های شراب یکی پس از دیگری خالی می شدند، و بشقاب های خالی شده سریعا پر می گشتند.شوالیه ی سیاه پوش که روی صندلی وسطی نشسته،سیمون بود.او جام خود را بلند کرد و در حالی که اینک مست شده بود غرید:
************************************
((می نوشیم به سلامتی قدیس آنتئان باده نوش ....مرد مقدس بالتازاریا!))همگی فریاد زدیم نوش و پیک شراب رو تا انتها سر کشیدیم.دیگه یواش یواش سرم داشت گرم می شد.من داد زدم:
-مگی خرسه...مگی خانوم خوشگله...یک بطری ازون شراب محشر آلبالو برامون بیار!
و هنوز چند دقیقه نگذشته بود که بطری شراب آلبالو روی میز ما حاضر بود.مگی که لپ های خودش هم گل انداخته بود با صدای کش داری گفت:
((سیمون گریگوریچ پائلوموف(نمی تونست درست حرف بزنه)...امروز خیلی ولخرجی کردی ها))
من هم که خنده از لبم نمی رفت پچ پچ کنان که فقط مگی بشنوه گفتم:
((من ولخرجی نمی کنم مگی خانوم...شوالیه نباشم اگه تا سکه آخر جیب شازده رو برات خالی نکنم...هاهاها))
بعد در حالی که یک جرعه دیگر نوشیدم ، گفتم:
((مگی خانوم مث اینکه تو هم انداختی بالا ها!هاهاها))
و یک سیلی زدم در باسن چاق وخپلش.مگی هم در حالی که از خنده داشت ضعف می کرد دوباره دوید پشت بار.این بار دن فردریک لودریگار نمی دونم چی چی جام رو بلند کرد و در حالی که داشت سعی می کرد هنوز محترمانه حرف بزنه گفت:
((می نوشیم به سلامتی لرد آنتوان خوان فرانک استفانف پدر مرحوممو...همین طور سلامتی قدیس آنتوان باده نوش ....مرد مقدس بالتازاریا...))
و همگی نوشیدیم.بعد دن فردریک که معلوم بود دیگه جا نداره جامش رو گذاشت روی میز . رو کرد به من و گفت:
((راستی عالیجناب سیمون گریگورویچ پاولمانوف...شما از کجا اسم این قدیس آنتوان رو شنیدید؟من هیچ وقت توی بالتازاریا اسمی از اینچنین قدیسی نشنیده بودم.))
من که دیگه به کلی مست بودم و درست نمی فهمیدم چی دارم می گم شروع کردم:
((اوه بله...عالیجناب جوون...واقعا مایه اسفه که اسم اینچنین مرد بزرگی در سرزمین بالتازاریا ،سرزمین مادریش اینقدر ناشناس باشه...)) ریچارد بزرگ-براستی بزرگ-همون طور که خودم گفته بودم،پرسید:
((خوب سیمون گریگورویچ....قصه اش رو برای ما بگید...من خیلی به قصص اولیا و قدیسین علاقه دارم...))
کرگدن احمق....خه من قصه از کجا بیارم حالا این نصفه شبی گیر دادی...عجب آدمهای پیله ای هستنا!بذارید شرابمو بخورم.با حالت متظاهرانه ای گفتم:
((بله بله.اتفاقا قصه ی بسیار جالبی داره ریچارد بزرگ.))
مگی که داشت از پشت بار به حرفهای ما گوش می کرد داد زد:
(( به راستی بزرگ!هاهاها))
و این بار ریچارد هم از ته دل خندید.من هم همین طور، حتی دن فردریک لودریگار فرانک استفانف هم از ته دل خندید.من ادامه دادم:
((آنتوان باده نوش ...راهب فقیر و بی چیزی بود که هیچ وقت ازدواج نکرد...))
خدای من آخه چه جور مزخرفی باید سرهم کنم!من اصولا به جز دوران کودکی ام ، تا الان کتاب مقدس رو نخونده بودم.حالا چه برسه به قصص اولیا و قدیسین.دوباره ادامه دادم:
((در باره ی اون می گن که....در اوج تنگدستی و فقر در گوشه ی یک میکده بیتوته کرده بود که ناگهان پادشاه وارد میکده شد.از قضا پادشاه متوجه قدیس آنتوان فقیر شد.پادشاه می ره طرف قدیس و می گه که : ای مرد بیچاره چیزی از من بخواه تا تو رو از مال دنیا بی نیاز کنم و این چند صباح باقیمونده ی زندیگیتو در خوشی بگذرونی....
من یک پک دیگه رفتم بال.دن فردریک جوان پرسید:
((خوب سیمون گریگورویچ...قدیس آنتوان چی گفت؟))
من با آستین دور دهنم رو خشک کردم و با اندکی مکث گفتم:
((-خوب اون گفت که فقط یه سکه می خواد تا بتونه یک جام دیگه از این شراب انگور لعنتی چهل ساله رو بنوشه....چون دیگه پولی نداره که بتونه شراب بگیره، و صاحب میکده هم بهش شراب نسیه نمی ده!))
صدای قهقهه و خنده در میکده بلند شد.ریچارد بزرگ گفت:
(( به راستی قدیس آنتوان باده نوش!))
و جام رو بلند کرد و گفت:
(( به سلامتی قدیس آنتوان باده نوش مرد مقدس بالتازاریاو.... به سلامتیمرحوم لرد آنتوان خوان فرانک استفانف پدر این مرد جوون که از امروز برادر من شده!))
و همگی باز هم با خنده نوشیدیم.من به صرافت افتادم که:
((خب دن فردریک لودریگار ....شما بگید...ماجرای خودتون رو برای ما بگید و همین پدرتون رو))
دن فردریک به حرف اومد و گفت:
((راستش برادران...موضوع بر سر یک خانم جوان بود.من خیلی زود عاشق اون شده بودمولی پدرم مخالف ازدواج ما بود.پدرم می گفت که خانواده ی اونها در شان خانواده ی ما نیست.من سر این موضوع خیلی با مرحوم لرد آنتوان خوان بحث کردم و در نهایت این مباحثات منجر به مشاجره و در گیری شد .من خونه ی پدریمو ترک کردم و به معشوقه ی دلفریبم رسیدم.منتهی دیگه پولی نداشتم.تازه متوجه شدم که اون ساحره ی هرزه منو فقط به خاطر پولهای پدرم می خواسته.هنوز چند صباحی رو با اون نگذرونده بودم که متوجه شدم چه فریبی خوردم .اون دختر دلربا منو خیلی زود ترک کرد...اما آقایون باید بهتون بگم اون چند روز هنوز هم بهترین روزهای زندگی من محسوب می شن.از اون به بعد مدتها یک شوالیه تنها بودم چون به خودم اجازه نمی دادم که پیش پدرم برگردم...تا اینکه بالاخره چند روز پیش برگشتمو...متاسفانه متوجه شدم که پدرم فوت کرده....آه!))
و اشک از گونه های استخوانی و زیبای دن فردریک جاری شد.باید بگم که احساسات من هم شدیدا تحت تاثیر قرار گرفته بود و نمی تونستم جلوی خودم رو بگیرم.در نتیجه من هم گریه کردم.دن فردریک ادامه داد:
(( ای کاش می شد حد اقل برای آخرین بار پدرمو ببینمو....بگم ....بهش بگم که چقدر متاسفم.که چقدر کله شق بودم.آه پدر!))
و ناگهان فغان ریچارد به آسمان بلند شد.اینک همگی ما داشتیم با صدای بلند زاری می کردیم.و باره پیکها رو از شراب آلبالو پر کردم و فریاد زدم:
((به سلامتی مرحوم لرد آنتوان خوان فرانک استفانف و.... به سلامتی پسر اندوهگینش فردریک جوان!))
وهمگی نوشیدیم و سپس همدیگه رو در آغوش کشیدیم.بعد از مدتی من شروع کردم به خوندن آواز قدیمی ((ای رفیق مرا ببخش...))که توی اسپارانزانیا خیلی محبوبه.مگی هم با صدای زیبا و ملیح خودش همراهی میکرد.چندی نگذشت که همه داشتیم با صدای بلند آواز می خوندیم.آه ه چه شبی بود.هر چهار نفرمون داشتیم آواز می خوندیم و کف می زدیم.
*********************************
در حالی که همهمه شادی و آواز ،میکده ی رز سیاه را در آن نیمه شب آکنده بود؛در بیرون از میکده سکوتی مرگبار حاکم بود. درب میکده با صدای ناهنجاری گشوده شد و این بار مرد بیگانه ای که تمام بدنش را با شنل سیاه پوشانده بود وارد شد.هیچ یک از حضار متوجه ورود او نشدند. مرد با گامهای اهسته به طرف بار رفت. سپس با مشت روی بار کوبید.مگی خرسه سلانه سلانه به طرف مشتری بلند قامتف که از کلاه بزرگو ابه دارخیسش ،هنوز آب می چکید ،آمد:
********************************
((یک بطر شراب انگور خانوم خرسه!))تازه صدای این مرد تازه وارد رو شنیده بودیم.همگی به طرفش یسرگشتیم.مگی رفت که برای مشتری تازه وارد بطری بیاره.یارو به طرف ما برگشت. نگاه نافذش یک آن روی ک تک ما چرخید.بدون اینکه چیزی بگه برگشت و در همین حال آب دهان لزج و سبز رنگش رو روی کف چوبی انداخت.چند لحظه بعد مگی با یک بطری ارغوانی رنگ جلوی مشتری غریبه حاضر بود.یارو هنوز کلاهشو ورنداشته بود.سریع یک لیوان گنده از روی بار چنگ زد و نصف بطری رو توش خالی کرد.یه نفس تا ته لیوان رو سر کشید.دوباره سرش رو چرخوند طرف ما.یک باد گلوی بلند زد.من همین جور حواسم به یارو بود که چی کار می کنه.دیدم آروم تپانچه ای از زیر شنلش در آورد .با دسته ی چوبی تپانچه روی بار کوبید.مگی برگشت طرفش.یارو این بار با لحن وقیحانه ای گفت:
((خانوم خانوما...باج ما رو بده بریم!))
صورت مگی در هم رفت.اخم کرد. در حالی که لب هاشو می گزید بدون اینکه کلمه ای بگه رفت رف دخل.نگاهم افتاد به ریچارد.اونچنان از عصبانیت سرخ شده بود که نزدیک بود بترکه!این یارو از همون راهزنای اسپارانزانیا بود.همیشه سر وکله شون پیدا می شه. از همه باج می گیرن واز بعضیا بیشتر از باج...من بی اعتنا سرم رو برگردوندم و شروع کردم با چنگال توی بشقابم بازی کردن.دیدم ریچارد بلند شد. از شدت خشم می لرزید.خیلی آروم به طرف یارو رفت و کنارش ایستاد.مردک سرش رو به طرف ریچارد بر گردوند و بدون اینکه کوچکترین توجهی بهش بکنه دوباره عربده زد:
((مگی خرسه....د یالله دیگه))
بعدش یه آب دهان دیگه حواله ی کف چوبی کرد.ریچارد هیچی نمی گفت ولی اگه کارد بهش می زدی خونش در نمی اومد.نگاهم چرخید روی دن فردریک جوان. اون هم آروم آروم داشت به جوش می اومد.و این وسط من داشتم دعا می کردم که این یارو هر چی زودتر باجشو بگیره و بره.مگی در حالی که دو تا کیسه ی چرمی کوچیک تو دستش بود پیداش شد.همچین که نزدیک یارو شد؛طرف کیسه هارو از دست مگی قاپید.بعد با خشونت غرید که:
((این خیلی کمتر از اون حدیه که باید باشه!تو که نمی خوای میکده ات رو آتیش بزنیم؟ می خوای؟))
ریچارد دیگه طاقت نیورود.در حالی که یقه راهزن رو گرفته بود فریاد زد:
((دیگه چی از جون ما می خوای...))که ناگهان با لوله ی تپانچه جلوی صورتش مواجه شد.ریچارد به آرومی یقه ی راهزن رو ول کرد.مرد راهزن همون طور که با حرکت تپانچه به ریچارد حالی می کرد که کنار دیوار بایستاد رو کرد به ما و داد زد:
((اوهوی...باشمام...اراذل!پاشید. همه کنار دیوار))
معلوم بود که بد جوری به دن فردریک جوان برخورده.من نمی دونستم با این اخلاق آتیشی که این جوون داره چه آشوبی بهه پا می شه!دن جوان و من به آرومی بلند شدیم. هنوز چند گام به طرف دیوار حرکت نکرده بودیم که مگی یک کیسه ی دیگه جلوی راهزن سیاه پوش پرت کرد و جیغ کشید:
((بیا بگیر...حالا برو و دست از سرمون وردار!))
مرد راهزن قهقهه وقیحانه ای سر داد و با لحن توهین آمیزی گفت:
((البته...حالا شد.این طوری خوبه.روسپی بد ترکیب...))هنوز حرفش تموم نشده بود که ریچارد درست مثل یه کرگدن وحشی به طرف این غریبه ی آزاردهنده یورش برد،وای خدا انگار قصد خودکشی داشت.راهزن سریع تپانچه رو جلوی صورت ریچارد گرفت و درست وقتی ریچارد به یک قدمیش رسید،ماشه ی تپانچه رو چکوند....
همیشه گفتم،باز هم می گم.قبل از این که اسلحه تون رو به طرف کسی نشونه برید ،مطمئن شید که درست کار می کنه؛باروت تپانچه نم کشیده بود و هیچ اتفاقی نیافتاد.به طرفه العینی ریچارد،من و دن فردریک لودریگار جوان بهطرف راهزن کثیف یورش بردیم.اون بدبخت فقط شانس اورود که تونست جونش رو برداره و فرار کنه.
تازه داشتیم آروم می شدیم که ناگهان صدای بلند و گوش خراشی از بیرون فریاد زد:
((آی یاغی هایی که توی میکده هستید...بهتره بیاید بیرون و تسلیم شید.باج میکده رو هم بیارید بدید...واگرنه اینجارو آتیش می زنیم. ما میکده رو محاصره کردیم.))بعدش یک گلوله به طرف میکده شلیک کردند.
عجب آدمهای وقیحی بودن این راهزنا. به ما می گفتن یاغی!ریچارد بزرگ با لحن شرمگینانه ای گفت:
((برادرا،متاسفم!همش تقصیر منه...))
قبل از اینکه حرفش تموم شه،دن فردریک لودریگار خوان استفانف که داشت از شدت خشم نفس نفس می زد گفت:
((امکان نداره برادر!هیچ کس نتونسته منو یاغی خطاب کنه و بعدش هنوز نفس بکشه!))
ریچارد که لبخند شرورانه ای به صورتش نشسته بود آروم گفت:
((یعنی تو هم داری به همون چیزی فکر می کنی که من فکر می کنم؟))
اینجا بود که من حسابی از کوره در رفتم. آخه این احمقها می خوان چی کار کنن؟رو کردم بهشون و گفتم:
((آقایون...آقایون ...دنبال چی هستید؟اونها حد اقل بیست نفر هستند.افراد راهزن اسپارانزانیا... و مطمئن باشید که باروتهای تفنگ هاشون نم کشیده نیستو به خوبی کار می کنه...))
ریچارد با خنده ی تمسخر آمیزی گفت:
((خوب که چی؟))
و دن فردریک افزود
((خوب این طوری خیی بهتره.یک نبرد واقعی.این چیزیه که واقعا بهش احتیاج دارم))
عجب آدمهای بی شعوری بودن.فکر می کنن دارن چی کار می کنن.حتما زیادی قصه های عامیانه شنیده بودن.از همون هایی که توش قهرمانه می رن بیرون، همه ی آدم بدا رو می کشن و بعدش هم نامشون توی کتابهای تاریخ ثبت می شه.احمقها ولی خیر قربان.اشتباه می کنن.اون بیرون هیچ چیزی انتظارمونو نمی کشه به جز سرب داغ و زخمهای شمشیر.به محض اینکه به طرف راهزنها حمله کنند،فقط صدای چند تا شلیک میاد و فردا جسد هاشونو توی گور می ذارن!زرشک.دوباره صدای خشن از بیرون غرید که:
((اگه تا ده دقیقه دیگه تسلیم نشید تمام میکده رو آتیش می زنیم!زود باشید باج مارو بدید))
نگاههای سریعی بین ریچارد و دن فردریک رد و بدل شدو بعد از چند لحظه هر دوشون به طرف من برگشتنند.من به صرافت افتادم که:
((آقایون حرفهاشونو جدی نگیرید.اونها فقط دنبال پول هستن .همین!امکان نداره اینجا رو آتیش بزنن.من به شما قول میدم!))
ریچارد بزرگ گفت:
((دیگه اصلا فرقی نمیکنه! تو هم با میای؟))
خدا لعنتتون کنه؟تو هم با میای؟ انگار می رن پیکنیک!کجا میام ها؟ میایم تا به خاطر ((غرور و شرافت ))از این زندگی حقیرم دست بکشم؟آخه مگه من امشب چقدر باید بدبختی بکشم؟بعد از این همه خفت وخواری ،حالا باید به خاطر هیچ و پوچ،به خاطر کله شقی دو تا احمق مغرور خودم رو به کشتن بدم؟وای که چه فلاکتی!ولی نمی شد بگم نمیام که. اون هم بعد از این همه دروغی که گفتم.چه می دونم....خوب که فکرش رو می کنم می بینم که یه بازنده هستم. می دونید ممکنه من یه بازنده باشم،ولی اصلا دلم نمی خواد یه بازنده ی بزدل باشم.در حالی که به شدت هیجان زده بودم فریاد زدم:
((بله...بله.من هم با شما هستم))
در یک آن هر سه تن شمشیر هامونو کشیدیم.صورت تپل و پخ مگی خرسه پر اشک شده بود.دن فردریک فریاد زد:
((من دن فردریک لودریگارفرانک استفانف فرزند مرحوم لرد آنتوان خوان فرانک استفانف ارباب مخم بالتازاریا،دارنده ی نشان لیاقت از شخص امپراطور ،دارنده ی مدال افتخاراسب آبی بالتازایا،دارنده ی نشان شجاعت قلب سیاه بالتازاریا،با شما برادرانم پیمان می بندم که تا آخرین نفس در کنارتان بجنگم و هرگز پشت به دشمن نکنم!))
اوه واقعا چه خوب شد. ما دیگه داریم از چی می ترسیم دارنده ی نشان کوفت و زهرمار ازخود امپراطور پیش ماست!ببینم عالیجناب می شه با این افتخاراتتون چند تا از اون تفنگ بدست هارو چپه کنی؟ خیلی بهش احتیاج داریم!حسابی کفرم در اومده بود و اضطراب سرتاسر وجودم رو گرفته بود.ریچارد که معلوم بود خیلی به هیجان اومده و احساساتی شده فریاد زد:
((من ریچار بزرگ هستم،به راستی بزرگ!(عجب لقب مسخره ای برای خودش انتخاب کرد)قسم می خورم که تا نفر آخر این راهزن ها رو نکشتم، نمیرم و هرگز پشت شما برادرانم رو خالی نکنم!))
من دیگه واقعا اعصابم به هم ریخته بودف،در حالی که هر آن توی ذهنم می دوید که ((ای سیمون احمق تا چند لمحه ی دیگه یک قطعه ی دردناک سرب داغ توی سینه ات احساس می کنی!))فریاد زدم:
((من سیمون گریگورویچ پاولومانوف فرزند پت....ملقب به شبح لرزان قسم می خورم که نترسم!))
و بعد در حالیکه آب دهانم رو قورت می دادم ساکت شدم،از شدت اضطراب و ترس سرتاسر بدنم عرق کرده بود و به خودم می گفتم آره جون ننه ات.قسم خوردی که نترسی!فقط خدا کنه قبل از اینکه تیر بخورم از ترس نمیرم.یک دفعه دن فردریک پرسید:
((ببخشید عالیجناب،ولی قبلا گفتید لقبتون((تیغ برنده)) است!نه؟))
وای که این پسر چقدر عوضیه!شیطونه می گه اول اینو بکشم بعد برم سراغ راهزنا!با عصبانیت نالیدم:
((همون «تیغ برنده» یا «شبح لرزان» چه فرقی می کنه، هر دوتاشون لقبمه دیگه!))
و به این ترتیب من صاحب دو تا لقب شدم!در همین حال دوباره صدای راهزنا از پشت در میکده بلند شد که:
((آهای یاغیها...اگه تا ده دقیقه دیگه تسلیم نشید و باجتون رو ندید،میکده رو آتیش می زنیم!))
ده دقیقه پیش هم همین رو گفتی !معلوم بود که اونها هم خیلی شجاعتی نداشتن که با ما روبرو بشن.ترسو ها ترجیح می دادن که ما خودمون تسلیم بشیم تا اینکه با ما بجنگند.به درک بذار این طوری بمیرم!
*******************************
ریچارد بزرگ فریاد کشید:
(( به خاطر مگی خرسه بانوی زیبای من و ...قدیس آنتوان)) و از در خارج شد.
دن فردریک لودریگار فرانک استفانف فریاد کشید:
((به خاطر قدیس آنتوان باده نوش و....به خاطر مرحوم پدرم)) و از در خارج شد.
سیمون گریگورویچ پاولومانوف فریاد زد:
((به خاطر میکده ی رز سیاه....و شرابهای چهل ساله ی فرد اعلاش!))و از در خارج شد.
بعد از خروج آنها چندین بار صدای شلیک شنیده شد و همین طور صدای چکاچاک شمشیرها!در تاریخ آمده است که آن سه شوالیه در آن شب دلاوریهای بسیار کردند و هریک بارها چهره ی مرگ را رو در رو دیدند ولی سرانجام پیروزی با ایشان بود.با آنان که زان پس شوالیه های رز سیاه نامیده شدند.شوالیه های رز سیاه راهزنان اسپارانزانیا را در هم کوبیدند و پس از آن به کمک مردم شورش ها و یاغی گری های سراسر سرزمین های شمالی اسپارانزانیا و جنوب بالتازاریا را سرکوب کردند.آنها توانستند ظلم و بیداد گری را که در آن روزگار مثل هر زمان دیگر فراگیر شده بود، پایان دهند.ایشان به عدالت زیستند و عدالت را گستردند. از ایشان در تاریخ به مانند اسطوره های اسپارانزانیا و بالتزاریا یاد می شود.مدتی بعد ، شاه ریچارد بزرگ(( به راستی بزرگ))با ملکه زیبا ((مارگارت))-مگی خرسه-در اسپارانزانیا ازدوج کرد.آن دو مدتها به خوبی و خوشی بر اسپارانزانیا حکم راندند و دوران با شکوهی را در تاریخ ثبت کردند.لرد فردریک لودریگار فرانک استفانف برای چندین بار به طور متوالی نشان شجاعت امپراطور باتازاریا را بدست اورد و تا پایان عمرحاکم بالتازاریا جنوبی باقی ماند.شوالیه شجاع سیمون گریگورویچ پاولومانف ملقب به(( تیغ برنده یا شبح لرزان)) دوست نزدیک پادشاه ریچارد و لرد فردریک باقی ماند.همچنین به او اجازه داده شد تا بتواند در سراسر اسپارانزانیا و جنوب بالتازاریا آزادانه بچرخد و به هر میکده ای که رفت باده گساری کند بدون آنکه پولی بپردازد.از آن تاریخ به بعد هر ساله در شب شهادت قدیس آنتوان باده نوش جشن وپای کوبی در سراسر ممالک اسپارانزانیا و بالتازاریا برپاست و همگی یاد قدیس آنتوان،مرحوم لرد آنتوان خوان فرانک استفانف و شوالیه های رز سیاه را زنده نگه می دارند.

بهزاد قدیمی

تجمع صلح آمیز بر علیه قوانین زن ستیز

2006-06-07T17:26:00.000+03:30

پرستو

کارگاه داستان

2006-06-02T00:44:00.000+03:30

این داستان و داستان قبل، راجع به سوسکی که تو جارو برقی گیر کرده بود :

**********************************************************************

شاید اون کسی که این موضوع را پیشنهاد داد و به درد من بیچاره رسید، خودش هم نمی دانست که به چه چیز مهمی اشاره کرده است!
به هر حال در تعقیب و گریز های طولانی به دام افتادم.
لحظاتی پیش موجود عجیب و درازی انگولکم کرده و من احمق هم خوشم اومد و سر به سرش گذاشتم. خب، خیلی لذت بخشه که احساس کنی نیرویی از بالا تو رو به سمت خودش بکشه و روی زمین باشی و نه زمینی باشی و نه به بالا بری. من فقط این بازی را دوست داشتم! دوست داشتم این سبکی را تجربه کنم و البته هم کردم. اما یکهو این موجود لندهور بی جنبه منو کاملا از روی زمین کند و به درون خودش فرو برد!!! وای باورتون نمیشه اولش خیلی لذت بخش بود، تجربه عجیب غریبی بود اما کم کم سرم درد گرفت و حالت تهوع بهم دست داد تا اینکه کاملا همه جا سیاه شد و سر و صدای ویران کننده و تاریکی مطلق(همان طور که می بینید) دمار از روزگارم درآورده!
نمی دونم از وقتی به اینجا کشیده شده ام، دائم بیدار بوده ام یا لحظاتی را خواب بوده ام! هر چه هست سرم درد می کند و از این بلاتکلیفی عصبی شده ام. الآن که دارم اینها را برایتان تعریف می کنم چهار دست و پایی خودم را به گلوی این جانور چسبانده ام تا به معده اش کشیده نشوم. می دانم که دیگر رمق چندانی ندارم و شاید تا چند لحظه دیگر معده منتظر این موجود عجیب و غریب به آنچه منتظرش هست، دست پیدا کند. راستش خودم هم دوست دارم که دست و پایم را آزاد کنم و به عمق تاریکی که انتظارم را می کشد بروم. از این وضعیت دیگر خسته شده ام. عمر من کوتاه است. برای کسی که عمرش کوتاه است و کاسهء صبرش هم واقعا لبریز است، در انتظار بودن خیلی سخت است. تا حالا شده تو مخمصه ای گیر کنی که آرزوی خلاصی به هر طریقی را داشته باشی؟ من الآن در چنین وضعیتی هستم!
یک درخواست از شما دارم. ماجرا را آن طوری که رخ داد برای آیندگان نقل کنید. به آنها بگویید که من به اختیار خود و به این دلیل که از برزخ گلوی این موجود دراز متنفر بودم، مرز میان مرگ و زندگی خودم را کمرنگ و باریک کردم و مرگ را انتخاب کردم. سقوط من به اختیار من انجام خواهد شد. این تنها چیزی است که در این لحظات آخر خوشحالم می کند!

علی سلامتی

کارگاه داستان

2006-05-29T09:58:00.000+03:30

بچه های کارگاه داستان تصمیم گرفتند از بین داستانهای خودشان، تعدادیش را هم اینجا بگذارند.
اگر نظری داشتید حتما بنویسید:

************************************************************

هیچ

دیگر به چیزی فکر نمی کنم. دیگر به هیچ چیز فکر نمی کنم. آخرین باری که زمان را محاسبه می کردم نمی دانم کی بود ولی آنموقع سه روز می گذشت از آن اتفاق. نمی گویم تلخ بود و البته نمی گویم هم خوشایند بود. فقط می گویم اتفاق. آخرین بار که زمان را حس کردم دلم شور زد برای بچه هایم. به کسی نسپردمشان. دلم شور زد که نکند طوری بشوند. چه خواهند کرد. چه خواهند خورد. نکند آنطور که من بزرگ شدم بزرگ نشوند. نکند که زیر دست و پا له بشوند. نکند، نکند، نکند...
اولش اینجا برایم تنگ بود. اولش هوایش خشک بود. اولش سخت بود. ترسناک بود. تاریک بود. من به تاریکی عادت داشتم اما، فرق داشت تاریکیش. برای یک روز و دو روز و ده روز تاریک نبود. برای همیشه تاریک بود. ظلمت بود. الان هم تاریک است. ولی فرق می کند.
هنوز داری فکر می کنی که آن اتفاق چه بود. معروف است به خدا. زیاد پیش آمده. از اول تاریخ. نه از وقتی که جارو برقی اختراع شد. نه از آن وقت که میکروبها مهم شدند. و نه حتی وقتی که خودشیرینی مد شد. از همان اول اول تاریخ. از زمان آدم و حوا. از همان زمان که ابلیس سجده نکرد و به جایش شما آدمها با ما بد شدید. چقدر بهتان التماس کردیم. چقدر دور و برتان گشتیم. حتی به ته مانده غذایتان راضی بودیم. می خوردیم برای تبرک. می گفتند شفا است. می گفتند باهوش می کند. می گفتند سفید می کند. مثل شما. کاش سفید می شدیم تا دخترهایتان که ما را می بینند جیغ نکشند، هوار نزنند. تا آن پسره ترسوی خود شیرین بیاید و من مادر مرده را بکشد توی جارو برقی.
به خاطر گرسنگی نبود. به خاطر فضولی خودم بود. داشتم در می رفتم که یک لحظه بیشتر طول نکشید. کشیده شدم و بعدش... اول داد زدم. هوار کشیدم. کمک خواستم. گریه کردم به یاد بچه هایم. به یاد خاله جان بزرگ. به یاد بی اف های مرحومم. به یاد آن آخری که چه شجاعانه زیر دمپایی رفت. فکر کردم. فکر کردم. فکر کردم. امیدوار بودم که می آید یکی به کمکم.
بیدارشدم. بیدار که شدم ترسیدم. ترسیدم نکند همینجا بمانم. همینجا بپوسم. موریانه ها بیایند به سراغم. مورچه های بیایند تکه تکه ام کنند. زور زدم. تلاش کردم. ولی تکان نمی توانستم بخورم. باز زور زدم. فکر کردم. فکر کردم. فکر. فکر. فکر. فکر از همه جا. دعوایم شد با صاحبخانه ام. سوسکها همسایه را دیدم که حلوایم را سق می زنند و کثافتها فقط به فکر دلبریند. کوفتشان بشود. گلویشان را بگیرد. دعوا کردم. دعوا کردم با همه و نمی دانم تا کی.
بیدار شدم. این بار دیگر نای فکر کردن هم نداشتم. دلم شور زد برای بچه هایم. به کسی نسپردمشان. دلم شور زد که نکند طوری بشوند. چه خواهند کرد. چه خواهند خورد. نکند آنطور که من بزرگ شدم بزرگ نشوند. نکند که زیر دست و پا له بشوند. نکند نکند نکند.
داشت می افتاد مغزم توی سرازیری که دوباره فکر مرا با خود ببرد. گوش دادم. سکوت بود. سکوت بود با فقط کمی صدای هوا. چشمهایم را تا ته باز کردم. سیاهی بود و سیاهی. نترسیدم این بار. چیزی نبود برای فکر کردن. خواستم فقط به همین سیاهی فکر کنم. خواستم فقط به سکوت فکر کنم. و اولین نفس راحت را کشیدم. انگار اولین نفس راحت کل زندگی را.
نترسیدم دیگر. از این که بدتر نمی توانست بشود. از اینجا هم که بیرون نمی توانستم بیایم. من بودم و پاکت جارو برقی. بی هیچ امیدی به هیچ تهدیدی. بچه هایم هم کاری خواهند کرد. مثل من بشوند یا نشوند. چه فرقی می کند. خیلی خوب هم باشند، آخرش می خواهند بروند توی جارو برقی. بگذار خودشان بزرگ شوند. همانطور که بقیه بچه هایم خودشان بزرگ شدند و من فقط بی جهت حرص خوردم. من هستم و تاریکی اینجا. من هستم و سکوت. من هستم و هیچ چیز. و پس از یک عمر شاخک هایم شل شد. منقبض نیست. دلم شور هیچ چیزی را نمی زند. فردایی نیست. حتی باشد هم فرقی نمی کند. دیروز چه کرده ام فرقی نمی کند. همه اش بازی بود. همه زندگی. همه اش ترس این بود که اینجا نیایم. اینجا که به این خوبی است. آنقدر که زمان را نمی دانم. آنقدر که حرف نمی زنم. آنقدر که فکر نمی کنم. و اگر تو خودت را نگذاری به جای من وفکر نکنی مطمئن باش که من دیگر به چیزی فکر نمی کنم.

امیر فصیح

زن در متون مقدس

2006-05-23T23:36:00.000+03:30

جلسه بعدی از سلسله جلسات زن در متون مقدس
چهارشنبه 10 خرداد ساعت 17 تا 19 حسینیه ارشاد

پی نوشت: وبلاگ مربوط به جلسات زن در متون مقدس

لینک از طریق ندا

چرا «خانواده مدنى» در ايران رهايى بخش است؟

2006-05-21T16:05:00.000+03:30

غفلت فمينيست هاى ايرانى
حميدرضا جلائى پور
منبع: روزنامه شرق 13 اردیبهشت

به اعتقاد من، توجه به ويژگى هاى «خانواده مدنى»، تبليغ و تحكيم آن در جامعه ايران يكى از اقدامات راهگشا و رهايى بخش است. متاسفانه علاقه مندان به اصلاح جامعه در ايران تاكيد بر ويژگى هاى «خانواده مدنى» را در عرصه عمومى كمتر مورد توجه قرار مى دهند. در ميان علاقه مندان مذكور، فمينيست هاى ايرانى (يا مدافعان حقوق برابر زنان و مردان) بيش از ساير نيروهاى تاثيرگذار مى توانند نقش مؤثرى در معرفى و تحكيم «خانواده مدنى» ايفا كنند كه البته نمى كنند و همچنان غافلند. از اين رو، اين نوشته ابتدا سعى مى كند به يكى از دلايل غفلت فمينيست ها اشاره كند، سپس با ذكر پنج دليل از رهايى بخشى «خانواده مدنى» نسبت به «خانواده مردسالار» دفاع مى كند.
• دلايل نظرى غفلت
يكى از دلايل عدم توجه فمينيست ها به «خانواده مدنى» ريشه نظرى آن است. مى توان گفت در تجزيه و تحليل مسائل و معضلات دنياى مدرن (از جمله معضلات زنان) ما با دو پارادايم و سرمشق روبه رو بوده و هستيم. سرمشق اول همان سرمشق علمى- تجربى است. به رغم اينكه در ميان پيروان اين سرمشق معرفت شناسى هاى گوناگونى (از تجربه گرايان سرسخت تا كانتى هاى نرم تر) در جريان بوده، اما همه آنها به تجربه پذيرى عينيت (Objectivity)، عموميت (Universality) و راهگشايى روش علمى در فهم و حل معضلات طبيعى و اجتماعى (از جمله معضلات زنان) اعتقاد داشتند. سرمشق دوم سرمشق انتقادى بود. به رغم تنوع پيروان اين سرمشق، آنها در اعتقاد به گزاره هاى ذيل اشتراك داشتند: افراد در جايگاه ها و تجربه هاى اجتماعى گوناگون متفاوت مى انديشند؛ معيارهاى روش علمى كه دعوى همه جايى و جهانى بودن دارند در اصل محصول تجربه خاص جوامع غربى است و تعميم پذير نيست؛ علم مدرن مجموعه اى از گزاره هاى قابل اتكاى تجربى نيست بلكه بخشى از ابزار پيچيده نظام قدرت و سلطه در دوران مدرن است. همانطور كه دين و فرهنگ مى توانند توجيه كننده نظام سلطه در جامعه باشند، پارادايم علمى- تجربى نيز چنين نقشى ايفا مى كند. لذا راه رهايى از معضلات جامعه (از جمله معضلات زنان) تبعيت از سرمشق توجيه گر اول نيست بلكه افشاگرى و انتقاد از موقعيت «نظام سلطه» در دوران مدرن است.
نكته ظريف اين است كه موج جديد ادبيات فمينيستى كه از ۱۹۶۰ به بعد در اروپا و آمريكا اوج گرفته بيشتر بند نافش به سرمشق دوم وصل بوده است. اشكال ادبيات موج مذكور اين است كه اين ادبيات در نقد نظام سلطه در جامعه غربى (يعنى دولت استعمارگر، اقتصاد كاپيتاليستى، رسانه هاى توده گر و خانواده مردسالار) ابعاد مدنى و واقعاً موجود تجربه جوامع غربى را (مثل سازوكارهاى دموكراتيك، اقتصاد رقابتى و كارآمد، عرصه عمومى نقد و بررسى، خانواده مدنى و بررسى معضلات جامعه از طريق اتخاذ روش علمى) كمتر مورد توجه قرار داده و به حاشيه برده است. از آنجا كه در ايران بيشتر ادبيات فمينيستى از متون فرنگى به فارسى ترجمه شده، لذا به طور اتوماتيكمان در ادبيات فمينيست هاى ايران از توجه به خانواده مدنى در رهايى از معضلات جامعه و زنان غفلت مى شود. خصوصاً اينكه فمينيست ها در نقد وضعيت تبعيض آميز زنان، خانواده مردسالار را مورد نقد قرار مى دهند باعث مى شود آنقدر سرگرم اين موضوع شوند كه از تاكيد بر خانواده بديل مردسالار كه «خانواده مدنى» است غفلت كنند.

• دفاع از خانواده مدنى
بقا، تداوم و تغيير همه جوامع به عوامل متعددى وابسته است. يكى از عواملى كه اكثر جامعه شناسان درباره آن اتفاق نظر دارند «نقش نهاد خانواده» است. بدين معنا كه اين نهاد خانواده است كه وظيفه توليد مثل، نگهدارى و پرورش فرزندان و اجتماعى كردن آنها را به عهده دارد تا از اين طريق افراد جامعه آماده شوند تا وظايف و مسئوليت هاى متنوع تر و پيچيده ترى را در جامعه انجام دهند. نهاد خانواده در جوامع پيشامدرن، خانواده گسترده بوده و در جوامع مدرن خانواده هسته اى است، در جامعه كنونى ايران خانواده هسته اى، خانواده غالب است. البته فرهنگ مردسالار خانواده گسترده مى تواند در عادات رفتارى خانواده هاى هسته اى نيز تداوم پيدا كند كه در ايران كرده است.
به نظر من اگر رفتارهاى خانوادگى در خانواده هاى شهرى ايران را مورد توجه قرار دهيم و اگر به نوع توجيهاتى كه از رفتار خانوادگى در عرصه عمومى مى شود دقت كنيم مى توان دو تيپ (يا دو نمونه آرمانى) خانواده مردسالار و مدنى را انتزاع كرد. در قاب انتهاى اين نوشته كوشش كرده ام ويژگى هاى اين دو تيپ را مشخص كنم. همانطور كه ويژگى هاى خانواده مردسالار نشان مى دهد اين نوع خانواده يكى از عواملى است كه به طور ساختارى تبعيض را عليه زنان در جامعه نهادينه مى كند. (كه به درستى مورد انتقاد فمينيست ها قرار مى گيرد.) نكته ديگر اين كه تيپ خانواده مردسالار با مقتضيات دوران مدرن نه سازگار و نه رهايى بخش است و در مقابل تيپ «خانواده مدنى» بيشتر مى تواند ما را در مهار بحران هاى دوران مدرن كمك كند. (لطفاً قبل از ادامه بحث محتواى مطالب قاب شماره يك را مرور كنيد.) اينك سعى مى كنم با ذكر پنج دليل از تيپ «خانواده مدنى» و رهايى بخشى آن در جامعه كنونى ايران دفاع كنم. دليل اول به نقش در دسترس تر و مؤثر نهاد خانواده مدنى در مقايسه با ساير نهادهاى مؤثر در اصلاح جامعه ايران باز مى گردد. اگر سياست زده نباشيم، اگر به نقش اراده و مسئوليت تك تك افراد جامعه اعتقاد داشته باشيم، اگر منتظر دست غيبى نباشيم كه بيرون بيايد و ناگهان همه مشكلات ما را حل كند، بايد ببينيم از طريق چه نهادهايى مى توان مسير اصلاح را در جامعه پيش ببريم. يكى از نهادهاى مؤثر براى پيگيرى روند اصلاح، نهاد حكومت است. تجربه هشت سال اصلاحات نشان داد حركت در اين مسير حركتى سريع و بدون مانع نيست. يكى ديگر از نهادها تشكل هاى مدنى -NGOها- است كه در ايران از عوامل گوناگونى رنج مى برد. به عنوان نمونه اين NGOها هنوز از مشاركت و همراهى حتى ده درصد از اقشار طبقه متوسط و جديد ايران برخوردار نيستند يا حكومت (حكومتى كه به راحتى تن به اصلاح نمى دهد) در راه گسترش NGOها مانع تراشى مى كند. لذا اگرچه همچنان بايد بر تقويت NGOها تاكيد كرد اما در ارزيابى نقش آنها نبايد اغراق كرد. نهادهاى ديگر تغيير و اصلاح مربوط به تشكل و مراكز فرهنگى- هنرى- انتشاراتى است. به رغم نقش بنيادى اين نهادها و تشكل ها در اصلاح امور نبايد در ارزيابى نفوذشان اغراق كرد زيرا حكومت بزرگ، نفتى و ايدئولوژيك ايران معتقد است حركت تشكل هاى فرهنگى مذكور در خدمت تهاجم فرهنگى غرب است. از اين رو در مقايسه با انواع نهادها و تشكل هاى ذكر شده، نهاد خانواده خصوصاً تيپ مدنى آن اولاً از دستكارى مستقيم حكومت كمى به دور است و ثانياً وظيفه مهم تربيت «فرد مدنى» را در جمع خانواده به عهده دارد. اگرچه تكثير فرد مدنى از طريق نهاد خانواده به سرعت آثار اصلاحى اش (در مقايسه با اقدامات نهاد دولت و NGOها) نمودار نمى شود اما مى تواند نقشى بنيادى در اصلاح جامعه (از طريق توليد فرد مدنى) بازى مى كند. دليل دوم اين است كه با توجه به ويژگى هاى موقعيت زنان در نهاد خانواده مدنى (در مقايسه با ساير نهادها) كمتر تبعيض آميز است و زنان در آن موقعيت فرودستى قرار ندارند. لذا تا بهبود وضعيت زنان در عرصه عمومى و در سطح كلان جامعه نبايد از نقش مؤثر زنان در خانواده مدنى غفلت كرد. دليل سوم: به ياد داشته باشيم كه يكى از موانع بهبود وضع زنان اين است كه جامعه ايران هنوز در مرحله پيشادموكراسى است. روشن است كه اگر جامعه ايران از مرحله تمهيد دموكراسى بگذرد و گذار به دموكراسى را انجام دهد وضع براى بهبود موقعيت نابرابر زنان بهتر مى شود. به عبارت ديگر در زمانى كه در ايران انتخابات آزاد و منصفانه برگزار شود، حقوق فردى افراد از ناحيه حكومت ضمانت شود، طرفداران حقوق برابر زنان و مردان بهتر مى توانند در رفع تبعيض اقتصادى، اجتماعى، فرهنگى و سياسى عليه زنان گام هاى موثر بردارند. در اينجا نكته ظريف اين است كه تا آن زمان زنان و مردان نبايد از نقش رهايى بخش خانواده مدنى غفلت كنند.
دليل چهارم با توجه به تجربه مدرنيته در كشورهاى غربى روشن مى شود. علاقه مندان به اصلاح جامعه ايران نبايد چشم خود را بر ابعاد منفى اين تجربه، خصوصاً در زمينه خانواده ببندند. به عنوان نمونه در دهه ۱۹۹۰ ، ۳۲ درصد مواليد در انگلستان خارج از روابط زناشويى بوده است. اين آمار در فرانسه ۳۵ درصد، در دانمارك ۴۷ درصد و در سوئد ۵۰ درصد بوده است. بررسى ها نشان مى دهد كه ريشه خيلى از خشونت ها، سرخوردگى ها، بيگانگى ها و آسيب هاى اجتماعى به خانواده هاى فروپاشيده بازمى گردد لذا اين درست كه راه مهار بحران هاى اجتماعى بازگشت به خانواده مردسالار نيست اما يكى از راه هاى رهايى در توجه دادن جامعه به تحكيم «خانواده مدنى» است. دليل پنجم به نتايج نظرسنجى ها در ايران ربط پيدا مى كند. نظرسنجى ها نشان مى دهد كه مهمترين خواسته جوانان پسر كسب يك شغل رضايت مندانه (كه معمولاً بعد از آن مى خواهند تشكيل خانواده بدهند) و مهمترين خواسته دختران تشكيل يك زندگى پايدار و شرافتمندانه است. به عبارت ديگر نظرسنجى ها نشان مى دهد كه زمينه براى تقويت «خانواده مدنى» زياد است لذا علاقه مندان به اصلاح جامعه و از آن جمله فمينيست ها نبايد از تاكيد و تبليغ بر «خانواده مدنى» تاكيد بر آن در جامعه جوان ايران غفلت كنند كه واقع گرايى (در برابر آرمانگرايى غيرواقع بينانه) شرط هر اقدام اصلاحى است.

تیپ یک: خانواده مردسالار
۱- بيش از همه اصالت با كليت خانواده است و ويژگى هاى انسانى اعضاى خانواده مى تواند مورد توجه قرار نگيرد.
۲- خانواده و سرنوشت آن يك امر مقدر، عادتى و داده شده است؛ بچه ها به مرور زمان بزرگتر مى شوند و يار و ياور پدر و مادر در دوران پيرى خواهند شد.
۳-روابط خانوادگى اصيل ترين نوع روابط در جامعه است.
۴-حفظ و بقاى خانواده در دوران مدرن به راحتى در شرايط تبعيض آميز و آمرانه ممكن است.
۵-حقوق و مسئوليت هاى نابرابر در روابط پدر و مادر (و فرزندان) امرى خلاف عادت نيست؛ معمولاً اقتدار از سوى پدر بر اعضاى خانواده اعمال مى شود و نفوذ زنان به صورت پنهانى اعمال مى شود.
۶-پيوند زن و مرد مبتنى بر نقش ثابت و هميشگى است، آينده دختران در خانواده از قبل پيش بينى شده است: تشكيل خانواده و بزرگ كردن بچه ها؛ حتى اگر زن شاغل باشد، كار اصلى خانه بر دوش اوست.
۷-انتخاب همسر (يا ازدواج فرزندان) در درجه اول مبتنى بر رضايت و سفارش بزرگترها است و علقه هاى عاطفى ميان زوجين حرف اول را نمى زند.
۸-عواملى مانند مادر بودن، تقسيم كار در خانه، وابستگى اقتصادى زنان به مردان باعث مى شود كه زنان نقش فرودست را در خانه پيدا كنند. همين نقش فرودست نيز به عرصه هاى عمومى تسرى پيدا مى كند.
۹-خانواده يك واحد خويشاوندى و اقتصادى و مبتنى بر نابرابرى است و برپايه عشق و دوستى نيست و فرزندان علت تداوم خانواده هستند.
۱۰-در خانواده روى «مسئوليت» و تكاليف اعضا تاكيد مى شود.
۱۱-خانواده مردسالار با مقتضيات دوران مدرن (مثل رشد فزاينده فرديت، آگاهى، انتظار و هويت هاى دگرگون شونده) هماهنگى ندارد.
۱۲-خانواده فرزندانى تربيت مى كند كه به ارزش هاى مورد قبول جامعه پدرسالار ملتزم است. (ارزش هايى چون اعتماد به اعضاى خانواده و بى اعتمادى به غريبه ها، احترام و تخصيص امكانات ويژه براى پسر در مقايسه با دختر، احترام به بزرگتر حتى وقتى كه تبعيض قائل مى شود.)
۱۳-صداقت، راستى، فداكارى، احترام به ديگرى، احتمالاً فقط در چارچوب خانواده معنا دارد.
۱۴-مرد خوب: مردى است كه براى اعضاى خانواده زحمت بكشد و نان آور خانه باشد، با قدرت از ناموس و اعضاى خانواده دفاع كند و غيرت بورزد، وظايف جنسى را انجام دهد، به بيان ديگر در مردانگى كم نياورد؛ اما عشق ورزيدن به همسرش را امرى ضرورى نمى داند.
۱۵-زن خوب: زنى است كه خانه دار خوبى باشد، بچه ها را به خوبى تر و خشك كند، از شوهرش اطاعت كند، در برآوردن نيازهاى جنسى همسرش كوتاهى نكند، و به شوهرش عشق بورزد، فعاليت زن در عرصه عمومى لازمه رشد او نيست بلكه محدود شدن او به امور خانه به مصلحت اوست و حضور او در عرصه عمومى مفسده خيز است.
۱۶-در ديد مردان خانواده زنان به عنوان موجوداتى ضعيف، نحيف، ظريف و مستحق مرحمت و عطوفت اند؛ از ديدگاه مردان ما دو جور زن داريم زن عفيف و زن بدكاره، انحرافات پسر را مى توان ناديده گرفت اما انحراف دختران غيرقابل بخشايش است.
۱۷-مردان در اين خانواده براى برقرارى رابطه جنسى مشكلى ندارند ولى در برقرارى رابطه عشقى مشكل دارند، به بيان ديگر مردان به دنبال رابطه جنسى و زنان در افسوس رابطه عشقى هستند؛ بر روى «پيوندهاى عاطفى» سرمايه گذارى نمى شود.
۱۸-خانواده مردسالار انتخاب فردى و همبستگى اجتماعى را در دنياى مدرن تقويت نمى كند.
۱۹-طلاق تابو است و ازدواج مجدد خصوصاً براى زن مذموم است.
۲۰-پس از طلاق، بچه ها در معرض گروكشى ميان زن وشوهر قرار مى گيرند.
۲۱-در خانواده مردسالار، پيامدهاى هويت هاى سيال به درستى مديريت نمى شود، اين خانواده لزوماً مأمن افراد در زندگى پرتنش دوران مدرن نيست.
۲۲-در اين خانواده هيچ ارتباطى ميان دموكراسى در بيرون خانه و روابط درون خانه نيست و خشونت مى تواند براى پيشبرد كارها در خانواده كاربرد داشته باشد.
۲۳-در ديدگاه ايدئولوگ هاى اين خانواده، ليبراليسم راديكال در دوران مدرن متلاشى كننده «خانواده» است و راه رهايى بازگشت به خانواده مردسالار است (به عبارتى ديگر اين ايدئولوگ ها با اين ايده مخالف اند كه: در اخلاق آزاد ليبراليسم تعهدات متفاوتى در زندگى زناشويى بروز مى كند و لذا نمى توان انسان هايى را كه متفاوت از اكثريت مردم زندگى مى كنند محكوم كرد، به عنوان مثال از انواع روابط جنسى غيرمتعارف- مثل همجنس بازان- وحشت كرد.)
۲۴-سرگرمى هاى مردان در اوقات فراغت معمولاً در بيرون از خانه و بدون اعضاى خانواده اتفاق مى افتد.
۲۵-راه مبارزه با فساد دوران مدرن: بازگشت به تقدس خانواده مردسالار است تا مردان هرزه كنترل شوند و زنان هرزه بازار پيدا نكنند؛ روند طلاق از طريق دادگسترى بايد سخت شود؛ برنامه هاى تأمين اجتماعى دولت در حمايت از خانواده هاى تك همسر را بايد تعطيل كرد.
۲۶-در دوران مدرن، خانواده مردسالار حالت نوستالژيك (و يادش بخير) را دارد و بازگشت به اين خانواده امكان پذير است.

تيپ دو: خانواده مدنى
۱- اصالت با ويژگى هاى انسانى اعضاى خانواده است و كليت خانواده چيز رازآميزى نيست و متكى به پيمانى است كه زن و مرد به عنوان دو انسان برابر و آگاه، با يكديگر برقرار مى كنند.
۲- خانواده به شكل آگاهانه و يك پروژه در حال ساخته شدن است؛ خانواده تقديرى نيست و دائم در حال بازبينى است؛ سرمايه گذارى بر روى تربيت بچه ها يكى از اهداف مشترك و پرهزينه پدر و مادر است.
۳-روابط خانوادگى يكى از انواع روابط تعيين كننده در جامعه است.
۴-حفظ و بقاى خانواده در دوران مدرن مانند پرورش گل مستلزم نگهدارى دائم و تعهد متقابل زن و شوهر است.
۵-حقوق و مسئوليت هاى برابر و متقابل (نه آمرانه) در روابط پدر و مادر (و فرزندان) امرى عادى است؛ معمولاً اقتدار بر اعضاى خانواده مبتنى بر توافق پدر و مادر (و فرزندان) است.
۶-پيوند زن و مرد مبتنى بر نقش هاى متفاوتى هم در خانواده و هم در جامعه است؛ ممكن است با توجه به شرايط زن در ايفاى نقش موفق تر در عرصه عمومى مرد به جاى زن در بچه دارى نقش بيشترى ايفا كند.
۷-انتخاب همسر (يا ازدواج فرزندان) در درجه اول مبتنى بر رضايت خود آنها است و علقه هاى عاطفى ميان زوجين حرف اول را مى زند.
۸-عواملى مانند مادر بودن، تقسيم كار در خانه، حتى وابستگى اقتصادى زن باعث فرودستى زنان نمى شود زيرا از حضور زن در عرصه عمومى جلوگيرى نمى شود و اداره خانواده يك پروژه مشترك است.
۹-خانواده يك واحد عاطفى- عشقى است و تربيت فرزندان هدف مشترك زوجين است.
۱۰-در خانواده روى توازن ميان استقلال فردى و مسئوليت اعضا تاكيد مى شود.
۱۱-خانواده مدنى نيز با چالش و مقتضيات دوران مدرن روبه رو است ولى هماهنگى بيشترى با اين دوران دارد.
۱۲-خانواده مى خواهد فرزندانى تربيت كند كه به ارزش هاى مدنى دوران مدرن التزام داشته باشد (ارزش هايى چون احترام به حقوق اعضا، احترام و اعتماد به همسايه ها و ساير شهروندان، مخالفت با تبعيض حتى اگر از سوى پدر باشد، احترام و تخصيص امكانات مساوى براى پسر و دختر.)
۱۳-آموزش صداقت، راستى، فداكارى، احترام به ديگرى در خانواده به منظور توليد فردى اخلاقى و مدنى براى حضور در عرصه عمومى و جامعه است.
۱۴-مرد خوب: مردى است كه جداى از نان آورى با تفاهم و توافق در اداره جامعه شريك مى شود، اگر همسرش در بيرون خانه از لحاظ تحصيل، تخصص، شغل يابى از او پيشى گرفت، در راه پيشرفتش كارشكنى نمى كند، نيازهاى عاطفى و عشقى همسرش را جدى مى گيرد.
۱۵-زن خوب: زنى است كه مى داند در شرايطى مى تواند فرزندانش را درست تربيت و سرپرستى كند كه در خانه زندانى نباشد و در فعاليت هاى عرصه عمومى (از اقتصادى تا ورزشى) نقش داشته باشد، زن محدود شده در خانه مى داند كه افسرده مى شود و اتفاقاً نمى تواند كانون عاطفى خانواده را گرم كند؛ البته از پيامدهاى ناخواسته حضور زن در عرصه عمومى مى تواند افزايش طلاق باشد.
۱۶-در ديد مردان خانواده، زن و مرد دو عنصر اصلى تشكيل دهنده «همبستگى عاطفى» هستند و هر دو نيازمندند و يكى نسبت به ديگرى لطف نمى كند؛ دختر و پسر دو انسان تلقى مى شوند و ممكن است خطا كنند ولى يكى نسبت به ديگرى منحرف تر نيست.
۱۷-زن و شوهر در برقرارى رابطه عاطفى و عشقى موفق ترند؛ در اين خانواده روى «پيوندهاى عاطفى» سرمايه گذارى مى شود زيرا يكى از ويژگى هاى اصلى انسانيت همين پيوند عاطفى است و از طريق آن مى توان احساس استقلال كرد. مهمترين مشكل فرد مستقل اين است كه از ديگران گسسته است؛ انسان زمانى مى تواند شخصيتى مستقل باشد كه به زنجيره اى از پيوندها و روابطى كه در آن قرار دارد اذعان كند و آن را جدى بگيرد و پاس بدارد.
۱۸-اين خانواده انتخاب فردى و «همبستگى اجتماعى» را با هم تركيب مى كند.
۱۹-طلاق تابو نيست بلكه واقعيت تلخى است و ازدواج مجدد امرى مذموم نيست.
۲۰-مسئوليت مشترك پرورش و تربيت كودكان حتى پس از طلاق ادامه پيدا مى كند.
۲۱-در اين خانواده پيامدهاى هويت سيال بهتر مديريت مى شود، اين خانواده مامن امنى براى افراد در زندگى پرتنش دوران مدرن است.
۲۲-ميان روابط دموكراتيك در بيرون خانه (عرصه عمومى) و روابط مدنى در درون خانه اشتراكاتى هست. ارتباط مبتنى بر اعتماد در دموكراسى بيرونى (اعتماد ميان شهروندان و رهبران) با ارتباط مبتنى بر اعتماد و عاطفه در درون خانه تشابه دارد؛ در هر دو عرصه، روابط مبتنى بر گفت وگو و تفاهم است؛ در هر دو عرصه، ما بايد براساس لياقت ها و استعداد خود را به ديگران عرضه كنيم؛ تصميمات در هر دو عرصه با خشونت به پيش نمى رود؛ در مجموع دموكراسى در عرصه عمومى مجموعه اى از اقدامات براى سازماندهى بهتر مشاركت مردم است، همين مطلب در مورد خانواده مدنى صحيح است.
۲۳-ليبراليسم راديكال در دوران مدرن «خانواده متعارف هسته اى» را در معرض فشار قرار مى دهد. ولى راه رهايى، بازگشت به خانواده مردسالار نيست بلكه تاكيد بر « خانواده مدنى» است.
۲۴-سرگرمى مردان در اوقات فراغتشان معمولاً به همراه اعضاى خانواده است.
۲۵-يكى از راه هاى مبارزه با ناهنجارى هاى جامعه در دوران مدرن تقويت خانواده مدنى است؛ تغيير الگوى روابط جنسى در بخشى از جامعه را نمى توان ريشه كن كرد ولى مى توان به طور انسانى ترى مديريت كرد.
۲۶-خانواده مردسالار اتفاقاً نوستالژيك نيست زيرا اين خانواده ها (براساس مطالعات مورخين) مركز فساد و خشونت عليه زنان و كودكان بوده است و بازگشت به اين خانواده در دوران مدرن نه ممكن و نه مطلوب است؛ تاكيد بر «خانواده مدنى» راهگشا است.

آراز

دعوت به شرکت در جلسه گزارش یک فعالیت جدید

2006-05-17T11:20:00.000+03:30

با احترام ، به اطلاع می رساند موسسه ی پژوهشی کودکان دنیا از سال 84 پژوهش طرحی را با عنوان " مدارس باز Open School با الگوی مشارکتی" آغاز کرده است . ما امیدواریم هستیم که اجرای این طرح سرآغاز شکل گیری مدارس نوین با رویکردهای آموزشی مختلف در جامعه ایران باشد.
بدینوسیله از جناب عالی دعوت می شود تا جهت آشنایی با اهداف و برنامه های این شیوه ی آموزشی در جلسه ای که بدین منظور برگزار می شود حضور به هم رسانید.

زمان : شنبه 30 اردیبهشت 1385 از ساعت 5 تا 7 بعد از ظهر
مکان : خیابان طالقانی ، خیابان ایرانشهر ، خانه ی هنرمندان ایران ، تالار بتهون

موسسه پژوهشی کودکان دنیا

پرستو

فراخوان شركت در جلسات هم انديشي علمي و پژوهشي حقوق بشر

2006-05-17T10:38:00.000+03:30

بدينوسيله به اطلاع مي رساند:
در ادامه برگزاري سلسله جلسات هم انديشي علمي و پژوهشي كميسيون حقوق بشر
اسلامي ايران، در نيمه اول سال 85 اولين نشست مربوطه كه به مباحث داراي
اولويت علمي كاربردي داخلي مربوط مي شود، تحت عنوان “حقوق بشر و ميراث
فرهنگي” خواهد بود و همانند جلسات قبلي عموم محققين، اساتيد، دانشجويان
و نمايندگان دستگاههاي ذيربط علاقمند به موضوع مي توانند در جلسه شركت
نمايند. محورهاي سخنراني هاي تخصصي نشست مزبور به شرح زير مي باشند.

عنوان:
حقوق بشر و ميراث فرهنگي

عناوين موضوعي و سخنرانان:

الف) ابعاد نظري حقوقي
1- بررسي برخي از مهمترين نكات مربوط به حقوق بشر و ميراث فرهنگي
درموازين بين المللي مربوطه؛
شناسايي قواعد و ارزيابي اولويت هاي فراروي
- سركار خانم دكتر بلك عضو هيئت علمي دانشكده حقوق شهيد بهشتي
2- نگاهي به نظام حقوق داخلي ايران در ارتباط با ميراث فرهنگي از
زاويه حقوق بشر
- جناب آقاي غنمي، مدير كل حقوقي سازمان ميراث فرهنگي

ب) ابعاد نظري كاربردي
3- نگاهي به ميراث فرهنگي ايران؛ مهمترين قابليتها، فرصتها و چالش
ها از زاويه حقوق انساني
- جناب آقاي طه هاشمي، معاون سازمان ميراث فرهنگي و رئيس پژوهشگاه
ميراث فرهنگي و گردشگري
- جناب آقاي بهشتي، رئيس اسبق ميراث فرهنگي، عضو هيئت علمي مركز
آموزش عالي ميراث فرهنگي
4- ارزيابي رويكرد دستگاه قضائي جمهوري اسلامي ايران در قبال حقوق
مردم بر ميراث فرهنگي
- جناب آقاي دكتر عابدي، استاديار دانشگاه و قاضي دادگستري استان
تهران
5- ارزيابي رويكرد مجلس شوراي اسلامي در قبال حقوق مردم بر ميراث
فرهنگي
- جناب آقاي عباسي رئيس كميته گردشگري مجلس شوراي اسلامي

زمان: شنبه 30/2/85 ساعت 30/14 الي 45/18
مكان: سالن هم انديشي هاي كميسيون
(سيدخندان – ابتداي خيابان سهروردي شمالي – كوچه قرقاول – پلاك 6 –
دبيرخانه كميسيون حقوق بشر اسلامي).

روابط عمومي كميسيون حقوق بشر اسلامي

پرستو

بررسي پروندة خانم كبري رحمان‏پور

2006-05-07T11:08:00.000+03:30

انجمن جامعه شناسی ایران
گروه علمي ـ تخصصي جامعه‌شناسي مسائل و آسيب‏هاي اجتماعي برگزار مي‌كند:
جامعه، جرم، مجازات:
بررسي پروندة خانم كبري رحمان‏پور

با حضور آقايان خرمشاهي (وكيل پرونده)، دكتر رفيعي، دكتر رئيس‏دانا، دكتر سخاوت، مهندس عبدي، كشاورز، مدني و خانم دكتر مطيع
زمان: سه‏شنبه 19/2/85 ـ ساعت 14 الي 16
مكان: بزرگراه جلال آل احمد، پل گيشا، دانشكده علوم
اجتماعي دانشگاه تهران، طبقه اول، سالن كنفرانس

آراز

سلسله كلاس هاى زن در متون مقدس

2006-05-04T08:51:00.000+03:30

زن در متون مقدس عنوان سلسله كلاس هايى
است كه قرار است از سوى رضا عليجانى
چهارشنبه ها بعدازظهر در كتابخانه
حسينيه ارشاد از ساعت ۱۷ الى ۱۹ به صورت دو
هفته يك بار برگزار شود.

در اين كلاس ها زن در متون مقدسى چون ريگ
ودا، اوپانيشاد، اوستا، عهدعتيق، عهد
جديد و قرآن حول محورهایی چون: متون مقدس
چه تأثيري از زمينه تاريخي خود
پذيرفته‌اند و چه تأثيري بر زمانه خود
نهاده‌اند؟ انسان امروز، كه در زمينه و
زمانه خود به سر مي‌برد، چه نسبتي با
آموزه‌ها و احكام متون مقدس برقرار
مي‌كند؟گسست‌ها و پيوست‌هاي اين نسبت
در كجاست؟آيا انسان معاصر ناگهان و
بي‌پشتوانه تاريخي به تلقي امروزين از
حقوق زنان رسيده است؟آيا مي‌توان «حقوق
زنان» در انديشه امروزين را از متون مقدس
استنباط و استخراج نمود؟ آيا انديشه و
انگيزه دفاع از حقوق زنان از پشتوانه
متون مقدس بي‌نياز است؟ و... طرح و بررسى
مى شود.

بحث زن در متون مقدس با توجه به اين گونه
مسائل در پي طرح يك نگاه و متدلوژي
است كه مي‌تواند به عنوان يك نمونه در
مباحث ديگري همچون نسبت متون مقدس با
حقوق بشر، دموكراسي، عدالت و... نيز به
كار رود. همچنین اين بحث مي‌تواند بستري
براي گفتگو و هم‌انديشي روشنفكري مذهبي
و روشنفكري عرفي در چارچوب يك نگاه
تاريخي به متون مقدس شكل دهد كه اگر نه در
متدلوژي و یا نگاه امروزين به دین و
متون آن، لااقل زمينه‌اي براي يك همسويي
در رابطه با قضاوت درباره وضع دیروزین
آن متون باشد. اولين جلسه اين كلاس ها
چهارشنبه سيزدهم ارديبهشت ماه خواهد بود.

پرستو

جامعة سنتي، جامعة مدرن

2006-04-30T09:04:00.000+03:30

انجمن جامعه‏شناسي ايران، گروه ارزيابي مدرنيته برگزار مي‏كند:
سلسله نشست‏هاي علمي ايران و مدرنيته

موضوع نشست:
جامعة سنتي، جامعة مدرن

سخنرانِ سومين نشست: دكتر عزت‏اله فولادوند

مسؤول برگزاري نشست‏ها: دكتر حميدرضا جلايي‏پور
زمان: دوشنبه 11/2/85 ساعت 12:30 تا 2 بعدازظهر
محل برگزاري: تهران، پل گيشا، دانشكده علوم اجتماعي دانشگاه تهران، طبقه اول، سالن كنفرانس انجمن جامعه‏شناسي ايران

آراز

بررسي مسايل و مشكلات مطالعات زنان

2006-04-26T13:16:00.000+03:30

گروه علمي ـ تخصصي مطالعات زنان انجمن جامعه‏شناسي برگزار مي‏كند

ميزگرد
بررسي مسايل و مشكلات مطالعات زنان
رویکرد جنسیتی در پژوهش

با شركت
اساتيد، صاحب‏نظران و دانشجويان

زمان: چهارشنبه 13 ارديبهشت 1385، ساعت 15
مكان: بزرگراه جلال آل احمد، زير پل گيشا، دانشكدة علوم‏اجتماعي دانشگاه تهران، انجمن جامعه‏شناسي

2006-04-25T09:31:00.000+03:30

برنامه آموزشی موسسه کنشگران داوطلب

موسسه کنشگران داوطلب به منظور توانا سازی و ظرفیت سازی سازمانهای جامعه مدنی ایرانی قصد دارد با بهره گیری از تجربیات گذشته، دوره های آموزشی خود را در سه سطح: آموزش عمومی، آموزشICT و آموزش آموزشگران(TOT) را در نیمه اول سال1385 برگزار نماید.

http://www.irancsos.org/farsi/news_archive/f_ne_barnameye_amozeshi.htm

شما مدرنيته را چگونه مي‏فهميد؟

2006-04-23T14:42:00.000+03:30

انجمن جامعه‏شناسي ايران، گروه ارزيابي مدرنيته برگزار مي‏كند:
سلسله نشست‏هاي علمي

پرسش‏هاي اصلي از سخنران:
شما مدرنيته را چگونه مي‏فهميد؟
ـ مدرنيته را در تجربة معاصر ايران چگونه ارزيابي مي‏كنيد؟

سخنرانِ سومين نشست: دكتر تقي آزادارمكي

مسؤول برگزاري نشست‏ها: دكتر حميدرضا جلايي‏پور

زمان: دوشنبه 4/2/85 ساعت 12:30 تا 2 بعدازظهر
محل برگزاري: تهران، پل گيشا، دانشكده علوم اجتماعي دانشگاه تهران، طبقه اول، سالن كنفرانس انجمن جامعه‏شناسي ايران

آراز

زمينه‏هاي مساعد و نامساعد انقلاب پژوهشي در ايران

2006-04-23T14:41:00.000+03:30

انجمن جامعه‏شناسي ايران
همزمان با برگزاري همايش مسائل علوم اجتماعي در ايران

ميزگرد جامعه‏شناسي انقلاب با موضوع

زمينه‏هاي مساعد و نامساعد انقلاب پژوهشي در ايران

با شركت:
دكتر علي‏محمد حاضري، از دانشگاه تربيت مدرس
دكتر حميدرضايي جلائي‏پور، از دانشگاه تهران
دكتر محمدباقر خرمشاد، از دانشگاه علامه طباطبايي
دكتر محمدسالار كسرائي، از پژوهشكده امام خميني

زمان: چهارشنبه 13/2/85 ـ ساعت 18ـ16
مكان: تهران، پل گيشا، دانشكده علوم اجتماعي دانشگاه تهران

آراز

روش تصمیم گیری معبد دلفا

2006-04-22T23:13:00.000+03:30

طور کلی شاید بتوان، مهمترین چالش برای اتخاذ تصمیم های گروهی وبه مشارکتی را در دشواری برقراری ارتباط میان افراد گروه دانست که معمولاً میوۀ ارتباطات پیچیدۀ میان آنهاست. پیچیدگی این ارتباطات، خود به دلیل عواملی است که عمدتاً به دلیل برخورد های شخصی با موضوعات سازمانی ایجاد می گردد. روش تصمیم گیری معبد دلفای که یادگار یکی از ابزار های بسیار کهن مدیریتی است، تا حد خوبی امکان رفع این معضل را فراهم می آورد. به کار گیری این روش بدین منوال است که پس از تعیین شدن موضوع مورد گفتگو برای تصمیم گیری از طرف مدیر گروه یا مسؤل مربوطه، افراد صاحبنظر در آن مورد خاص برگزیده شده، در جریان مسألۀ مورد بحث قرار گرفته و به ابراز نظر برای تصمیم گیری دعوت می شوند. در مرحلۀ نخست لازم است نظر هر یک از این افراد به تفکیک و به صورت مستند، توسط مسؤل مربوطه جمع آوری شده و مورد بازبینی قرار گیرند.سپس نظرات افراد بدون ذکر نام شان جابجا می گردند و تمامی افراد گروه مجدداً و پس از خواندن نظر فرد دیگری از همکاران شان، موظف به بازنگری نظر خود و تسلیم مستند آن هستند. چرخۀ ابراز نظر بر اساس دیدگاه های دیگران تا حدی ادامه پیدا می کند که افکار جمعی به سمت و سوی مشخصی همگرا شود. معمولاً اگر افراد بدون غرض و با اهتمام برای درک دیدگاه های متفاوت وارد این میدان شوند، چنین همگرائی میسر خواهد شد. علاوه بر دستیابی به تصمیمی مشارکتی، روش مزبور می تواند شرایط بسیار مناسبی را نیز برای آموزش در سطوح تصمیم گیری برای نهاد های اجتماعی ایجاد نماید. شایان ذکر است که مسؤل برگزاری چنین جلساتی نیز می تواند به کمک طبقه بندی و تنظیم مناسب دیدگاه ها و ایده های دریافتی، نقش بسیار سازنده ای در کیفیت تصمیم نهائی و سرعت دستیابی به همگرائی مطلوب بازی کند. خوشبختانه، با توجه به امکانات رایانه ای و ویژگی های ارتباطات الکترونیکی امروزین، استفاده از این روش می تواند بسیار کارا تر از دوران تکوینی آن در یونان باستان باشد!

لینک از طریق فرناز

خشونت عليه زنان

2006-04-22T13:03:00.000+03:30

از سلسله سخنراني هاي
انجمن جمعيت شناسي ايران
عنوان سخنراني : خشونت عليه زنان
سخنران : دكتر محمود قاضي طباطبايي
عضو هيأت علمي دانشگاه تهران
۱۳۸۵ / ۲ / زمان : شنبه ۲
۱۵ – ساعت ۱۷
مكان : سالن كنفرانس انجمن جامعه شناسي ايران

آراز

برنامه آموزشی موسسه کنشگران داوطلب

2006-04-14T20:48:00.000+03:30

موسسه کنشگران داوطلب به منظور توانا سازی و ظرفیت سازی سازمانهای جامعه مدنی ایرانی قصد دارد با بهره گیری از تجربیات گذشته، دوره های آموزشی خود را در سه سطح: آموزش عمومی، آموزشICT و آموزش آموزشگران(TOT) را در نیمه اول سال

1385 برگزار نماید.

لیست کامل برنامه را در سایت خودشان ببینید .

پرستو

شما مدرنيته را چگونه مي‏فهميد؟

2006-04-10T13:28:00.000+03:30

انجمن جامعه‏شناسي ايران، گروه ارزيابي مدرنيته برگزار مي‏كند:

سلسله نشست‏هاي علمي

پرسش‏هاي اصلي از سخنران:

شما مدرنيته را چگونه مي‏فهميد؟

ـ مدرنيته را در تجربة معاصر ايران چگونه ارزيابي مي‏كنيد؟

سخنرانِ سومين نشست: دكتر عليرضا علوي‏تبار

مسؤول برگزاري نشست‏ها: دكتر حميدرضا جلايي‏پور

زمان: سه‏شنبه 22/1/85 ساعت 12:30 تا 2 بعدازظهر

محل برگزاري: تهران، پل گيشا، دانشكده علوم اجتماعي دانشگاه تهران، طبقه اول، سالن كنفرانس انجمن جامعه‏شناسي ايران

فراخوان مقاله

2006-04-06T12:24:00.000+03:30

فراخوان مقاله برای همایش "زنان و اینترنت در هزارهء سوم"

برگزار کننده: دفتر امور زنان سپاه و مراکز امور زنان کل کشور

پرستو

2006-03-29T22:48:00.000+03:30

سایت‌های زیر در زمینه NGO‌ها به ویژه تجهیز منابع مالی در NGOها فعال هستند:

http://Trustfunding.org.uk
http://dsc.org.uk
http://cafeonline.org
http://efc.be
http://afpnet.org
http://fdncenter.org
http://resourcealliance.org
http://synergos.org
http://venture-asia.org
http://hivos.nl/org

علی

2006-03-27T12:41:00.000+03:30

دوستان گرامي
با تبريك عيد نوروز
توسعه روزافزون فناوری اطلاعات ، ظهور مشاغل نوين و بسترهای نو کارآفرينی ، اهميت مسئله جوانان اشتغال و ايجاد فرصتهای شغلی به عنوان يک ضرورت ملی (خصوصا اشتغال زنان )، فقر زدايي و اهتمام به امر توسعه اقتصادي همواره مورد توجه بوده است ‏، دستيابي به يك سامانه يكپارچه در زمينه فن آوري اطلاعات و مشاغل خانگي – كه توسعه و ساماندهي مشاغل خانگي از دستاوردهاي اين سامانه است – و بسترسازي به جهت شناسايي فرصتها و تهديدهاو بهره‌گيري از ظرفيتهاي موجود موجب گرديد تا جمعيت پژوهشگران ايران فردا با همکاری مشارکت نهادهاي متولي ، دانشگاهها و موسسات آموزش عالی همايش ملی زنان ، فن آوری اطلاعات و مشاغل خانگي را در خردادماه 1385 برگزار نمايد.
بدين منظور از كليه اعضاي جامعه مدني ( سازمانهاي غير دولتي و اعضايشان ) دعوت مي‌شود تا براي ارسال مقالات و تجربيات خود و شركت در كنفرانس ( كه ثبت نام براي آن رايگان مي باشد ) و با مشاركت در كنفرانس ( با توجه به ظرفيتها و تواناييهايشان) به سايت ذيل مراجعه نمايند:
www.soho.ir
بي صبرانه چشم به راه مشاركت و همدلي شما ياران هستيم
هومن اهرامي
دبير اجرايي كنفرانس

پرستو

فاصله ها، خورشيدرا از ما مي گيرد

2006-03-25T15:52:00.000+03:30

لینک این صفحه توسط شادی صدر به ngonews فرستاده شده بود. که متن کاملش را
اینجا می گذارم:

از آنجا كه همه روزه تعداد قابل توجهي از زنان ايراني با مشكلات حقوقي ناشي از نقض يا تبعيض آميز بودن قوانين ، وجود خشونت در خانواده و جامعه و ... دست به گريبان هستند و از طرفي عدم آگاهي زنان نسبت به جزئيات قوانين بر پيچيدگي اين روند تناقض آميز مي افزايد و هيچ نهاد دولتي كه به طور خاص به زنان مشاوره حقوقي بدهد در ايران وجود ندارد لزوم وجود مركزي براي ارائه مشاوره حقوقي به زنان احساس مي شود تجربه نشان داده كه مشاوره حقوقي براي زنان گرچه ممكن است در ظاهر تنها يك مسئله حقوقي به نظر برسد اما به دليل چند وجهي بودن مسئله ، اغلب زنان در كنار كمك هاي حقوقي به مشاوره هاي خانواده ، روانشناسي ، روانپزشكي ، بهداشتي و .. نيز نياز دارند . موسسه راه توانمند زيستن (راهي) با تلاش گروهي از مشاوران حقوقي و مددكاران اجتماعي با نگاهي حساس به جنسيت ، از سال 1381 فعاليت خود را آغاز كرده است . اين موسسه هر روز در دو حوزه مددكاري و حقوقي به زنان آسيب ديده و در معرض آسيب مشاوره مي دهند و وكلاي داوطلب همكار آن كار دفاع از پرونده هاي زناني را كه شرايط بحراني دارند بر عهده مي گيرند.موسسه راه توانمند زيستن (راهي ) با هدف حمايت از حقوق زنان قصد دارد با كمك و ياري شما گامي بزرگ در جهت گرد همايي مددكاران داوطلب بر دارد؛ و هدف از اين گرد همايي استفاده از علم ، تجربيات و كاربرد حرفه اي مددكاران اجتماعي كشور بزرگ و عزيزمان و حتي مددكاران عزيز مقيم در كشور خارجي است. با توجه به اينكه ابتكار وكلاي داوطلب ، پيمودن راهي نو را در جهت حمايت داوطلبانه از زنان در معرض آسيب آغاز كرده است و در اين راه از هيچ كوششي دريغ نكرده است و چشم جامعه آسيب ديده را در ميان اين همه كاستي ها با موفقيت پي در پي خميره كرده است . و با توجه به اينكه گروه وكلاي داوطلب با نگاهي حساس به جنسيت داوطلبانه به قبول پرونده هاي زنان با مشكلات حقوقي پرداختند و با همه انرژي ، علم و قدرت خود در صدد گرفتن حق و حقوق آنها بر آمده اند دور از انصاف است كه مددكاران اجتماعي با توجه به نياز مبرم به حركت هاي حمايتي از اين ورطه غافل باشند و متحدانه به محاصره مشكلات فردي ،گروهي يا اجتماعي نپردازند. آنچه امروز ذهن و قلب ما را به خود معطوف كرده آسيب هاي اجتماعي كه ناشي از فرايند جامعه شهر نشين يا در حال پيشرفت مي باشند.آيا سزاست با اوج گرفتن بشريت به سوي تكنولوژي و محصولات جذاب جامعه مدرن ، عده اي در نقطه اي مخالف بر اوج انزوا و فلاكت پيش روند؟ با آغاز حركتهاي توسعه طلبانه ، آسيب هاي اجتماعي در قالب وسيع به عنوان فرايند حركتهاي مختلف سياسي ، اقتصادي و اجتماعي به سرعت رشد خود را آغاز كرد.تاسيس موسسات و سازمان هاي دولتي و خصوصي در جهت پيشگيري و درمان و با استفاده از سرمايه هاي كلان با هم قادر به از بين بردن كمبود ها ، ريشه هاي تباهي و آسيب در اجتماع مدرن امروز شدند. طيف وسيع خدمات اجتماعي در ايجاد مراكز حمايتي با برنامه هزينه هاي كوتاه مدت و بلند مدت پيشگيري و درمان در سطح جامعه عملكرد خود را مديون مددكاران اجتماعي مي داند و مددكاران اجتماعي، بعنوان اعضاء فعال در حيطه پيشگيري و درمان ، در قالب(فرد ، گروه و جامعه ) نقش بسزايي براي پيشبرد فعاليت هاي حمايتي از آسيب ديديگان اجتماعي بر عهده داشته است. جامعه مددكاران ايران به صورت حلقه هاي زنجير اما جدا از يكديگر ، واحد و تنها، ثمر بخش و پر فايده بوده است. هر كدام در چهار چوب موسسه و سازمان هاي خود حركت هاي پويا و وسيع انجام داده اند، كه گاه در حيطه پيشگيري از بروز بسياري از آسيب هاي اجتماعي جلو گيري كرده و گاه در حمايت از آسيب ديدگان اجتماعي ، ناجي هزاران هزار انسان نيازمند در طبقه هاي روحي و رواني ، اقتصادي ، اجتماعي ، خانوادگي و ... بوده اند. آيا اين طبقه ها ي پر فايده و محكم و پر بار با اتصال به يك نيروي واحد ، قوي تر، جامعه ترو پرفايده تر عمل نخواهد كرد؟ زنجيره اي كه تك تك حلقه هاي آن انسانهايي حرفه اي ، عالم و واقف به اصول و قوانين جامعه وخود هستند و رشد و اساس و تنه و شاخه هاي يك مشكل را از ديدگاه حرفه اي مي نگرند.اين خوش باورانه و دور از ذهن نيست كه مددكاران اجتماعي در كشور هاي در حال توسعه به علت دسته و پنجه نرم كردن با مشكلات متنوع و ريشه يابي انواع و اقسام ثمره هاي اقتصاد نوين و رويكرد هاي منفي جامعه نوين، انسانهايي قوي و حرفه اي ساخته شده اند . حال با توجه به مقتضيات زمان و نياز شديد جامعه كنوني زنان به آسيب شناسي و كمك به پيشگيري و كنترل اين آسيبها، در صدد برآمديم گروهي از مددكاران مجرب و توانمند را در كنار هم گرد آوريم تا از دور يا نزديك دستي به آتش داشته باشند. اين گروه باهم فكري و تقسيم كار در طرح يك مسئله فردي ، گروهي و جامعه اي در صدد رفع مشكل به وجود آمده بر خواهند آمد. بطور مثال اگر خانواده اي به هر دليل اجتماعي يا اقتصادي يا فردي سرپرست خود رااز دست داد و زن به عنوان مادر متهعد سرپرست خانوار شد نيازمند كمك هاي بسياري از جمله كاريابي ، بيمه ، اداره مسكن، مشاوره حقوقي و روانشناسي مي باشد و مهمتر از همه تحت پوشش قرار گرفتن موسسه يا سازمان خدماتي از جمله بهزيستي ، كميته امداد، هلال احمر، وNGO ها و سازمان هاي غير دولتي كه در همين جا از همه مددكاران اجتماعي فعال در ورطه هاي اجتماعي سازمانها و موسسات دولتي و غير دولتي و يا حتي مددكاران اجتماعي شاغل در موقعيتهاي مختلف در سطوح مختلف دعوت به عمل آورده و چشم راه را بر قدوم مباركشان روشن مي كنيم.با استعانت از خداوند متعال در آغاز حركتي پويا و نو قصد داريم زنجيره اي بسازيم كه عاشقانه در چهار چوب موسسه يا سازمان هاي دولتي و غير دولتي با حركت هاي مبتكرانه و داوطلبانه خود و با ايجاد يك ارتباط حرفه اي كمك و مددكار هم براي مبارزه با آسيب هاي اجتماعي باشيم . در صورتيكه حاضر به هكاري با گروه مددكاران داوطلب باشيد با شماره تلفن 88529070 و يا آدرس اينترنتي raahi@raahi.orgتماس گرفته و مشخصات خود را و نوع فعاليت خود را اعلام بفرمائيد. مكان و زمان تشكيل جلسات متناوب و يا اضطراري به شما اعلام خواهد شد

پرستو

جلسه یونیسف

2006-03-12T12:24:00.000+03:30

سلام
دوشنبه 22 اسفند ساعت 2 بعدازظهرجلسه ای باعنوان کودکان اعتیاد در محل دفتر یونیسف برگزار می شود.

اگرمایل به شرکت در این برنامه هستید،با من تماس بگیرید.

با تشکر

علی

به بهانهء هشت مارس

2006-03-09T00:01:00.000+03:30

پيامدهاى توانمندسازى زنان در حرفه وكالت
بهناز اشترى - وكيل دادگستری
حرفه وكالت از جمله مشاغلى است كه در جوامع سنتى اساساً از جمله پيشه ‏هاى مردانه به شمار می ‏آيد. به همين خاطر، حضور زنان در اين حرفه در ايران تا كنون كمرنگ بوده است؛ به گونه ‏اى كه تقريباً تنها يك دهم وكلا را زنان تشكيل می ‏دهند

چكيده حرفه وكالت از جمله مشاغلى است كه در جوامع سنتى اساساً از جمله پيشه ‏هاى مردانه به شمار می ‏آيد. به همين خاطر، حضور زنان در اين حرفه در ايران تا كنون كمرنگ بوده است؛ به گونه ‏اى كه تقريباً تنها يك دهم وكلا را زنان تشكيل می ‏دهند. جدا از اين مساله، تكاليف خانگى زنان و نيز محدوديتهايى كه در زمينه ورود زنان به مناصب قضايى وضع گشته بود، موجب كاهش روند رشد حضور زنان در اين حرفه شده است. با اين حال، در نتيجه برطرف شدن برخى از اين گونه محدوديتها و علاقمندى خود زنان، روند صعودى حضور زنان در حرفه وكالت آغاز گشته است كه مهمترين نمود آن افزايش شمار كارآموزان زن می ‏باشد. به رغم وجود اين مشكلات و محدوديتها، وكلاى زن تا كنون توانسته ‏اند توانمنديهاى بسيارى از خود نشان بدهند.يكى از مهمترين جلوه‏ هاى اين موفقيت راه يافتن زنان به هيات مديره كانون وكلاى دادگسترى بوده است كه پس از حدود پنجاه سال بار ديگر امسال متحقق شد. مطمئناً حضور زنان در سطح مديريتى كانون وكلا می ‏تواند پيامدهاى مثبتى از نظر شكسته شدن كليشه ‏هاى ذهنى موجود در سطح جامعه در زمينه مردانه بودن شغل وكالت و نيز توانمنديهاى زنان در اين حرفه تخصصى داشته باشد. براى افزايش توانمنديهاى زنان در حرفه وكالت و نيز در سطوح مديريتى، پيشنهادهايى مطرح مي‏شود از جمله اينكه نظام سهميه ‏بندى در ورود به اين حرفه و نيز در انتخابات هيات مديره اتخاذ شود تا دست كم ۳۰ درصد از افراد تازه وارد به اين رشته و اعضاى هيات مديره را زنان تشكيل بدهند.

كليدواژه ‏ها :وكالت، توانمندی ‏هاى زنان، كليشه‏ هاى ذهنى، مشاغل مردانه، مناصب مديريتى.

ادامه

پرستو

روز 8 مارس

2006-03-08T23:51:00.000+03:30

روز 8 مارس 1907 گروهی از زنان تهی دست کارخانجات نساجی نیویورک بلاکارد به دست به راهبیمایی برداختندو خواستار بهبود شرایط کار و به رسمیت شناختن حقوق اجتماعی برابر برای زنان شدند .و این مبنایی برای گرد همایی های زنان در 8 مارس سال های بعد شد.در سال 1910 "کلارا زتکین" یکی از زنان ازادی خواه المانی بیشنهاد کرد که به منظور بزرگداشت اولین مبارزات زنان روز 8 مارس به عنوان "روز جهانی زن" نام گذاری شود. سرانجام سازمان ملل متحد در سال 1977 "8 مارس" را "روز جهانی زن" نام گذاری کرد.
گرامیداشت "8 مارس"به عنوان روز جهانی زن از این نظر اهمیت دارد که این جنبش از اغاز به طرح خواست های حقوقی می بردازد که زنان در عصر جدید هر روزه با ان سر وکار دارند.

رودابه

2006-03-07T19:55:00.000+03:30

دوره‌های آموزش ICTمركزمطالعات و آموزش سازمانهاي جامعه مدني ايران (کنشگران داوطلب) در روزهای پایانی سال بدین شرح است:

آموزش Word 2003
17 و 18 اسفند
آموزش پیشرفته اینترنت
23 و 24 اسفند
ابزار و فنون جستجو در اینترنت
25 و 26 اسفند

این دوره ها برای اعضای سازمان‌های غیر دولتی به صورت رایگان برگزار می‌شود.

برای اطلاعات بیشتر به سایت کنشگران که سمت چپ این نوشته لینک آن گذاشته شده است، مراجعه کنید.

علی

بحثی کوتاه درباره آسیب شناسی سازمان‌های غیر دولتی در حوزه نیروهای داوطلب

2006-03-03T14:40:00.000+03:30

سازمان‌های غیر دولتی حول محور نیروهای داوطلب شکل می‌گیرند. این گزاره‌ای است که بخشی از ماهیت سازمان‌های غیر دولتی را نیز بیان می‌کند. نیروهای داوطلب در کنار یکدیگر و با هدفی مشخص به فعالیت می‌پردازند.

نیروهای داوطلب در فعالیت های اجتماعی خود علاوه بر اینکه به عنوان نیرویی داوطلب از پرستیژ اجتماعی برخوردار می‌شوند، به توانمند سازی خود و دیگر اعضا نیز کمک می‌کنند. نکته ای که در این رابطه حائز اهمیت است، توجه به تقدم اعتبار سازمان‌ غیر دولتی بر نیروی داطلب است. نیروی داوطلب همواره اعتبار خود را از سازمان کسب می‌‌کند و نه سازمان از نیروی داوطلب. قدرتمندترین داوطلب (قدرت در تمامی معنا‌های رایج شامل ثروت،‌ معرفت، منزلت و ...) نیز جزیی از یک سازمان‌ غیر دولتی
است. یکی از تفاوت‌های اساسی یک بنگاه اقتصادی با یک سازمان‌ غیر دولتی هم در همین نکته است که شرکت ها و بنگاه‌های اقتصادی با خروج سرمایه یک فرد رو به نابودی می‌روند اما سازمان غیر دولتی قائم به فرد نیست.

در نهایت پیرو آنچه بیان شد، به عنوان یک شاخص نیرومندی سازمان های غیر دولتی می‌توانیم به نقش اعضا در سازمان و جایگاه محوری و ستونی آنها بپردازیم.

امیدوارم در آینده بیشتر و دقیق‌تر در این باره بنویسیم.

علی

راهنماي تبليغ و اطلاع رساني در مورد پروژه ها

2006-02-28T22:58:00.000+03:30

سلام

من بر روی طرح اولیه یک نوشته چند صفحه ای کار کردم که اسمش هست "راهنمای تبلیغ و اطلاع رسانی در مورد پروژه ها"

هدف این نوشته بهبود وضعیت تبلیغ و اطلاع رسانی پروژه های انجمن هست و می تونه بین همه اعضا به خصوص کسانی که می خواهند پروژه سرپرستی کنن توزیع بشه یا در سایت انجمن قرار بگیره.

چیزی که من نوشتم فقط یک طرح اولیه است و برای شروع بحث درستش کردم

بچه ها از همتون خواهش می کنم هر وقت تونستین بخونین و اصلاحش کنید تا بعد از یک مدت نسخه اولشو روی سایت بزاریم که همه استفاده کنن.

فعلا فایل رو در آدرس زیر گذاشتم:

http://www.iran-shahr.net/alvand/project%20promotion.htm

منتظر نظراتتون هستم

مرسی

آراز

معرفي يك سايت

2006-02-28T09:36:00.000+03:30

عنوان سايت: خانه آزادي

آدرس: http://www.freedomhouse.org

معرفي: اين سايت يك NGO است كه در زمينه گسترش آزادي در جهان فعاليت مي كند.

در قسمت بالاي صفحه سمت راست دو تا لينك هست كه نقشه آزادي و آزادي بيان در جهان رو نشون مي ده. شايد براتون جالب باشه

مرسي

آراز

یه چیزی مثل The Federalist

2006-02-27T00:13:00.000+03:30

The Federalist عنوان 85 مقاله بود که در سالهای 1787 و 1788 در روزنامه های ایالت نیویورک و سپس تمامی ایالات متحده توسط آلکساندر همیلتون (اولین خزانه دار کل امریکا)، جیمز مدیسون(چهارمین رییس جمهور امریکا) و جان جِِی (اولین دادستان کل امریکا)، نوشته شدند. آنها این مقاله ها را در تشریح قانون اساسی آینده ایالات متحده و ماهیت دولت جمهوری که قرار بود برای تصویب به رای عمومی گذاشته شود نوشته بودند (امریکا در این دوران به تازگی از انگلستان مستقل شده بود) و قصد داشتند با اینکار مردم را برای دادن رای اعتماد به قانون اساسی کشور تشویق کنند.
چنین کاری شاید باید در همان ماههای اولیه که انجمن الوند در حال شکل گیری بود به انجام می رسید. اما به چند دلیل چنین نشد: اول اینکه در آنزمان (سال 1382) ما دقیقا نمی دانستیم چه می خواهیم. سوال ها و تناقضاتی در زهن مان وجود داشت که هنوز رفع نشده بودند. آنچه در آنزمان در دست ما بود تنها درسهایی از تجربه سازمانهایی بود که قبلا در آنها فعالیت کرده بودیم و نه الگوی دقیقی برای آینده. دلیل دوم این بود که آنروزها هنوز جمعی که قرار باشد در آینده اعضای انجمن را تشکیل بدهد وجود نداشت و فضایی برای طرح بحث خارج از جمع کوچک پنج نفره ما (که در واقع سه نفر نقش اساسی در تدوین اساسنامه انجمن داشتند) نبود.
با این وجود به نظر من به چند دلیل هنوز هم دیر نشده و جای امیدواری است. اول اینکه اساسنامه یک انجمن کوچک مانند انجمن ما بارها و بارها می تواند اصلاح شود و به این دلیل فرآیند تغییر آن یک فرآیند آنی نبوده و نیست و هنوز هم ادامه دارد و خواهد داشت. دوم اینکه امروز تجربه ای ملموس از ساختاری که ساخته ایم در دست ماست و می توانیم در مورد آن حرف بزنیم و سوم اسنکه افرادی هستند که می توان به کمک و همراهی آنها برای اصلاح این ساختار امید بست.
امروز اگرچه همه کسانی که فکر آنها منجر به اصلاح مداوم و در نهایت تدوین اساسنامه موجود (نسخه 14 مرداد) شد به صورت فعال در انجمن حضور ندارند، اما دوستان دیگری در این مدت به جمع انجمن پیوسته اند که حق دارند از ساختار فعلی و ایده هایی که باعث ابداع آن شدند با خبر باشند تا بتوانند نقاط ضعف و قوت آنرا دریابند و برای اصلاحش در آینده همکاری کنند. به این انگیزه در آینده مقالاتی با عنوان کلی ”؟؟؟“ (لطفا پیشنهاد بدهید) در وبلاگ انجمن و سپس سایت آن قرار داده خواهند شد.

آراز

2006-02-25T12:28:00.000+03:30

مرکز مطالعات و آموزش سازمان های جامعه مدنی ایران (کنشگران داوطلب ) یک سری نشریه داخلی در حوزه سازمان های جامعه مدنی ایران منتشر کرده است.

موضوعات ویژه این نشریات به شرح زیر است:_ جامعه مدنی ایرانی و جنبش زنان
_ استقلال
_ پایداری
_ حکومت گری مطلوب
_ شبکه نماد جامعه اطلاعاتی
_ سرمایه اجتماعی و جامعه مدنی
_ موج چهارم و خغرافیای جدید قدرت
_ ویژه نامه دموکراسی(به زبان انگلیسی)

اگر به موارد اشاره شده علاقه مند هستید، حتما به من بگویید تا نشریه را در اختیارتان قرار دهم.

همچنین، این مرکز یک دوره کلاس و کارگاه نیز برگزار می کند که می توانید در اینجا بخوانید.

علی

اول اینکه ...

2006-02-24T16:55:00.000+03:30

به نظر من مهمترین ایرادی که می شود به انجمنمان گرفت این است که ما مشخص نکرده ایم هدفمان توانمندسازی چه کسانی ودر چه زمینه هایی و توامندی تا چه حدی است.
به نظر میآید در یک سال آخر به خصوص! بیش از چگونگی برگزاری پروژه ها به تعداد پروژه ها بیشتر ارزش دادیم، مثلا شاید بهتر بود که در ابتدا و انتهای هر پروژه نظر شرکت کنندگان و نه برگزار کنندگان، در هر پروژه را با هم مقایسه می کردیم و میزان توانا شدن آنها را در هر مورد خاص پس از انجام هر پروژه می پرسیدیم تا معیاری برای کیفیت آن پروژه می شد.
و همچنین می شود بر اساس پاسخهای افراد به آنها پیشنهاد پروژه های جدید داد و در واقع گام به گام در توانمند کردن تخصصی افراد در حوزه های علایق شخصیشان پیش رفت.

پرستو

یک شنوندهء خوب چه ویژگی هایی دارد؟

2006-02-24T04:13:00.000+03:30

این نوشته قسمتی از مقالهء ارتباط کلامی است که در سایت موسسهء مادران امروز دیدم:

شنونده ی خوب يا فعال نقش خود را در ارتباط كلامى می داند و آن را دست كم نمی گيرد. براى مثال وقتى كسى حرف می زند، شنونده ی خوب مراقب است که:

حواسش پرت نشود. براى اين كار سعى مى كند هرچند لحظه يك بار حرف‌هاى شنونده را در ذهن خود خلاصه كند و مهم‌ترين بخش آن را به خاطر بسپارد.
مراقب زبان بدن يا پيام‌هاى غيركلامى خود است . براى اين كار سعى مى كند به حالت‌هاى خود تسلط داشته‌باشد. گاه‌‌گاه با يك حركت سر يا دست يا تغييرحالت در چهره‌ نشان دهد كه دارد به حرف گوينده توجه مى كند. گاه با بيان كلمه‌هاى كوچك و اصوات لازم گوينده را تشويق مى كند كه به حرفش ادامه دهد.
به ارتباط از طريق چشم اهميت مى دهد و به چشم‌هاى طرف مقابل نگاه مى كند.
وسط حرف گوينده نمى آيد و كلامش را قطع نمى كند.
بی حوصلگى و بی تابى نمى كند و نشان نمى دهد كه باقى حرف را مى داند.
سعى نمى كند پيش‌داورى و قضاوت كند يا گوينده را محكوم كند.
به فكر دفاع از خود نيست و تلاش نمى كند عقايد خود را به ديگرى بقبولاند.
برای پاسخ به پرسش ها عجله نمی کند و فرصت می دهد طرف مقابل فکر کند.
سعى مى كند احساسات گوينده را درك كند و براى اين كار بد نيست خودش را به جاى او بگذارد.
در مواقع لزوم احساس طرف مقابل را در قالب كلمه‌هاى خودش (شنونده) بازگو مى كند.
اطلاعات خود را به رخ طرف مقابل نمى كشد.
سعى مى كند پيا‌م‌هاى غيركلامى گوينده را درك كند.
گوينده را سوال پيچ نمى كند.

البته بايد توجه داشته باشيم همه‌ى اين سفارش‌ها براى موقعى است كه كسى بخواهد شنونده‌ى فعالى باشد. مسلماً ما هميشه فرصت نداريم يا به دلايل ديگر اصلاً مايل نيستيم شنونده‌ى فعالى باشيم در آن صورت بايد به فكر تكنيك‌هايى براى پايان دادن به گفتگو باشيم.

پرستو

جلسه پنج شنبه

2006-02-23T23:28:00.000+03:30

سلام
اگر نظر خاصی درباره جلسه امروز دارید لطفا اعلام کنید تا به آن فکر کنیم.
اینجا محیط خوبیه که میشه درباره مسائل مختلف NGOدر آن گپ بزنیم

ممنون

علی

2006-02-22T09:53:00.000+03:30

سلام
یونیسف صفحه فارسی را هم به سایت خودش اضافه کرده که می تونید آن را از اینجا ببینید.

در ضمن کارگاه "شیوه های جذب منابع مالی" در موسسه کنشگران داوطلب و در روزهای 4 شنبه و 5 شنبه (10 و 11 اسفند) برگزار می شود.

اگر می تونید حتما در این کارگاه شرکت کنید. حضور در کارگاه هزینه مالی ندارد.

علی

2006-01-31T18:30:00.000+03:30

سلام
من دیروز به جلسه کودکان خیابانی و ایدز که در دفتر یونیسف برگزار شد رفتم.احتمالا گزارش کوتاهی از آن را اینجا می گذارم.

علی

2006-01-30T23:04:00.000+03:30

سلام بچه ها
من قالب وبلاگ را تغییر دادم و چند تا لینک هم اضافه کردم.اگر نظر خاص دیگری هم دارید حتما به من خبر بدهید.
ممنون

علی